E-Dergi

çoktandır elimde bekleyen öykü kitaplarından biri de bu kitaptı. hüseyin ağabeyin kendisiyle bizzat tanışma fırsatı bulduktan sonra okuyabildim ancak. bazı kitaplar vardır ki kendinizi anlatır. bir yudumda okursunuz o kitabı. aynen öyle oldu. bu kadar mı anadolu, bu kadar mı biz anlatılır. ilmek ilmek dokunmuş satırlar arasında hep kendimi buldum, çocukluğumu, köyümü, kültürümü, bizi biz eden değerleri. yitik ülkemi yani. içimi çektim, içime çektim, yudum yudum anadolu...

işte edebiyat bu olsa gerek. dilin gücü, hikayenin ruhu. bildiğiniz hatta bildiğinizi sandığınız bir olayın muhteşem bir üslupla sizi kendisine yüreğinizden bağlayarak anlatılması... vaaz ederek değil, izleyerek, irkilerek, coşarak, coşturarak...
hikayesi olanlara dost tavsiyesi, lütfen kitaba temas ediniz.

küçük fakat olabildiğince kapsamlı bir eser... üstad yahya kemal'in düşüncelerinin derinliklerini ne de güzel anlatmış süheyl ünver. gerçekten eser ismiyle müsemma olmuş: "yahya kemal'in dünyası". enteresan olabilecek görüşleri satır aralarında bulabiliyorsunuz. hatta şunu da söylemek mümkündür diye düşünüyorum: ismet özel başta olmak üzere birçok yeni sesin esin kaynağı olmuş bu düşünceler. üstadın büyüklüğü de bu olsa gerek. eseri düşünen ve okuyan herkese tavsiye ediyorum.

"seçilmiş hikayeler" adı üstünde... kitabı okumaya bugün başladım. sanırım birkaç gün bu kitabı okumaya ara vereceğim. benim bu güzel hikayeleri okumamı engelleyen/geciktirenleri (çevirmen mi sorumludur/editör mü orasını bilemem) kınıyorum. daha ilk hikayeyi (çocuk) okuduğumda anlatım bozukluklarını görünce moralim bozuldu. bu ciddiyetsizlik bu esere nasıl reva görülür diyerek sakinleşmemi beklemeye koyuldum.
söz konusu hatalara iki örnek: 1. (... çıkan kadınları seyretmekle meşgulken bulunurken s.7)
2. (... kadının odasına girdiğinde vakit, s.12)

umarız, yayın dünyasındaki böylesine hazin durumlar en aza indirgenir.

sibel hanımı bir kez daha tebrik ediyorum. malesef "can parçası" nı geç okudum. keşke piyasaya ilk çıktığında okuma fırsatım olsaydı diye hayıflandım. sireti meryem'i çıkar çıkmaz okudum. gerçekten harikaydı. ama "can parçası" benim açımdan gerçekten daha da harikaydı. kendime sordum: neden "can parçası" daha etkileyici oldu, diye. bunda sibel hanımın anlatımının hiç bir etkisi olmadığını düşündüm. çünkü hz. meryem filmini izlemek için özel çaba sarfetmiş ve dikkatli bir gözle izlemiştim. sanırım film bana çok tesir etmiş. sadece anaların, ablaların, yengelerin okuması elzem olan bir kitap değil, babaların, abilerin ve amcaların da pür dikkat okuması gereken bir kitap. tesirinin daim olması dileklerimle...