E-Dergi

Halid Ziya Uşaklıgil'in eserleriyle geç tanıştım. Şimdi neredeyse bütün eserleri favori listemde ve her alışverişimde en az bir kitabını almaya kararlıyım. Yazarın daha önce okuduğum Nemide'sinde olduğu gibi bu kitabında da Osmanlıca kelimeler ve kelime tamlamaları parantez içinde verilmiş. Akıcılık sekteye uğruyor ama okumanın başkaca bir yolu yok. Sayfa sayısının azlığına rağmen okuma süresi biraz uzun tuttu. Üstelik bu süreçte devamlı Osmanlıca gördüğüm için zihnimden sürekli olarak anlamını bilmediğim hatta kendi uydurmam, anlamsız ses grupları geçti durdu: "dardar-ül fırfır, tenceretül tava..." gibi. Edebiyatımızın yapı taşlarından biri olan bu eseri elbette herkesin okumasını tavsiye ediyorum.

Yazarın okuduğum ilk romanıydı. Sosyal medyanın da etkisiyle beklentilerim yüksekti. Olaylar zaman sıçramalarıyla ele alınmış. Ancak bunda bir sıra söz konusu olmadığından, sanki bölümler yazılmış, yazılmış ve en sonunda harmanlanmış gibi bir izlenim doğuruyor. Sonlara doğru yazarın, isim kullanmadan kendisinin de romana bir kaç sayfayla girip çıkması, hikayeye hiç bir şey katmadığı gibi "ee ne oldu şimdi" duygusu uyandırıyor. Ayrıca romanın başından sonuna bir türlü tamamlanamayan eksikler derlenip toparlanıp aceleyle son bölüme sıkıştırılmış gibi görünüyor. Sanki daha iyi bir planlamayla, 300-350 sayfada da bitebilecek bir roman olabilirdi diye düşünüyorum. Yine de tüm bu kurgu zaafiyetleri ve vasatlıklar dışında, çok hoş cümleler, insani detaylar, geçmiş zaman Türkiyesinin naifliği insana iyi geliyor.

Hafif şeyler okumak istediğimde tercih ettiğim bir yazar Debbie Macomber. Çiçeklerimi Rüzgara Verdim, Blossom Sokağı serisinin son kitabı zannediyorum. Kolay okunan bir kitap. Üç kadının günlük yaşamlarını geride bırakarak bir seyahate çıkmalarını, ülkeyi baştan başa dolaşmalarını kıskanmadım desem yalan olur. Ancak aşırı derecede romantizm içermesi, peri masallarına yaraşır enstantaneleri bu sefer bana hakikaten fazla geldi. Fazla beklentiye girmeden okunacak türden kitaplardan.

Genelde yazarların eserlerini kronolojik olarak okuyorum. Öldürmek İçin Mükemmel Bir Gün de serinin son kitabıydı. Çok beğendim ve başarılı buldum. Psikanaliz bölümleri çok çarpıcıydı. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Kitap şimdi bitti. Sonu biraz aceleye getirilmiş. Kolay okunan, çerezlik cinsten. İş hayatının ve güncel streslerin altından kalkabilmek için arada sırada takıldığım bir yazar Debbie Macomber. Beklentilerinizi yüksek tutmayın, sanat kaygısı yaşamayın, okuyun ve mutlu olun. İnsanın buna da ihtiyacı var bence.