E-Dergi

İnsanların bilgisayar tabanlı yeni bir ağda, yapay zekanın gittikçe hayatımızda yerini aldığı günümüzde ve gelecekte, bu ağa karşı güçsüzleşmesi, güçsüz bir azınlığa dönmesi, toplumların, ekonomilerin, insanların günlük hayatlarının nasıl değişeceğini sorguluyor. Bu yeni dünyaya uyum sağlamak mümkün mü ? Sürekli izlenmek, yönlendirilmek, yaptırımlara maruz kalmak hayatta kalmayı zorlaştıracak mı ? Bu yeni bilgisayar ağı demokrasileri tehdit edecek gibi görünüyorken, diktatoryal düzenlere geçişleri kolaylaştırır mı ? Bu ve benzer sorulara cevap ararken gerek daha önceki kitaplarda yazdıkları, gerekse bu kitap içinde yazdıkları ile çokça tekrara düşmekte, bu ise okuma ritmini bozmakta. Harari bilgi toplama, değerlendirme ve okuyucuya sunmada önemli bir iş başarıyor.

Abartılı övgülerden dolayı beklentimi boşa çıkaran postmodern ve bilimkurgu karışımı bir roman. Yıldızlardan birisi Mina Urgan'ın kitap sonundaki açıklamaları "sonsöz" ve akıcı çevirisi içindir...

Yazarın intiharla sonlanan hayat hikayesini bilince okuduğum otobiyografik novellayı samimi düşünceler olarak yazılmış bir metin olarak değerlendiriyorum. Başarılı ve akıcı uslup ancak çok da bilinmedik olmayan, belki benzer hayatı yaşayan binlercenin öyküsünü okumuş oldum. Yazın dünyasının ölümsüzleşmiş bir örneği tanımını abartılı buluyorum.

Kurmacayla gerçek arasında itiş-kakış olan, “hayat insanların birbirlerine diplomatik notalar göndermesi değildir, hayat dramdır, hayat eylemdir, eylem ve tutkudur” diya yazarın sözleriyle tanımlayacağım bir roman. Daha önce okuduğum Coetze’lerden ( Utanç ve Barbarları Beklerken) daha zayıf buldum, sanırım romandaki yazar olan karakter E. Costello’nun daha önceki romanının kahramanı olması ve o romanı okumadan bu romanı okuduğumdan bazı boşluklar oluşmasından kaynaklanıyor bu düşümcem.

Llosa’nın tüm kitapları farklı konularda (Teke Şenliği, Katedralda Sohbet, Dünya Savaşı Sonu, Masalcı, Julia Teyze, Kentler ve Köpekler, Yüzbaşı ve Kadınlar Taburu vd), bu nedenle kendisini hiç tekrarlamıyor ve hepdinden ayrı bir tad alınıyor. Bu kısa romanı da bir cinayet üzerine giden iki polisi anlatan polisiye romanı. Her zamanki gibi akıcı ve sürükleyici. Benim gibi Maria Vargas Llosa hayranı olmaya gerek yok, kısa bir hafta sonu okuması yapın, seveceksiniz eminim.