E-Dergi

Kitapta, kendi hayatlarını kendileri üretmek isteyen çocuklar, herkesin önünde, diğerlerine ibret olsun diye aşağılanmalıydı
diyor. Okulların, çocuklarımız için(!) amacını bir kez daha düşünmekte fayda var. Öğretmenlerden ziyade anne babaların okuması gereken bir eser.

“İnsan bazen birileri fark etmesin diye gizlediği şeyleri, aslında birisi fark etsin ve sorsun diye küçük bir yerinden açık bırakır. Gizlemek, doğru zamanda bulunması için umut etmektir bir yanıyla. Çok açık olduğunda öneminin kavranamayacağını bildiğimiz şeyleri gizlerken, içten içe birilerinin, bir gün o örtüyü kaldırıp hakikati anlamasını bekleriz.” demiş Tarık Tufan bu kitapla ilgili bir söyleşide. Düşerken, birileri tarafından doğru zamanda okunsun diye bekliyor raflarda. Yaraya merhem arayanlara, birilerinin yarasına merhem olmak isteyenlere, birilerini anlayabilmek için sancı çekenlere reçete olabilir bence.

Olaya dört farklı kişinin penceresinden bakılıyor bu kitapta. İnsanları "dinlemek" lazım dedirtiyor. İsminin aksine melankolik bir eser. Akıcı bir üslupla yazılmış, bir çırpıda okunuyor.

Enfes bir kitap. Kitap okumayı sevdirmek için nokta atışı bir hediye aynı zamanda.

Okulda öğretmenler odamızın maskotu oldu bu kupalar. Her yeni gelen öğretmen arkadaşımıza hediye alıyoruz artık. Özellikle nöbet tuttuğumuz günlerde, ki kışları çok soğuk geçen bir köy okulundayız, hayat kurtarıyorlar bizim için.