E-Dergi

12 yaşında bir dahinin, Wlillow'un hikayesi. Sıradışılığıyla, düşünme biçimiyle ve hayata bakış açısıyla karşılaştığı herkesi kendisine hayran bırakıyor. Yaşadığı büyük kayıptan sonra hayatı(nı) anlamlandırmaya çalışan dahimizin, bu süreçte bir avuç insanla birlikte başından geçenleri konu almış bir kitap. Yormayan, kolay okunabilen, "kötü karakterlerin" olmadığı, sonunu tahmin etmenin kolay olduğu ama bitirdiğimde huzurlu hissettiğim bir deneyim oldu benim için. Çeviri gayet iyiydi. Sadece, kitabı elime ilk aldığımda kapak ve sayfa yapısı biraz ince gibi geldi. Ama herhangi bir kaza yaşamadan bitirdim çok şükür.

Okuduğum ilk Grange romanıydı. Dil akıcı, kurgu süper ve merak uyandırıcıydı. Zaman zaman "hah, şimdi yakaladık seni" diye düşünerek gelecek sayfayı cevaplar bulma heyecanıyla çevirip orada da yeni soru işaretleri bulununca sabırsızlanmadım değil.  Ama sonunda verdiği tatmin her şeye değdi. Çok güzel bir polisiyeydi, beğendim. Grange'in diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.

Serinin ilk kitabı. Aynı zamanda yazarın okuduğum ilk kitabıydı da. İslam ögelerine göre yazılmış fantastik bir seri olduğu duyumuyla başlamıştım. Olaylar İslami bakış açısıyla değerlendiriliyor ve gelişiyor. Geçmişe ve içe dönüşlerden oluşan ve ana karakterimizi ve bizi olacaklara hazırlayan bir ilk kitaptı. Kur'an'daki ayetler ve açıklamaları olayların içinde kullanılarak verilmiş. Bu özelliği beğendim. Dili basit, hatta bazen fazla basit gelebiliyor. Bazı yerlerde ana karakterin cevaplarına/yorumlarına, bazı yerlerde de dizi ve karakterlerin isimlerinin değiştirilerek göndermeler yapılmasına güldüm. Maalesef kapağını beğenmediğim kitaplardan birisi oldu.

Kara Kutu'da ilk kitaba göre biraz daha heyecanlı olaylar ve gelişmeler vardı. Bilim, teknoloji, tarih ve mitoloji ile ilgili konular ve durumlar işlenmiş. Hatta bir ara Indiana Jones tarzı olaylar gelişmeye başladı; şaşırıyor insan buraya nereden geldim diye. Kitabın asıl amacı olan TV'nin zararlarını anlatmak için seçilen yol basit gibi görünebilir ama fena değil. Bilinçaltı mesajlarının nasıl ve ne şekillerde insanlara ulaştırıldığıyla ilgili gerçek örneklere dayalı diyaloglar vardı, taktir ettim doğrusu.Tv yayınlarının *bilinçli*  kalitesizligi, topluma olan etkileri ve geri dönüşleri, yayın sektörünün politikaları yer yer göndermelerle çok iyi anlatılmış ve özetlenmiş. Bilinçlendirici yönü oldukça baskın bir kitaptı.

"Pindarosun Kitabı" kurgusal anlamda beni bir sürprizle karşıladı. Güzel bir değişiklik oldu, ilk iki kitaptan sonra iyi geldi. 2. kitaptaki kötü karakterlerimizden birisi burada da yine bizimle, ancak kendisi ve ana karakterimizle ilgili yeni bir gelişme vardı. Bu gelişme kurgunun tamamını etkileyecek gibi geliyor bana. Heyecan seviyesi kesinlikle ilk iki kitaptan daha iyiydi, hatta ikisinin toplamından bile iyiydi. Anlatımının hâlâ basit olduğunu düşünüyorum. Konu itibariyle çekici gelmeye ve kendisini merak ettirmeye başlasa da anlatımdaki bu sıradanlık "daha çok zevk alabilirdik" dedirtiyor.