E-Dergi

Enterasan bir roman. Türk Edebiyatında okuduğum en iyi postmodern kurgu ve en başarılı dil kullanımlarından biri diyebilirim. Yazar ayrıntılarından içinde gezinirken kimi aman dilini çok ağırlaştırmış ve bu bazen tempoyu düşürebiliyor ama istanbul’u, karmaşayı, hep içinde yaşadığımız o küçük detayları, izleri, orta sınıfı öyle iyi anlatmış ki keyifle okudum baştan sona. Kitapta bir de masalsı bir atmosfer var. Yeraltı dehlizleri, tarihi kimi karakterler, olaylar, tuhaf örgütler... hepsinin oluşturduğu sarmal içinde kendi hayatımı buldum. Son zamanlarda okuduğum en iyi roman.

Okuyup okuyup, ağlanacak halimize güleceğimiz konuların dile getirildiği bir kitap bence. Bu kitabı otobüslerde ve ayaküstü boş kaldığım anlarda okudum. İnsanların çantasında ilaç gibi bulunduracağı kitaplar olmalı ve gülmek istediğinde çıkarıp gülmeli. Yazara teşekkür ediyor başka gözlemlerini de aktarmasını diliyorum. Örn; Bazı iş yerlerinde, satılık araba ve ev ilanlarında asılan ve sadece biz türklere özgü garip ve komik içerikli tabelaları da ben bir gün kitap haline dönüştürebilirim gibime geliyor.

bu kitabı okuduktan sonra geri kalan haytımı sil baştan yeniden yaşma sevinci duydum içimde.kendi kendime şükür ettim binlerce.bu güne kadar mutlu olamamaktan yakınırdım.meğerki nekadar mutluymuşum herşeyi ikbal ablanın kitabını okuduktan sonra tak etti kafama.kitabı okuduğum gece gözyaşlarıma hakim olamadım.neden bilmiyorum ama ilk defa bu kadar çok kızdım kedime.bundan sonraki hayatım için söz verdim kendime.hep iyi bir insan olmak için.şu anda ikbal ablanın kitabında yazan bir söz geldi aklıma 'hayat doğumla başlayan ölümle son bulan okul gibidir' hepimiz sınav olmak için geldik bu dünyaya bundan sonraki sınavlarım için elimden gelen her türlü iyilik ve sadakati göstereceğim.bu kitap içimde saklı olan duygularımı ön plana çıkarmada yardımcı oldu.

Çağımızın vebası kanserin gelişimi ve nedenlerini blimsel ama bizim gibi sıradan insanların anlayabileceği bir dille yazan Reich'a ve Sevgli Bertan Onaran 'a teşekkürler borcumuzdur..Son yüzyılın insani blimlerinin en büyük ustasını saygıyla anmak ve tekrar tekrar okumak lazım bence...ÇOk şey söylüyor...Zorlu hayatına karşın...

Bu kitap bana psikoloji öğretmenim tarafından tavsiye edilmişti.Kitabı bitirmeyi başarabilen çok az kişiyle karşılaştığını belirtti.Ben de bir merakla temin edip okudum.Kitap; günlük hayatta karşılaştığımız ve bizi düşünmeye sevkeden toplumsal yozlaşmaları,çağa ayak uydurmak adına değerlerini yitiren insanları ve peşinde koştukları bilindik çıkarları; hayatını bilime,çalışmaya kitaplara ve değer yargılarına adamış bir profesörün; Prof. Kien'in gözüyle başarıyla deşifre etmiştir.Kitabı bitirdiğimde 'Körleşme' adı benim için bambaşka bir anlam kazandı.Prof. Kien gibilerine rastladığımızda onları sıradışı ve mantıksız bulur,bazen onlara acır,bazen de onları suçlarız.Peki düşünüyor muyuz:'Körleşme' durumu Prof. Kien gibileri için mi geçerli,yoksa bizim için mi? Kim körleşmiş,ne dersiniz? Okumadan asla tahmin edemezsiniz.