E-Dergi

Atay, Osmanlı’nın güney topraklarında tanık olduğu olayları aktarmış okuyucuya. O zamanki toplumun düşün dünyasına ve yaşam tarzlarına ait pek çok ibretlik olaya tanık olacaksınız bu eserde. Kitabın son bölümünde yer alan kısım zaten “Ateş ve Güneş” adlı eserde yer aldığından fazlalık oluşturmuş diyebilirim

Bu kitap Atay’ın yazılarından oluşmuş çok akıcı, az ve öz yazılara sahip. Bu bilgilendirici yazıların laik devrimin gerekliliğinin daha iyi anlatılabilmesi için okullarda okutulması gerektiğini düşünüyorum.

Falih Rıfkı Atay bizzat Atatürk’ten dinlediği olayları kitabında okuyucuya sunmuş. Çok akıcı ve bilgilendirici bir eser. Vahdettin’le ilgili pek çok olayın bir de Atatürk’ün gözüyle irdelenmesi gerekir diye düşünüyorum. Sanki saklı bir durummuş gibi Atatürk’ün Vahdettin’le yaptığı Almanya gezisine veya bunun gibi durumlara farklı anlamlar yükleyenlerin özellikle okuması gereken bir eser. Vahdettin hain miydi yoksa değil miydi? sorusunun cevabını bu kitapta bulabilirsiniz. Okumanızı tavsiye ederim.

Çok etkileyici bir romandı. Martin Eden’ın hayatla olan kavgasını gözler önüne seren bu eser trajik bir şekilde son buluyor ve bununla birlikte okuyucuyu oldukça etkisi altında bırakıyor. Jack London’ın, ölümü ve ölüm karşısında insanda meydana gelen “yaşama içgüdüsü”nü anlatışından çok etkilendim.

Romanın bazı bölümlerinin mantığa aykırı olaylarla örülmesi eserin olumsuz yönlerindendi. (Örneğin düzgün bir eğitim görmeyen Eden’ın çok kısa bir sürede felsefe kitaplarını bile bir çırpıda okuyup anlamlandırabilmesi gibi…) Ama bu durum yoğun bir şekilde kendisini hissettirmiyor. Eserin son bölümünde yer alan şu şiir de anılmaya değer:

“Sevginin aşırısından ve yaşamın aşırısından
Başıboş bırakılmış umut ve korkudan
Bizi koruyan her kimse o tanrılara
Kısacık bir teşekkür sunuyoruz
Hiçbir yaşam sonsuz olmadığı için
Ölüler hiçbir zaman dirilmediği için
Kıvrılarak akan en yorgun ırmak bile
Bir yerlerde denizin güvenine kavuştuğu için.”

Okumanızı tavsiye ederim.

Eserin dili gayet akıcı ve yazar fikirlerini başarıyla aktarmış. Esere dair olumsuz görüşlerimden biri ise yazarın çelişkili davranması ve kendi işine nasıl geliyorsa olayları bu şekilde aktarması. Şöyle ki “Hristiyanlık Propagandası” başlıklı yazısında Hristiyan misyonerlerden rahatsızlık duyuyor; “Makedonya’da Türk Düşmanlığı” başlıklı yazısında Makedonya’daki faşizmden dert yanıyor. Ama kitap baştan sona Türklük ve Müslümanlığın üstünlüğü üzerine kurulu ve açıkçası özsever bir bakış açısıyla yazılmış. Bu durumu yadırgadım ve bunu paylaşmak istedim.