E-Dergi

Aşk'ı aşk yapan değil midir zaten, kişiye, duruma, zamana, ortama göre farklı maskelerde karşımıza çıkması. Farklı hikayelerle, kimi zaman derin, kimi zaman basit, anlatmış aşkın sadece 10 halini Ahmet Ümit. O da biliyor ne sayıların, ne kitapların aşk'ın her halini anlatmaya yetmeyeceğini...

Sinan Akyüz kitaplarının konularını hayatın içinden seçiyor. Bu da konusu çok sıradan, basit bir hikayenin uzatılarak anlatılmış hali. Yüreğini yıllar önce eşinde ve çocuklarında bırakmış, son demlerinde sığınacak sıcak bir liman arayan yalnız ve yaşlı bir adamın, genç yaşta hayatın darbesini yemiş, tuzağa düşmüş, başka çaresi olmayan, şefkate, sığınmaya ihtiyacı olan bir genç kızın, karşılıklı olarak hem ihtiyaçları, hem çaresizlikleri sebebiyle, birbirlerine sığınmaları, açlıklarını bu sebeple gidermeye çalışmaları. Sevgi sandıkları mecburiyetleri. O kadar...

Bir kitabı bir solukta okumak o kitabın iyi olduğu anlamına gelmez. Sadece bir kaç saat süren aynı ortamdaki, karşılıklı konuşmalar, basit cümleler, bir kaç itiraf, bir odanın içinde sürekli içilen sigara ve alkol, dışarda sürekli yağan kar ve fırtına, sürekli açılıp kapanan pencere, bir tarafın itirafı ile diğer tarafın şoku,gerginliği, öfkesi ve küfürleri, ardından kendi itirafı ile şok sırasının karşı tarafa geçmesi vs. vs. Konu madem gizli saklıların ortaya dökülmesi, çok daha özel, çok daha vurgun yedirecek, tavan yapacak bir itiraf bekliyor insan okurken. Tamamen hayal kırıklığı! Kitap diye de basmışlar ya, inanamıyorum...

Kadınlığın her halini, çocukken, genç kızken, kadınken, anne iken, sevgili iken, hem farklı-hem aynı kuşakta, birbirine hem bağlı-hem birbirinden ayrı bu kadar iyi tasvir etmeyi, aynı yerde buluşturmayı başka kim başarabilir? Hemde bu kadar akıcılıkla?? Yerin doldurulamaz Duygu Asena...

Kitap okumayı çok seven ve çok okuyan biri olarak, şimdiye kadar hiç Dostoyevski okumamış olmamı büyük bir eksiklik sayarak cep kitap kampanyalı 4 kitabı satın aldım. Cep boy olunca da içerik aynı elbette, ama hem yazı karakteri çok küçük, hem kalınlığından dolayı satır başı ve sonlarını rahat okumak mümkün değil. Karakter isimleri doğal olarak rus ve çok uzun olduğundan biraz itici ve bu uzun isimlerin (3 kelime) kimi yerde başı, kimi yerde sonu kullanılmış sanki, bu nedenle "bu kimdi" diye hep başa döndüm. Ayrıca çok fazla tasvir var, çok fazla gereksiz, uzun ve aynı içerikli cümleler var, çok sıkıldım.Affedin Dostoyevski sevenleri...