E-Dergi

Hz. Mevlana; Aşk denizinin kıyılarında ancak ayaklarını ıslatarak dolaşan bir maşuk,
Tebrizli Şems; Mevlana hazretlerini aşk denizine daldıran hakiki bir Allah eri.
"AŞK" kitabı; İki dostun birlikte açıldığı engin denizlere, sizi de misafir eden harika bir kitap.

Bazı kitaplar vardır, çok yalın ifadeler kullanmasına rağmen, okuru hayal dünyasında küçük bir yolculuğa çıkarır. Bu yolculuk başlarda dış dünyaya yapılıyor gibi görünse de, aslında insanın kendi iç dünyasına yaptığı bir yolculuktur. Kendisini objektif değerlendirebilenler, yolculuğun bir noktasında kendi değer yargılarını mutlaka sorgular. "Kayıp Gül" işte böyle bir yolculuğun, insanın kendi benliğini bulmasının hikayesi. Kitabı okumak isteyenlere şunu tavsiye ederim; sakın şimdi ne olacak veya sonu nasıl bitecek düşüncesiyle okumayın. Kapsamlı tasvirler, çok ciddi bir edebi üslub da beklemeyin. Sadece anı yaşayın ve o anda anlatılanın çağrıştırdıklarını düşünün. Kesinlikle kendinizden birşeyler bulacaksınız. Kimbilir belki siz de, içinizde size seslenen "Gül" ün naif ve lahuti sesini duyarsınız. Eğer duyamazsanız, kitabı beğenmeyenler arasına siz de girersiniz.

Şimdiye dek okuduğum hiçbir kitapta romandaki kahramanın bu kadar acımasız özeleştiri yaptığına denk gelmedim. Şahsi olarak, özeleştiri yapabilen insanları çok beğendiğimden olsa gerek, kitabı çok ama çok sevdim. Tabi ki kitabın güzelliği sadece bununla sınırlı değil. Bir tarafta hayatını başkasına adayan tertemiz bir kalp, diğer tarafta kendine adanmış hayatın kıymetini bilememiş, ancak vefa duygusuyla dopdolu bir insan... Dostluğun kalp atışlarını duymak istiyorsanız mutlaka okumalısınız.

Kitabı büyük bir hevesle aldım. Ne yazık ki bitirmek için kendimi zorladım diyebilirim. Betimlemeleri çok sıkıcı, uzun ve gereksiz. Güzel bir polisiye roman olduğunu söyleyemem. Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu.

Giriş bölümü olabildiğince sıkıcı ve uzun gelebilir, fakat Şems-i Tebrizi'nin hayatına girizgah yaptıkça konu oldukça ilginç ve sürükleyici bir hal alıyor. Şems'in karakterinin yansıtıldığı kısımları gerçekçi bulmamakla birlikte, diğer romanlarıyla kıyasladığımda Ahmet Ümit'in en güzel romanı olduğunu söyleyebilirim.