Onaylı Yorumlar

Uzun zamandır okuma listemde olup kısa bir zaman önceye kadar okuyamadığım bir yazardı Borges.
Artık onu okumuş olmanın mutluluğu var içimde.
Kendisi bir röportajda;
"Bazen sokakta yürürken kendimi tarif edilemez bir şekilde mutlu hissediyor ve ardından bu mutluluğu bağrıma basıyorum. Çünkü mutluluğun nereden geldiğini bilmesem de mutluluk, her zaman içtenlikle karşılanmalıdır." diyor. Ben de Borges'i okuma mutluluğunu içtenlikle karşılıyorum :)

Bu kitaptaki öyküler ilk okuduğum Gizli Mucize ve Yolları Çatallanan Bahçe öykülerinden farklıydı. Kum Kitabı'ndaki öykülerde daha sade bir anlatım mevcut. Bu kitap yazarın son öykü kitabı. Yılların getirdiği bir dinginlik söz konusu olabilir. Ayrıca öyküleri başkalarına yazdırmak zorunda olması durumu var. Bu da etkilemiş olabilir. Kendisinin yazması ile söyleyip başkasının yazması arasında da fark vardır elbette.
Zaten ne demiş bir Yunanlı: Dünün insanı bugünün insanı değildir.
O yüzden böylesi daha güzel.

Küpü algoritma ezberlemeden kendi başına çözmüş biri olarak söylüyorum: Küp ile uğraştıktan sonra okuması daha keyifli ve anlamlı oluyor. Neredeyse aynı yollardan geçtiğinizi fark edip yazarla bağ kurmaya başlıyorsunuz mesela. Aynı şeyi çekilen zorluk için de söyleyebilirim; insan o kadar çok yöntem deniyor ve başarısız oluyor ki sonunda başardığınızda çok mutlu oluyorsunuz. Hayal etmek, strateji kurmak ve yeni hareket dizileri bulmaya çalışmak... O seviyeye gelene kadar öğrendiğiniz şeyler hayatın kendisi gibi, kitap biraz da buna değiniyor (bu arada Ernö Rubik, kendi icadı olan bu bulmacayı 1 ayda çözebildi). Kesinlikle tavsiye ederim.

Arap veya Hicaz isyanının lideri Şerif Hüseyin'in oğlu Ürdün Kralı Abdullah'ın bizzat kaleminden çıkmış bir nevi hatırat olan kitapta yazar kendi gözünden hem Sultan 2.Abdülhamit dönemindeki hem de İttihat Terakki dönemindeki Osmanlı ve Hicaz'ı anlatıyor; sonrasında da isyan döneminden, Dünya savaşları dönemindeki Ortadoğu'nun durumundan bahsediyor. Yazar isyanla ilgili kendini ve ailesini haklı çıkarmaya çalışmış ama İngilizlerden de dostum (!) ve dostlarım olarak da bahsetmekten geri durmamış. O açıdan kitap bence başarısız bir kendini aklama olarak değerlendirilebilir.

Farklı çeşitli travmatik olay yaşayan çocuklardan öykülerle başlıyor kitap ardından bu çocuklar ile neler yapılabilir bundan bahsederek her bir olayı aşamalandırıyor.0-1 yaşta temel güvene karşı güvensizlik durumu olduğundan bebekler için temasın çok önemli olduğunu özellikle vurguluyor. Sadece bir çocuğu doğurmak yetmiyor onunla yeteri kadar ilgilenmemek, tacize uğramasına sebep olmak ama bilerek ama bilmeyerek çocukların hayatını önemli ölçüde etkiliyor. Dilerim ki her çocuğun onu önemseyen ona sevgi, saygı ve şefkat gösteren ebeveynleri olur.

Parfümün Dansı, uzun zamandır merak ettiğim ama popüler kitaplardan olduğu için okuyup okumamakta kararsız kaldığım bir kitaptı .
Farklı bir kitap okumak isteyenler için güzel bir kitap bence. Kurgusu, anlatımı güzeldi. Tarih, mitoloji, coğrafya, parfüm, bilim, fizik, metafizik, aşk, entrika hepsi kitapta mevcut.
İnsanın ölümsüzlük arayışını; geçmişle gelecek arasında bağ kuran, ebediyetin sembolü olarak kabul ettiği koku duyusuyla birleştirip anlatmayı tercih etmiş yazarımız. Geçmiş ve şimdide yer alan karakterleri yazar, şimdiki zamanda (kitap zamanı) ustaca buluşturmuş. Bazı yerlerde zorlama çıkarımlar yapılmış gibi gelse de bazı ilişkiler ağı zorlama ve gereksiz olsa da okuması keyifli bir kitaptı.

Charlie,zekâsı düşük olduğu için sevilmediğini sanan bir genç. Daha akıllı olursa herkesin onu seveceğine, ailesine kavuşacağına inanıyor ve bu yüzden deneysel bir ameliyatı kabul ediyor.

