E-Dergi

Westfalya Kalesi’nde, bütün zarif özellikleri bünyesinde taşıyan olağanüstü hassas bir genç yaşıyordu. Onu tanıyanlar, içinin güzelliğinin yüzüne yansıdığına inanırdı. Adalet, erdem, muhakeme yeteneği; ruh sadeliğiyle birleşmişti onda. Bu sebeple, ona “zarif” anlamına gelen “Candide” şeklinde hitap edilirdi. Candide, korunaklı hayatının dışına çıktığında hastalıklar, felaketler ve engizisyon tehdidiyle karşı karşıya kalacaktır. Acaba hayatın sert rüzgârları karşısında zarafetini yine de koruyabilecek mi?

Yanlış Batılılaşma/Alafrangalık ve sosyal problemler sonucunda yaşanan acı o kadar yoğundur ki bu acıyı anlatmaya gözyaşı kâfi gelmez. Hüseyin Rahmi’ye göre bu ancak “acı bir gülüşle” ifade edilebilir. Çünkü “acı gülüş”, acı çekmenin zirve noktasıdır. Çok önemli felsefi ve toplumsal konuların başarılı bir şekilde ele alındığı Acı Gülüş’te, toplumun çok farklı kesimlerinden seçilmiş karakterler kendi şiveleriyle konuşturularak romanda renkli ve zengin bir dil yaratılmıştır.

Wigan İskelesi Yolu; sosyal adaletsizlik, varoş yaşamı, madencilik koşulları, sefalet, açlık ve gittikçe artan işsizliğe dair ayrıntılı tasvirlerle, gözünü budaktan sakınmayan bir dürüstlük, hiddet ve müthiş bir insancıllıkla yazılmıştır.

Köle yüklü iki gemi bir koyun girişinde karşılaşır. Adı Benito Cereno olmayan geminin kaptanı ziyaret amacıyla diğerine geçer. Gemideki herkes siyahtır, beyaz birkaç insan arar ve bulur. Kaptanı soruşturur ama bir türlü ulaşamaz ona. Romanın sonuna doğru bu ziyareti gerçekleştiren Kaptan Alaso, olup bitenin kendi zihninin içinde gerçekleştiğini düşünmeye başlar. Sürpriz bir son bekliyordur onu.

Gürpınar bu eserinde, dönemin İstanbul’unda konuşulan farklı şive ve ağızları büyük bir ustalıkla kullanmanın yanında, kültürel hayatı da tüm yönleriyle yansıtmayı başarır.