E-Dergi

Yusuf, kuyu, Züleyha, zindan, Yusuf’un Gömleği… “Ve zindanda, zindanın dışına giden tek yol: Rüya.” Can alıcı tasvirler, bilmeye ilişkin yolculuğun ızdırabı, sabır, tahammül… Yazıcı yani yazar şöyle diyor: “Kalbin titreşimi parmak uçlarının titreşimine uyduğunda ortaya çıkan sözün hükmü var. Düştüğüm, parmak uçlarımın titreşimi kalbimin titreşimine uyduğu anda ortaya çıkan sözün kuyusuydu. Kervancılar olmadan, kolay çıkmak mümkün mü? Anlattılar işte, gözlerimle görmedim, taşlara kazımadım. Ama yalancı da değilim.” Yazar hikâyeyi öyle hissetmiş ki okurken siz de hissediyorsunuz. Öyle ki, Yakub’un evlatları arasında ayrım yapan bir baba değil, nebinin nuruna kapılan, Yusuf’ta başka Yusuf gören bir baba olduğunu vurgulayarak; kurda atılan iftiraya gönlü razı gelmeyip onu temize çıkarmak için çabalayarak; her Firavn’ın o en kötüyle bir anılmasın diye adı Firavn’ı konuşturarak ve en çok da yazgısından iffet çıkaran Züleyha’nın bilinmesini istemesinden anlıyoruz ki yazıcı, adaleti aramış.

Aramak, sadece aramak, ne olursa olsun aramak, geldiğin noktanın aslında gitmek için yola çıktığın nokta olması; daireyi tamamlamak, daireleri tamamlamak, aramak, aramak… Düşünmek, sorular sormak, sayıklamalar, kelimeleri canlı hale getiren bir üslup, İnsan-ı Kamil, “Ben hakikatim!” diyebilme, hakikate sahip değil hakikate dâhil olma, sabır, adım adım yaklaşma, nasib sahibi olma, bilme (ilim) ve tanıma (irfan) makamlarının çıkılması, irfan için gereken: Aşk… Hakikatin yolunun tek kişilik olması, topluca yürünülememesi. Yolun başında kendini kaybediş, sonunda ise farklı bir surette kendini buluş. Ben’in biz’de başlayan yolculuğu ve ben’i buluş, biz’i terk ediş, ben’i fark edip biz’e dönüş, terki de terk ediş, kalıbı biz’de kalbi ben’de yaşamak: Daire’yi tamamlamak ve özgürlük... Bunca düşüncenin, bir ömür boyunca -kim bilir ne zorluklarla şekillenen- düşüncelerin bize ulaşması çok büyük bir lütuf. Kitap çok güzel ve tümüyle düşündüren bir düşünceler dairesi…

“Aptallar cennetinde mutlu olmayı beceremediğim için mi kınanacağım? Benden uzak olsun böylesi bir mutluluk! Asırlık hüznüme karşılık teklif edilen sözüm ona bir couplelik yaşam sevincini şiddetle reddediyorum.”
“Oysa yaşam, ben onu tam da terk etmeye hazırlanmışken, sırıta sırıta karşıma geçip acımasızca benden o asırlık hüznümü almak istiyor; buna mukabil tayin etmekte ne denli beceriksizleştiğimi saklayamadığım belli belirsiz bir “yaşama sevinci” teklif ediyor bana. Ey talip, ısrarla bana, yaşama nasıl mukabelede bulunacağımı sorup duruyorsun. Ne diyebilirim ki? … Sana ancak hüznümü miras olarak bırakabilirim ey talip! Onu sevinçle değiştirip değiştirmemek sana kalmış.”
Kısa kısa yazılardan oluşan, her zamanki gibi çok düşündüren, “hüznüme sahip çık ey talip!” diyen yazarın damıtma bir eseri daha...

Öğretmen olan yazar ilk kitabı ile okuyucuya “merhaba” demiş. Okumak ve yazmakla ilgili tutkusunu görünür bir alana taşıyabilmenin heyecanını ile kitabını ilk gençlik çağındaki çocuklar için yazmış. Bilinmezlik, korku ve tedirginlik çağrışımları yapan ölüm ve sonrası ile ilgili fantastik bir anlatım sergileyen yazar, Berat ve Beyza’yı bu süreçte farklı bir yolculuğa çıkarıyor. Varlık, yokluk, yaratılış, iyilikle dolu bir yaşam sürmek gibi kavramların vurgulandığı eser çabucak okunuyor. Ölümün bir yok oluş olmadığını anlatmak için çıkılan yolculukta sık sık iyilik ve kötülük kavramları karşımıza çıkıyor. Aile büyüklerine bağlı olmak, eskiye duyulan özlem ve yazarın çocukluğuna ait ipuçları da karşımıza geliveriyor. Kitap içindeki görsellerin bazıları daha betimlenmemiş olsa ve okuyucunun hayal gücüne bırakılsaydı nasıl olurdu acaba? Dini terminolojinin halk arasındaki kimi yansımalarını yumuşatarak, çocuk dünyasına fantastik bir bakışla sunmaya çalışan eser okuyucularını bekliyor.

Tasavvuf Terimleri Ve Deyimleri Sözlüğü – Prof. Dr. Ethem Cebecioğlu:
Kitabın dili sade ve genel okuyucuya hitap eden bir çalışma. Oldukça kapsamlı ve tasavvufa ilgi duyanlar için zevkle başvurulacak, hatta sürekli okunabilecek lezzette bir eser. Terimleri ve deyimleri açıklarken kimi zaman beyitler ve dörtlülüklerle anlam pekiştirilmiş. Bu beyit ve dörtlükler okuyucuyu besleyen ve zenginleştiren birer bilgi yansıması olmuş. “Sözlük” deyip geçmemek lazım. Bu kitap okundukça, okuyana iç aydınlığı bahşediyor. Kendi eksik hali ile tasavvufa yakınlık duyan fakirlere kandil vazifesi gören bu eseri, nasiplenmek isteyenlere tavsiye ederim.