E-Dergi

Okurken romandaki karakterlerin dedikodusunu yapıyormuşsun gibi hissettiren ve sadece bir karakterin çarpık bir ahlak anlayışı olmayan bir roman. Ana karakter olan Ömer Behiç'in tüm zamanlar boyunca hayalini kurduğu o mükemmel ev mükemmel evlilik mükemmel ailesinin nasıl ufak ufak kaybolduğunu ve yaptığı seçimlerin vicdan azabını, karakteriyle uyumsuzluğunu ve birazcık da olsa kendini daha az suçlu hissetmek için tutunacak bir dal bir düşünce, inanç arayışını görüyoruz. Ne kadar en sonunda " doğru" yola girmiş olsa da içinde her zaman çarpık bir düşünce bir anı kalıyor ana karakterin. Dönemin aile ve romantik ilişkilerinin ağdalı bir anlatımla işlendiği bir roman. Akıcı bir kitap tercihi olmasa da okunabilecek bir kitap.

Yazarın böbrek rahatsızlığı sebebiyle yaptığı yolculuktan ufak ufak parçalar, ufak ufak fikirleri içeren kısa bir seyahatname. Bir insanın hastayken dahi bir şeyler yazma çabası çok takdire şayan. Almanya ve Almanlar, Avrupa ve öteki kültürler hakkında yer yer komik yer yer düşündüren anılarını paylaşmış. Yazarın dili şiirlerine kıyasla oldukça yalın, anlaşılır ve akıcı. Düz yazıları yazarın kişiliğinin bir aynası gibi okudukça sempati uyandırıyor. Bu seyahatnamesini yazmasından yaklaşık bir sene sonra vefat etmesi ne kadar üzücü olsa da kısa ama dolu dolu, iç dünyası da dış dünyası kadar geniş bir yaşam sürdüğü belli oluyor. Bir çırpıda okunabilecek bir kitaptır, okumanızı tavsiye ederim.

Başlarda fazlasıyla karakterin iç dünyası iç düşüncelerinden oluştuğu için kitap daha yavaş ilerliyor fakat olaylar karakterler kitabın sonuna doğru iyice olgunlaşınca esas işlenen temayı anlıyoruz. Yalnızlık, karşılıksız saf sevgi, hayal kırıklığını ana iki karakterde yarattığı etkiyi ve iki karakterin buna verdiği farklı tepkileri görüyoruz. Bu beklentisiz sevebilmeyi, kötü anlara hayal kırıklıklarına rağmen naif ve temiz kalplilikle bakabilmeyi herkes anlayamaz bu sebeple yazara olan saygım bir kat daha arttı. İnsanın içini cız ettiren şahane bir roman. Kısacık olmasına rağmen kalbe nüfuz ediyor. Okunmasını tavsiye ederim.

Yazarın hayatının son senelerinde yazdığı bu kitabı anlaşılma uğruna son çabası gibidir. Tüm hayatını kendi çağına uygun düşmeyen ama modern siyasi anlayışı, ekonomiyi, eğitimi ve toplumu şekillendiren düşünceleri sebebiyle kendi çağdaşlarınca sürekli ötelenmiş, dışlanmış ve anlaşılmamış olan yazar bu eserinde de kendi ince ruhunu, karakterinin güçlü ve zayıf yanlarını, yaşadığı ötekileştirilmeyi ve adeta sürekli sürgünde gibi yaşamını objektif ama romantik bir çerçeveden baktığı için biraz mübalağalı bir şekilde anlatmış.Yaşadığı her zorluktan farklı duygular ve bu duygularla başa çıkma yeteneği geliştirmiş, inancını yer yer kaybettiği görülse de optimist bir açıdan kendini bir kere daha açıklamak uğruna bu eseri de kendini anlayacak nesile miras bırakmış.Hiçbir zaman tanışma imkanı bulamayacağım bu yazarın yaşamına tanık olma, karakterini tanıma çilelerini görme şansı ancak bu şekilde gerçekleşebilirdi ve söylemek gerekirse yazar bu şekilde nihai amacına ulaşmış oldu.Tavsiye edilir.

Bir doktorun tanıklık ettiği üç ayrı hikayeden oluşan kısa ama konu alınan duygu ve düşüncelerin etkileyici bir şekilde aktarıldığı bir roman. İlk hikaye yani kitabın ismini veren hikaye fedakarlık, minnettarlık/ vefa teması ile yoksulluğu ve bu zorluklara iki farklı karakterin iki farklı tepkisini önümüze seriyor. Bir yandan tüm yoksulluk sefalete rağmen daha büyük bir amaca hizmet eden ve ömrü boyu kendi kanından dahi olmayan birini bir baba şefkati ile sahiplenen ve onun için hayallerini bi kenara bırakıp fedakarlıklar yapan biri, öteki yandan sefalete ve çaresizliğe daha öfkeli bir bakış açısına rağmen umut dolu vefakar birinin tüm inanışlarına rağmen vefa borcu olana karşı gösterdiği saygıyı konu alırken öteki iki hikaye ise insanların kibir, gurur gibi duygulara fazla kapılarak hareket ettiklerinde yaşadıkları utancı veya alenen ortada olan bir ihanete rağmen yapılan gururun terazide bir candan daha ağır basmasını anlatmış ve bu tarz duyguların yıkıcı yanını ortaya koymuştur.