E-Dergi

Kitap Bosnalı Yalısı'nın mirasçısı Leyla Hanım'ın yalının yeni sahibi Ömer Cevheroğlu ve karısı Necla tarafından çıkarılmasıyla başlıyor. Roman tam anlamıyla bir İstanbul romanı. Özellikle de üç farklı hayattan üç farklı insanın hayatlarının bir yalı etrafından kesişmesini çok iyi yansıtmış yazar. Özellikle Leyla Hanım, o kadar içselleştirilmiş ki onunla konuşurken buluyorsunuz kendinizi. “Ah Leyla öyle demeseydin keşke.” derken buldum kendimi kaç kez.

Adını Nazım’ın Piraye’sinden alan eser. Roman, genç bir kızın aile, okul, aşk ve evlilik yaşantısına odaklanan bir biyografi özelliğindedir. Genç kızın evliliği ve evlilik sonrası yaşantısındaki dramı konu alınmıştır.

Zaman zaman aşırıya kaçacak derecede sade bir dil ve üslup kullanılmış. Çok betimleme kullanılmadan olaylara odaklı bir eser olmuş. Kurgusu güzel yine de okunabilir bir eser.

Tıp fakültesi 2. sınıfta okuyan eski bir öğrencime “Hariciye” ne demek diye sorduğumda bilmiyorum şeklinde cevaplamıştı. Peyami Safa’nın bu eserini acilen okunmasını salık verdim.

15 yaşında hasta bir çocuğun 1915 yılındaki olayları anlattığı bir hatıra defteri şeklinde kaleme alınmıştır. Romanın başkişisi ve anlatıcısı olan “Hasta Çocuk”'un isminden romanda bahsedilmez. Bilinçli olarak, romancının değil roman kahramanının gözlemlerini esas alan ilk Türk romanıdır.

Kitapta yazar sanki bir doktor gibi ince ayrıntılara girmiş. Otobiyografik olmasından kaynaklı sanırım. Hacimli olmayan bir kitap ama okuduktan sonra şunu söylüyorsunuz: “Çok yoğundu çok lezizdi…” Tavsiye ederim.

Eserde Kurtuluş Savaşı çok farklı bir açıdan ele alınıyor. İnce ince dokunmuş motiflerle ve şiirsel bir dil kullanılmış. Edebiyat dünyasından da birçok kişinin hayatından kesitlerin anlatıldığı güzel bir eser olmuş. Şiirli yastıklar ve o yastıklarda inci gibi işlenmiş beyitlerin olduğu günlere doğru güzel bir seyahate çıkıyorsunuz.

Roman kendi hâlinde yaşayan Mustafa ve Mesude’nin bunun yanı sıra köy halkının hep televizyonlarda izledikleri bir meselenin içine nasıl dahil olduklarını anlatıyor.

Açıkçası Livaneli oldukça sade bir dile sahip bir yazar ancak edebiyat yapmasını da iyi beceriyor fikrimce. Fakat bu kitap diğerlerinden biraz farklı geldi. Her şey güzel romanı kısa bir sürede elinizden düşürmeden okuyabilirsiniz. Akıcı ve merak duygusunu kamçılıyor. Ancak bir şey eksik. Hani yemeğin tuzu ve baharatı eksik olunca biraz yavan gelir ya sanki onun gibi bir şey. Bir Serenad, bir Kardeşimin Hikayesi tadı alamasanız da güzeldi vesselam.