Onaylı Yorumlar

“Merhamet”i okurken anladım ki bazı yaralar bağırmaz, sadece sessizce şekil değiştirir. Toni Morrison, 17. yüzyılın sert toprağında birkaç insanın hikâyesini anlatırken aslında bir dünyanın nasıl kurulduğunu gösteriyor. Florens’in sevgiye tutunma çabası, annesinin onu bırakırken içinden kopan sessiz fırtına… Hepsi şunu düşündürüyor: Merhamet gerçekten kurtarmak mıdır, yoksa bazen vazgeçmek mi?

Bu kitapta kimse bütünüyle masum değil, kimse bütünüyle suçlu değil. Güç, korku ve ait olma ihtiyacı birbirine dolanmış durumda. Morrison’un dili ise cam gibi; berrak ama keskin. Okudukça insanın kalbine küçük çizikler atıyor.

“Merhamet” bana şunu bıraktı: "Sevgi her zaman özgürleştirmez. Bazen zinciri yumuşatır sadece. Ve bazı anneler çocuklarını bırakırken değil, tam da o anda en büyük sevgiyi gösterir.”

3. sınıfa giden kızım okudu ben dinledim. Kuralcı bir babanın, kurallarını belirlediği beyin kısmının kısa süreliğine tatile çıkması ve ardından baba Hulki ile Oğlu Burki'nin beynin peşine düşmelerini anlatan, çocukları ve büyükleri güldüren, harika bir hikayeydi. Okurken ikimizde çok zevk aldık. Verdiği mesaja gelirsek; hayat karmaşasında koşuşturan ebeveynlerin, çocuklarına vakit ayırıp, onlarla çocuklaştıkça ne kadar güzel anılar biriktirilebileceğini anlatmaya çalışmış yazar. Kitabın sonunda beyin gerçekten tatile mi çıktı, yoksa bütün bunlar kurmaca mıydı, diye düşünüp durduk. Hikayenin 2. devam kitabını hakettiğini düşünüyorum.

Nuriye Çeleğen'in kaleminin edebi yönü öyle kuvvetli ki... Dili anlaşılır, akıcı, kalbe dokunan, yürekte narin bir kuşun kanat çırpışını hissettiren naif bir üslubu var. Her kitabı bende ayrı güzellikler uyandırıyor. Kalbimi tarifsiz duygular kaplıyor.

Peygamber kıssaları okuyup geçmemiz için değil, olaylarla kendi hayatımız arasında bağlantı kurarak yön bulmamızı sağlayan Rabbim'izin bize bildirdiği o eşsiz hayatlardır.

Hz. Musa(a.s) kıssasını bu kadar derin duygularla, olduğu gibi, akıcı, anlaşılır, iz bırakacak şeklide anlatan, gönlünün incilerini kalemine döküp bizim de istifade etmemizi sağlayan Nuriye Çeleğen'den Rabbim razı olsun.
Kaleminiz daim, okurunuz, istifade edeniniz bol olsun inşallah...

Edebiyatımızda bir Tanpınar gerçeği vardır. Bu gerçek ne kadar vurgulanırsa büyük edebiyatçımızın aziz hatırasına o kadar vefa gösterilmiş olunur. Bu açıdan Murat Menteş’in Tanpınar’ın bedenine kevser suyu dökerek yaptığı bu müstesna kurgu büyük yazarı popüler edebiyat içerisinde yeniden diriltmeye muktedir bir çabadır. Okuyanı metne adapte eden satirik üslubunu ustaca kullanan Menteş, Tanpınar’ın özel hayatını, eşsiz eserlerini, kendine has dünyasını görünür kılar. Klasik Tanpınar portrelerinin dışına çıkan hallerin ise edebiyatımızın usta kalemine yakıştığını belirtmek gerekir. Ayrıca dönemin diline vukufiyetini metnin neredeyse her noktasında gösteren Menteş böylelikle Tanpınar’ın kelimelerini günümüze getirerek Türkçenin zenginliğine zenginlik katar. Üstelik zamanın ruhundan kopanlar da Menteş’in yaratıcılığıyla birleşerek benzersiz bir kurgu halitası oluşturur. Son olarak eserdeki çizimlerin Menteş’in zaten yeterince özgün olan tarzına yeni bir katkı olarak değerlendirilebilir.

Kitap hakkında ne demeliyim bilemiyorum. Dili akıcı kolay okunuyor, konusu ise alışılmışın dışında. Kitapta alt tabaka diyeceğimiz yoksul, yaşam savaşı veren kesimin, yeri geldiğinde birbirlerine kol kanat gerip sahip çıkarak ekmeklerini bölüştükleri gibi, sevgilerini iyiliklerini merhametlerini de paylaşıyorlar. Momo 14 yaşında olmasına rağmen yaşadıklarıyla olgun, akıllı erken büyümek zorunda kalmış bir çocuk. Herkes gibi sevgiye ihtiyacı var ve bunu bakıcısı Madam Rosa da bulmuş, onu annesi yerine koymuş ki annesini hiç görmemiş ve muhtemel göremeyecek, kimsesi olmayan biri için bu çok normal. Açıkçası kitapta değinilmesi gereken çok konu var. Ahlak ve ahlaksızlık, zenginlik ve fakirlik, din çatışması, ırkçılık, yaşam ve ölüm hakkı gibi çok güzel konulara değinilmiş. Farklı bir bakış açısı edinmek istiyorsanız okuyun.

