E-Dergi

Kitabı bitirdiğimde yüzümde bir tebessümle arkama yaslanmış, okuduğum bu yolculuklar için mutlu olmuştum.
Ne çok şeyi dert ediyoruz, hayatı başkalarına göre yaşarken neler kaçırıyoruz öyle haberimiz yok!
Okuyun okutun cinsinden bir kitap :)
Yeni yılın ilk ayını geride bırakırken kendinize bu kitabı okumakla yeni bir bakış açısı kazandırın derim..

İçindeki çocuk metaforunu bu kadar güzel anlatan nadir kitaplardan biri..
Bir çoğumuz pedagog elinde büyümedik, hatrı sayılır yaralarımız, kendimizle, çevremizle ve hatta dünyaya dair çarpık inançlarımız var..
Anne babalarımız da kimseye "Al bu bebeği büyüt öyle ver" de demiyor :)
Doğru bildikleriyle, görmedikleri sevgiyle, farkında olmadıkları yaralarla, onlara sunulmanış sevgiyi kendi içlerinde size var edip hatalı da olsa vermeye çalışıyorlar..
Yetişkin bireyler olarak bu yaraları onarmak, içimizdeki yalnız çocuğu keşfetmek, onun ihtiyaçlarını görmek de yetişkin bireyler olarak artık bizim sorumluluğumuzda!
İçinizdeki o çocuğa " Ben buradayım, senin arkandayım, seni görüyorum!" diyebilmeniz için yardımcı olacak bir eser..
Zor olabilir kabul ediyorum, bununla beraber keyifli bir iç yolculuk ve okuma diliyorum! :)

Bilhassa Türkiye'yi yasa boğan Bolu'daki otel yangınından sonra, Psikiyatrist Eric Lindemann'ın Coconaut Grove Gece Kulübü'nde yakınları vefat eden 101 kişinin yas tepkilerini ve yasın gerçek yüzünü anlattığı makaleye yer verdiği kısım denk gelince; böyle bir esere duyulan iltiyacı bir kez daha anlamış oldum!

Şehitlerimize Allah'tan rahmet, yaralılara hayırlı acil ve tam şifa, tüm insanlığa da baş sağlığı diliyorum!