Onaylı Yorumlar

çocuk ya da genç bir kadın olarak yazarla ortak şeyler hissettiğimizi düşünüyorum. kitabı anadolu'da, gelenekselliğin hakim olduğu bir ilçede büyüyen bir kadın yazmış deseler inanırım. italya'nın da gelenekçisi varmış demek ki..
benim için akıp giden bir kitaptı. travmalarıyla bazen dalga geçmesi bazen de mücadele etmeye çalışması kitabı benim için ilgi çekici kıldı.
kitap, nasıl ebeveyn olunmayacağına dair bir okuma olarak kabul edilebilir. evlatlarını, kendi muhteşem benlik ve hayatlarının uzantısı olarak gören tüm anne babalara gelsin..

Chris Carter işin fırınından geldiği için kusursuz kurgu ve sıkmayan diliyle sizi kitaba bağlıyor. Her bölüm sonu bir sonrakini okuma isteği bırakıyor ki bu da sizi oldukça uykusuz gecelere sürüklüyor. Gizem ve merak duygusu son sayfalara kadar hakim. Kitabı okurken bence en büyük korkunuz ne sorgulayacaksınız ki ben yapmadan duramadım. Dili harika, yan karakterler süper, katil zeki ama dedektifimiz ondan da zeki. Dedektif Hunter serisinin 2. kitabıydı ve ben 3. ye başladım bile. Türü sevenlerin sıkılmadan, her bölümde merak ederek okuyacağı bir kitap.

Yeşil Renkli Namus Gazı içinde hem alegorik hem de toplumcu gerçekçi 13 kara mizah öyküyü barındıran bir eseridir. Bu kitap ilk basımından sonra farklı yayınevlerinde Namus Gazı adıyla basılmış son olarak Nesin Yayınevi baskılarındaysa isim olarak aslına geri dönmüştür.

Kitaptaki öykülerde, genç bir polisin göz altında konuşmayan bir adamla olan hikayesi, akıllı bir adamın -dokuz köyden kovulma hikayesinin tersine çevrilmiş şekilde- delilerle olan mücadelesi, kurmaca iki devletin riyakar bürokratik ilişkisi, çocukluğunu yaşayamamış altı bekçinin atlıkarıncayla yaşadığı olaylar, ömrü boyunca çalışıp didinmesine rağmen bir şişecik olsun bile namus gazına sahip olamamış ömrünün sonlarındaki bir adamın başına gelenler, hafta sonunu parasız geçirmemek için öykü yazmak zorunda olan bir yazarın tiksindiği örümcekle olan psikolojik savaşı gibi daha pek çok Aziz Nesin'ce öykünün yer aldığı bu kitap onun külliyatının en kıymetli parçalarından biridir.

Hayatta yaşadığımız her şey, bakış açımıza göre şekillenir. Bizim şer olarak gördüğümüz şeyin içine Allah öyle hayırlar gizler ki, çoğu zaman bunu ancak zaman geçince fark ederiz. Bu kitap da tam olarak bu noktada, sabırla ve teslimiyetle hayatı okumayı öğretiyor.

“Tesadüf” dediğimiz şey aslında başıboşluk değil; tevafuk, ilahi planın ince ince dokunmuş işaretleridir. Funda Uçuk Er, satırlarında bunu hissediyor ve okura, niyetin yönünü değiştiren güçlü bir enerji olduğunu hatırlatıyor.

Kitap, ruhun derinliklerine dokunan bir yolculuk gibi. İnsan bazen dua eder, bazen sabreder, bazen de sadece bekler. Ama hepsinde aslında bir şifa vardır. Niyet Şifası, hem kalbe ferahlık veriyor hem de olayların ardındaki hikmeti görmeye davet ediyor.

Kendi adıma bu kitabı okurken içsel bir dinginlik buldum; hayatı akışa bırakmanın, teslimiyetin ve niyetlerimizin gücüne inanmanın ne kadar büyük bir huzur verdiğini bir kez daha hatırladım.

2012 yılında askerde tesadüfen karşıma çıkan bu kitap, hayatımın dönüm noktalarından biri oldu. Bir kişisel gelişim kitabı gibi yol gösterdi, içimdeki “ben”i ortaya çıkardı. Okudukça kendimi daha iyi tanıdım, hayata bakışım değişti, düşüncelerim derinleşti.

Sezgin Kaymaz’ın kalemi hem sarsıcı hem de öğretici; “Geber Anne” yalnızca bir roman değil, insanın iç dünyasına ayna tutan bir eser. Beni ben yapan, düşünce yolculuğumun mihenk taşlarından biri oldu.

Hayatımda iz bırakmış ender kitaplardan biri olarak, sadece bir hikâye değil, aynı zamanda bir uyanış deneyimi yaşatıyor.