İncecik ancak okuması zor, zihin parçalayıcı ve aynı zamanda ufuk açıcı kitapların müellifi, filozof Byung-Chul Han'ın "Şey- Olmayanlar" kitabı, nesneler ve onlarla kurduğumuz bağları anlatıyor...
Bir şeye, nesneye, hatıraya, yaşanmışlığa sahip olmakla bir şeyi deneyimlemek arasındaki ince çizginin hayatımızı nasıl etkilediğini anlatıyor Chul Han.
Günümüz dünyasında her şey dijitalleşti, 1 ve 0 olarak konumlandı, soyutlandı ve hayatımızdan usulca çıktı. Ve geride acaba ne kaldı? Sanırım hepimiz bu geride kalanların bizi nasıl eksilttiğinin farkındayız! Eğer siz de farkındaysanız, bu kitap tam sizin için...

Hiç aklımıza gelir miydi;
“Beklemekten ağaç oldum” derken gerçekten bir ağaca dönüşsek ne olurdu?
Ya da “başım şişti” dediğimizde başımız gerçekten şişiverseydi?

Bu kitapta tam olarak bunlar yaşanıyor.
Bir mahallede herkes sabah uyanıyor ve günlük hayatta ağzımızdan düşürmediğimiz deyimler birer birer gerçek olmaya başlıyor. Ağaç olanlar var, kafası şişenler var, buz kesenler var… Ortalık fena karışıyor.

Biz de Ahmet ve Mehmet adlı ikizlerle birlikte bu işin aslını çözmeye çalışıyoruz. Okurken hem çok güldüm hem de “bir deyim daha çıktı!” diye heyecanlandım.

Deyimleri böyle eğlenceli bir hikâyenin içine yerleştirmesi çok hoşuma gitti.
Bir de kitabın sonunda deyimlerin anlamlarının olduğu bölüm var ki, gerçekten çok güzel düşünülmüş.

Kısacası;
Hem güldüren hem fark ettirmeden öğreten, keyifli mi keyifli bir macera.

Okuma grubumuz ile Saç Örgüsü kitabını okuduktan sonra devamı niteliğinde olduğu için Uçurtma kitabını da okumak istedim ve kitabı çok beğendim.
Hatırlarsanız Saç Örgüsü'nde Hindistanlı Smitha vardı kızı ile birlikte köyünü terk etmişti ve en heyecanlı yerinde kitap bitmişti Uçurtma kitabında Smitha'ya ne oldu öğreniyoruz.Ve uçurtma kitabının ana karakterlerinden Lena... Lena için diyecek söz bulamıyorum; mesleğimin aynı olması ve yaşadığı imtihan nedeniyle kendime çok yakın hissettiğim bir karakter oldu. Kitap tek kelime ile kan bağını değil can bağını anlatıyor. Kitaptan daha fazla spoiler vererek okuma heyecanınızı etkilemeden bir cümle ile yorumu bitiriyorum. "Bu dünyadaki herkes kardeştir, önemli olan o kardeşlik bağını bulmaktır."

Merhaba, öncelikle belirtmeliyim ki yazar Cambridge dünya tarihi serisinin (2015 yılında basılan) editörü. Alanında bu nedenle gayet yetkin ve uzman bir isim, kitapta yakın tarihte yazıldığından, güncel bulgular ve verilerden faydalanılarak yazılmış bir kitap. Dünya tarihi sürekli değişen bir alan olduğundan belirtmekte fayda gördüm. Her bölümün sonunda okuma önerileri de bulunmakta

Çevirisi gayet okunabilir, anlaşılır ve akıcıydı.

Dünya tarihi alanı birçok perspektiften yazılan bir alan. Siyasi, coğrafi vesaire. Bu kitap ise daha çok sosyal ve kültürel olarak yazılmış bir dünya tarihi anlatısı. Mesela birinci ve ikinci Dünya Savaşı'ndan neredeyse hiç bahsetmiyor. Fakat kültürel olarak bir dünya tarihi okuması yapmak isteyenler için tavsiye ederim, okuduklarım arasında bilgisel olarak beni en çok tatmin eden eserlerden birisi oldu.

Burada bir idam mahkumunun gözünden, giyotine giderken yaşadığı süreci okuyoruz. Hani bir deyiş vardır Aslanın gözünden bakarsan aslan haklı, ceylanın gözünden bakarsan aslan cani, canavar. Burada da Victor Hugo kalemini konuşturmuş ve idam mahkumunun yaşadığı süreç(bunalım, hezeyanlar, heyecanlar, üzüntüler vs) en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş. Çok kısa olmasına rağmen çok büyük çok derin etkileri olan bir baş yapıt desem abartmış olmam diye düşünüyorum. Okura, mahkumun yerine kendisini koyup düşünmesini, içinin cız etmesini ve hatta titremesini sağlamış birçok yerde yaptığı tasvirler ile. Sonunda kurtulacak mı diye çok merak ettim ve zevkle çok kısa süre içinde okudum. İyi okumalar.