Kitap,Charlie’nin kendi yazdığı raporlardan oluşuyor.Başlarda cümlelerdeki yazım hataları,kelimelerin eksikliği hemen göze çarpıyor.Ama zekâsı geliştikçe dili de değişiyor,düşünceleri derinleşiyor.Sayfalar ilerledikçe Charlie’nin sadece zekâsı değil, farkındalığı da artıyor.
Fakat ne yazık ki zeki olmak,mutlu olmaya yetmiyor.
Her şeyin farkında olmak bazen ağır geliyor.
Bazen bilmemek,bilmekten daha huzurlu olabiliyor.

İnsan sevilmek için değişmek zorunda mı?
Ve sevgi gerçekten zekâyla mı ölçülüyor?

Hikayenin gidişatı bir yerden sonra kendini ele verse de bir mucize bekler gibi okumaya devam ettiriyor kendini
Çok dokunaklı,üzerine düşündüren ve uzun süre etkisinde kalınacak bir hikâye…
Yazarın hikayeyi düşük IQ’lu birinin ağzından yansıtışı,çevirinin muazzamlığı takdire şayan

Bir buçuk yıldan buyana felsefe kitapları okumaya başladım. Vakit buldukça da konuyla ilgili videolar izliyor, günümüz felsefecilerinin yazmış oldukları kitapları da okuyorum. Bu hem okuduklarımdan ne anlamışım kendimi kontrol etmek, hem de yeni okuma listeleri çıkarmak için. Okuduğum ilk Alain de Botton kitabı oldu. Çok sade ve kolay anlaşılır bir dille yazmış; gündelik sorunları felsefenin yardımıyla nasıl çözebilirizi anlatıyor. Çeviri de gayet başarılı. Düşünbilim okumaya yeni başlayanlara ya da başlamak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim. 

Yayınevine olan sonsuz güvenime dayanarak ve isminin cazibesine kapılarak edindiğim öykü kitabı…
Öğretici eserlerle vakit geçirmeyi daha çok tercih eden bir okur olarak öykü okumaktan çok zevk aldığımı söyleyemem. Buna karşın okuduğum kitabın ismi kadar ilgi çekici olmasa da edebi zenginlik açısından çokça doyurucu ve lezzetli bir eser olduğunu söyleyebilirim. ilk öyküsündeki koku tasviri bana kokuyu hissettirebildi mesela bir örnekle ifade etmek gerekirse. Öykülerin ana fikrine çok fazla varamadım anlamak için okumaktansa o zengin tasvirler ile vakit geçirmek onların tadını çıkarmak bana daha cazip geldi. Genel olarak okunmayı bilinmeyi görülmeyi hak eden bir eser olduğunu söyleyebilirim.

Karanlık; okunması kolay, akıcı bir dille yazılmış olan bir Kuzey polisiyesi. Dedektif Hulda 64 yaşında artık emekliliği yaklaşmış iş arkadaşları tarafından asla aralarına alınmayan varlığı ve yokluğu kimse için bir şey ifade etmeyen yapayalnız biridir. Bir gün amirinin Hulda'dan emekliliğine erken ayrılmasını istemesiyle her şey değişir. Hulda İzlanda'ya sığınmacı olarak gelen Rus uyruklu bir kız olan Elena'nın ölü bulunduğu fakat çözüme kavuşmayan davasını yeniden incelemeye başlar ve bizleri İzlanda'nın soğuğunu iliklerimize kadar hissedeceğimiz bir okumaya sürükler. Sonu şaşırtmalı mı derseniz eh işte diyebilirim, belki de ben çok fazla polisiye kitabı okuduğumdan katili öğrenince çok şaşırmadım ama o kadar ince bir ayrıntı vardı ki katilin kim olduğunu öğrendiğimde açıkçası vay be demeden edemedim. Kitap ile ilgili olarak daha da şaşırtıcı olan ise yazar kitabı öyle bir yerde bitiriyor ki ikinci kitabı okumak için sabırsızlanıyorum. Okursanız eminim siz de öyle hissedeceksiniz.

Amerikalı bir Yahudi olan yazar, Avrupa'ya gitmek isterken bir hahamın yanına gönderilir ve orada yedi yıl boyunca Filistinli insanların acılarına, dramlarına, İsrail'in zulmüne şahit olur.
Şahit olduklarını, matematik ve fizik dahisi olan Ahmet Hamid'in hayatını anlattığı bu romanda anlatıyor. Her türlü müsamahadan, fırsattan uzak; zorluklarla mücadele eden insanların hayata tutunuşu, kimilerinin kendini kurtarışı, kimilerinin kurtaramayıp şehit olmayı seçişi çok güzel anlatılmış. Yalnızca bir dram kitabı olmanın dışında, bir çocuğun yükselişi, düşman ırklardan insanların dostluğu, kültürel değişimler de güzel bir dille anlatılmış.
Akıcı bir dil, sürükleyici bir anlatım. Kesinlikle okumalısınız.