E-Dergi

Üç öykünün ilki gerçekten başarısız, edebiyat ve duygu adına ne yapmaya çalıştığını anlayamadım. Bununla beraber sonraki iki öykü çok başarılı. Sürükleyici, şaşırtıcı ve sanat yüklü. Şiirlerini okumuştum Murathan Mungan'ın, öyküde de başarılı olduğunu gördüm, tavsiye ederim.

20. yüzyılda bilim ve teknolojinin insanların yegane uğraş alanı olacağını, edebiyat ve sanatla ilgilenenlerle dalga geçileceğini öngörüyor Jules Verne. Abartıldığı kadar değil ama bazı kehanetlerinin gerçekleştiğini üzülerek görüyoruz. Oysa sanatla ucundan kıyısından ilgisi olmayanlara acımak gerekiyor, böylesine yavan, tatsız tuzsuz yaşadıkları için.

"...
Her yerde benciller ya da ukalalar
Kendi ölçülerine zorluyorlar hayatı
Ve hiç kimse denizin nasıl büyük ve derin
bir şey olduğunun farkında değil ve
hiç kimse bir karpuz kabuğundaki çıldırtıcı
taze ve derin yeşilliğin farkında değil ve
hiç kimse çocukların neden mahzun
olduğunun farkında değil ve onları
nasıl bir dünyaya hazırladığımızın
..."
diyor Behramoğlu.......

Kişiliğini anlattıktan sonra iki anısını paylaşıyor yazar. İlkinde "bir ortamda istenmeyen kişi olmanın" ikincisinde de "başka türlü bir istenmeme"nin acısını içinizde hissediyorsunuz. Ruhunuzun zayıf ve zavallı tarafıyla yüzleşiyorsunuz. Acı...

Madam Bovary'nin başarısız bir güncellemesi diyebiliriz. Okunacak çok daha güzel kitaplar var..