Bu kitap üzerine yorum yapmak haddime değil ama

“Bir Şairin Göz Yaşları” üzerine birkaç söz…
Nurullah Sönmez’in kaleminden çıkan bu eser, yalnızca şiir değil; bir yiğidin sevdası, bir annenin duası, bir genç kızın kınası, bir devrimcinin haykırışı… Yani hayatın kendisi. Her mısrada, gözyaşlarının sessizliği ile kalbin gürültüsü buluşuyor.

Kitabı okurken fark ettim ki şiir, yazarın elinde sadece bir edebî tür değil; aynı zamanda bir nefes, bir umut, bir isyan ve en çok da bir teslimiyet. Duygular öyle sahici ki okurken hem kendi yalnızlığını görüyorsun hem de başkasının yüreğine dokunuyorsun.

Nurullah Sönmez, “Bir Şairin Göz Yaşları” ile bize aslında şunu fısıldıyor: Gözyaşları bazen sessizdir ama her damlası, bir şairin dünyayı değiştirme çabasıdır.

Esirler, savaş konulu bir eserde beni ağlatacak kadar naif bir aşk hikayesi içeren bir kitaptı. Kürşatın vicdanı ve kalbi arasında ikilemde kalıp, aşkını feda etmesi en sonda ise hiçbirine ulaşamaması… Okurken insana acaba ben olsam, hangisini seçerdim diye düşündüren Sabahattin Ali’nin zamansız başarılı bir eseri… Gerçekten kalbimi vererek okudum. Eser kahramanları hiç bir zaman ölmezler aslında, bizim zihnimizde, kalbimizde yaşamaya devam ederler. Çok çabuk okunulup bitirilecek bir kitap olsa da, etkisi kalbinizde uzun süre yaşayacaktır.

“Ölü Ruhlar Ormanı”, temposu gitgide artan bir roman. İlk yüz sayfaya kadar biraz sabretmeyi gerektirse de olay örgüsü heyecan verici hâle gelince akıp gidiyor satırlar. Gelgelelim ne yazık ki “Taş Meclisi”ndeki gibi absürt bir sonla karşılaşınca neye uğradığımızı şaşırıyoruz. Katilin Jeanne Korowa’nın en yakınındaki kişi olup uzunca bir süre hiç çaktırmadan onunla Manes Ormanı’na kadar gelmesi, yüzünün şekilden şekilde girmesi, ağaç kovuğunun içinden bir anda belirivermesi vb. fantastik ögeler içeren, abartılı olaylar romanın gerçekçilik havasının, boyutunun üzerine bir çizik atmış. Roman, son on sayfada olabilirlik ihtimalinden çıkıp “olamaz”a doğru evrilmiş. Böylelikle gerçekçiliğini kaybetmiş. Daha etkileyici bir sonla gönüllerimizi fethedebilirdi Grangé.

Adsız, kendisine dahil tüm gerçekleri yavaş yavaş öğrenirken içinde bulunduğu teşkilat ve gerçek olan ailesiyle de büyük bir hesaplaşmaya gider. Bu hesaplaşma sırasında çok sevdiği karısı Ferah'ta nasibini alacaktır. Ferah'ın babasının ölmesi ve Ferah'ın aniden hamile olması sebebiyle genç olan arkadaşımızın bu yaşında, büyük sıkıntıları da beraberinde getirmiştir. Çatışmalar, tartışmalar ve kopuşlar yaşayan Adsız ve karısı Ferah'ta yaşadıkları aşk ile sınanacaklardır. Bütün bu yaşanılan acıların sebebinin Adsız olması sebebiyle ikilinin tüm sorunlarının daha fazla dönülmez bir hal alacağını göstermektedir.

Yazarımızın bir önceki kitabını da keyif alarak okumuştum. Bu kitabını da, olayların birbirleriyle olan bağlantılarını da, akıcı şekilde anlatmasını da çok takdir ediyorum. Kaleminize, yüreğinize
sağlık yazarımızın çok teşekkür ederim böyle mükemmel bir eserle tanışma fırsatı sunduğu için.

Aşk olgusunu metafizik, biyoloji ve irade felsefesi açısından ele aldığı kısa ama yoğun bir felsefi metin ve ben Schopenhauer'un olaylara gerçek yaklaşımını ve felsefesini seviyorum. 76 sayfalık bir kitap olduğuna bakmayın kısa ama kapsamlı bir kitap. Yazar bizler her ne kadar kendimiz için seçimler yaptığımıza inansak da aslında temelde türün devamlılığı için seçimler yaparız, diyor ayrıca bu durumun eş, sevgili vs. seçimlerinde dikkat ettiğimiz şeylerin (geniş omuz, dar kalçalar, cesaret gibi) türün devamlılığı ile ilgili olduğunu iddia ediyor ama evrimsel açıdan baktığımızda anlamlı geliyor. Doğuştan kadınlarda bir kötülük olduğunu savunup erkekleri daha değerli olduğunu da iddia ediyor. Erkeklerin çok eşliliğini de savunuyor. Bu durumda eleştirilecekte savunulacakta tartışılacakta çok şey var.