E-Dergi

Kültürel değerler,modern olma safsatasıyla her geçen gün daha da maneviyatımızı yaralamaya başladı.Ben de tasavvufa ilgi duyan ve ney üflemeye çalışan bir insan olarak haksız yere bu olanlardan payımı alıyorum.Şüphesiz ki Türk milleti tabi ki geneli için konuşmak yanlış olur ön yargıyı seven bir toplum.Tasavvufu gericilikle ve yobazlıkla algılıyor.Sevindiğim nokta şu ki kitabı yazan değerli büyüğüm Kutsi ERGUNER'in Tasavvufun kökünden gelmesi,ailesinin bu manevi olguyla profesyonel olarak uğraşması ve kendisinin küçükten beri aldığı terbiyeyle tecrübelerini bizimle paylaşmasıdır.Herzaman kitaplığımda bulunacak ve ölene kadar saklayacağım nadide bir eser.''Kaleminize sağlık Kutsi hocam''

Pınar KÜR gerçek yaşanmış bir olayı anlatarak,güzel bir kitap çıkarmış.Kitabının sonunda yazılan yasaklanma konusunda ise bana çok saçma geldi.bence bu kitabı yasaklamak yerine Hüsrev bey gibilerin yaptıklarını (bey diyesi bile gelmiyor ya insanın :) Melek gibi savunmasızların yaşadıklarını yasaklayabilsek.Kısaca siz bu kitabı okuyun bence.

Vedat Türkali nin okuduğum ilk kitabı ve etkisinde çok kaldım kitabın. Kitap bittiğinde dakikalarca ağlamıştım. Seneler oldu bu kitabı okuyalı ama hala Kenan ı, Günsel i unutmadım. Bu kitaptan sonra yazarın diğer kitaplarını da okudum. Hepsi birbirinden güzel kitaplar.

"Gelibolu" kadar etkilenmediğim için üzgünüm,çünkü onu okuduktan sonra büyük bir heyecanla başlamıştım kumral ada mavi tuna'ya.ama nedense aynı etkiyi yaratamadı bende.bir şeyler hep eksik kalıyor sanki romanda.itiraf etmeliyim ki bir solukta okudum ama bitirdikten sonra aklımda kitapla ilgili aklımda iyi yada kötü hiçbir fikir oluşmadı.her yanıyla vasat bir kitap.iyi demek içinde bir sebebim yok,kötü demek için de.

Merhum Mehmet Akif,dünü,bugünü ve yarını engin ufkuyla kuşatan mümtaz bir inanç abidesiydi.Bir ahlâk,ülkü ve aksiyon adamıydı.Onun kişiliğini şu mısralarından yola çıkarak kolayca anlayabiliriz:

“Zulmü alkışlayamam,zalimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem

Üç bucuk soysuzun ardında zağarlık yapamam,
Hele Hak namına haksızlığa ölsem tapamam

Yumuşak başlı isem kim dedi uysal koyunum,
Kesilir belki,fakat çekmeğe gelmez boynum.”

Millî Şair Akif,özü sözü bir olan bir kişiydi.Prensiplerinden asla taviz vermezdi.Geniş bir bilgi birikimine sahipti.Çok okur ve düşünürdü.Millî ve manevî değerler her şeyden önce gelirdi onun için…Vatan,millet ve maneviyat konularında asla geri adım atmazdı.Din mezhep ve soy farkı gözetmezdi.Allah için sever,yine Allah için nefret ederdi.Gurur ve kibir onun tabiatıyla asla bağdaşmazdı.Çok bilge bir insan olmasına rağmen,konuşmaktan ziyade dinlemeyi tercih ederdi.Hazırcevaplılıkta üzerine yoktu.Emeğe azamî derecede saygı gösterirdi.Mevlâna kadar hoşgörülü,Yunus gibi sevgi doluydu.
Akif, toplumcu bir sanat görüşünü savunmaktaydı.Yani ona göre sanat toplum içindir.Şiiri,düşünceleri kitlelere ulaştırmada bir araç olarak kullanmıştır.Akif’i ümmetçi olarak göstermek doğru olmasa gerek.O, imanlı bir kişi olmasının yanında milliyetçidir de.Fakat ırkçılığa şiddetle karşıdır.Bilindiği gibi O Arnavut kökenli bir insandır.Fakat her zaman kendisini Müslüman-Türk olarak görmüştür.İstiklâl Marşı’nda geçen “Ebediyen sana yok,ırkıma yok izmihlâl” mısrasındaki “ırk” kelimesi Müslüman-Türk’ü anlatmaktadır.
İstiklâl Marşı’mızın şairi olan Mehmet Akif,İslâmcı bir düşünceye mensuptur.Fakat onun İslâmcılığı siyasî değildir.Müslümanların,kutsal kitabımız olan Kur’an-ı Kerim’i yanlış yorumlamaları ve uyuşuk bir yaşam sürmeleri karsısında fevkalâde rahatsız olur.Aslında dinimiz çalışmayı öncelikli olarak emrediyor.Çağın teknolojik gelişmelerine ayak uydurmamızı istiyor.İbni Sinalar,Farabiler,Gazaliler ve İbni Haldunlar bu dinin mensuplarıydı.Buna rağmen dünyayı buluş ve görüşleriyle sarstılar.Demek ki tembellik dinden değil,Müslümanların gevşekliğinden kaynaklanıyor.O,Müslümanlara şunu tavsiye ediyor:

“Doğrudan doğruya Kur’an’dan alıp ilhamı
Asrın idrakine söyletmeliyiz İslâm’ı.”

Akif,şiirlerini Safahat adlı eserde bir araya getirmiştir.Bu şiir kitabı yedi bölümden meydana gelmiştir:Safahat,Süleymaniye Kürsüsünde,Hakkın Sesleri,Fatih Kürsüsünde,Hatıralar, Asım,Gölgeler…O,Sebilürreşat ve Sırat-ı Müstakim adlı iki ayrı dergi de çıkarmıştır.Zaman zaman nesir yazıları da yazmıştır.Ona göre şiir hayalden çok,hakikatleri anlatmalıdır.Bu onun aynı zamanda hayata bakış açısıdır.Bunu şu mısralarda açıkça görebiliriz:

“Hayır,hayâl ile yoktur benim alış verişim
İnan ki:her ne demişsem görüp de söylemişim

Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek:
Sözüm odun gibi olsun,hakikat olsun tek..”

Akif,sözü tılsıma büründürerek ebedî kıldı.Her mısrasına bir mesaj sokuşturdu.Türk gençliğine iyi bir örnek oldu.Bu abide şahsiyeti rahmet ve minnetle anıyor,hatırası önünde saygıyla eğiliyorum.

Safahat herkesin evinde bulunmalı,herkese öneriyorum