E-Dergi

40 yıllık meslek hayatından 54 anısını bu kitapta paylaşan Dahiliye uzmanı meslektaşımız, ilk anısı Zımpara'dan, son anısı Ölüme yatmak'a kadar birbirinden ilginç yaşadıklarını anlatıyor ve yer yer kendi kanaatlerini de anılar bağlamında serdediyor. Ben değerli, ilginç ve okunmaya değer buldum. Benzer veya farklı hadiseler hemen her hekimin başına meslek hayatı boyunca az çok gelmiştir. Bu hekim abimiz, bu anılar demetini yazmaya değer bulmuş, bizim de şansımıza okumak düştü. Okunabilir fikrindeyim.

Yazar, Türk'lerin (kök türk ifadesi tuhafıma gitti doğrusu, kök hücre gibi birşey olsa gerek herhalde) Orta Asya'da yaşadığı zamanlarda geçtiği varsayılan Ergenekon destanını, efsanesini, söylencesini dizi roman olarak düşündüğü ilk kitabının ana konusu olarak belirlemiş. Bu şekilde yeni nesle hitap edebileceğini düşünüp konuyu daha edebi ve ilgi çekici kılmaya çalışmış. Bir destandan bir roman çıkarmak için de çok uğraşmış, zorlamış ve ziyadeleştirmiş. Belki de ilk kitap olduğu için çok başarılı bul-a-madım, akıcı ve sürükleyici değil maalesef. Dilde öztürkçecilik bayağı göze çarpıyor ama destanda yer alan bir figürü, bir müslüman arap seyyahı ile buluşturması tarih konusunda şaşırttı beni ama sonuçta bu bir kurgu roman, olabilir. Romanı okurken Ergenekon destanı Kur'an'da geçen Zulkarneyn kıssası ile benzeştiği yönler dikkatimi çekti. İlk romanı pek tutmadım ama inşallah yeni okumaya başladığım ikincisi beni şaşırtır

Sait Faik'in bu okuduğum ikinci hikâye kitabı. Bir süre önce Burgazada'ya gidişimizde müze haline getirilmiş evinden almıştım. Kitaba ismini veren son kuşlar hikayesini çok beğendim, diğer hikayeler de ağırlıklı olarak yazarın son yıllarını geçirdiği adadaki gözlemlerinden oluşmuş hikâyeler. Adaları, ada insanlarını, denizi, balıkçıları çok iyi işlemiş kısa hikâyelerinde. Ama her yazar gibi onun da dünyası, düşünce ufku bilgi birikimi ve yaşadığı çevre ile sınırlı. O yüzden şahsen daha fazla hikayesini okumaya gerek olmadığını düşünüyorum. Sait Faik ve hikâyeciliği konusunda az da olsa biraz fikir sahibi olabilmek için en az bir hikâye kitabını okuyun derim. Bu elbette son kuşlar da olabilir.

Ne yalan söyleyim okurken bunaldım, üzüldüm ve düşüncelere daldım. Bu eser doktora tezinin kitaplaşmış hali idi. Yazar oldukça geniş bir kaynak okuması yapmış, titiz bir çalışma sergilemiş ama yine de sünni bakış açısını ve klasik malumatı pek de aşamamış daha doğrusu denememiş zira bu konular hâlâ bir tabu, dokunanı yakan bir önyargı, bu toplumda ve hele ilâhiyat camiasında bu konuları önkabullerden sıyrılarak konuşmak ve tartışmak için uygun ve sağlıklı bir zemin olmadığı kanaatindeyim. Doğrusu ben zaten bildiğim ve üzüldüğüm şeyleri okumaktan başka bir şey kazanmadım. Bizim artık eskide takılıp kakmadan yeni şeyler söyleme, önümüze bakma, zihnimizi maziye dair takıntı ve saplantılardan kurtarıp rahatlatma, akli ve bilimsel verileri dikkate alma, özgürleşmeden başka bir yolumuz ve çaremiz yoktur.

Beyan Yayınlarının Biyografi serisinden çıkan kitap yazar Cihan Aktaş'a ait. Allah'ın son elçisi'nin kızı Fatıma'nın kızı Zeyneb'in özellikle Kerbela faciası etrafında hayatını anlatan küçük hacimli bir çalışma. Okurken canım sıkıldı ve hüzünlendim. Bir tarafta 30 bin kişilik bir ordu, diğer yanda çocuk ve kadınların da olduğu 72 kişilik bir kafile. Ben-i Haşim ve Ben-i Umeyye arasında İslam'ın son çağrısı öncesinden beri var olan bir mücadelenin çölün kumlarında bir katliam ve vahşete dönüşmesi. Bu hadisenin etkileri o kadar derin ve büyük oldu ki müslüman toplum önce siyasi sonra mezhebi yönden şia ve sünni diye iki kutba ayrıştı ve bugünlere kadar gelindi. Umeyye oğulları kabilesi Ebu Süfyan, oğlu Muaviye, onun da oğlu yezid ile Allah Rasulü'nün torunu Hüseyin'i katlederek rövanşı aldı. İşte bu kitap Hz. Zeyneb'in kardeşiyle birlikte yürüyüşünü ve Yezid'in yüzüne suçunu haykırışını anlatıyor. Küçük hacimli bir kitap ama bana büyük ve zor sorular, sorunlar düşündürttü vesselam.