Onaylı Yorumlar

bu kitabı 2025 yılının temmuz ayında okumaya başladım. şu günlerde en popüler konular S&P 500 hisselerinde nvidia ve yapay zeka konusunda ileri gelen şirketler kontrolü ele almış, herkes aktif şekilde daha bebek adamlarından çocuk adımlarına geçen yapay zekalarla uğraşıyor. ray kurzweil tüm bunu 2005 yılında yazdığı kitapta yakına doğru tespit etmiş. vay canına. kitapta dediği tıp iletişim ve bilişim teknolojilerinin üzerine çıkmış olsak da nanoteknoloji öngörüsü gizli bir yerlerde aktif mi diye düşünüyor insan. özellikle bu yukarıdaki konulara meraklıysanız ve tarihsel bağlamda da değerlendirmek istiyorsanız IBM watsondan önce sinir ağlarından bahseden bu kitabı okumanızı öneririm.

Bazen sadece gelir “vicdan”a takılıp kalırsın…

Berta Isla kadar heyecanlı mı “değil” Onun kadar iyi mi “değil” her iki eserin de farklı yönleri var ama ortak olduğu bir şey var ki o da uzun uzun iç konuşmalar , bazen sıkıcılığa varan anlatının hareketsizliğinden duyulan endişe gibi .

Meşruiyet ve vicdan arasında “emekli” bir casus… Devlet veya toplumun faydası mı yönetenlerin başvurduğu “kılıf” mantığa büründürme , gerçekten kaçınma ve yok etme kolaylığı mı?

Uzun ve yoğun blr eser… Berta Isla’ya atıflar mevcut… okunmalı mı “evet” çok şey mi beklenmeli “hayır “

“ Evet bir çok şeyden kendimi mahrum etmiştim, ilk başta kandırılarak, mecbur kalarak, sonrasında ikna olarak ve hatta hevesle.”

Hüseyin Rahmi Gürpınar yaşadığı dönemi çok iyi gözlemlemiş ve toplumun aksayan yönlerini çok iyi tahlil etmiş bir yazar. Her eserinde dönemin Türk toplumunu ve aksayan yönlerini çok yerinde eleştiri ve önerilerle dile getiriyor. Bunu yaparken o nüktedan üslubuyla ilgiyi her daim eserde tutmayı başarıyor.
Bu eserinde de toplumdaki ahlaki çöküntüyü, para hırsını çok güzel bir kurguyla ortaya koyuyor. Satır aralarında çok ince yergilerle dönemi ve dönem insanını eleştiriyor. Doğru olanı yine ince ince zihnimize kazıyor.
Eserin ortasında batıl inançlarla da kalemiyle mücadele ettiğini görüyoruz. Batıl yerine ilmin geçmesi gerektiğini güzel bir dille anlatıyor. Damat kandırıldığını bile bile bu batıldan kurtulamıyor.
Sözün özü keyifli ve bir o kadar da eğlenceli bir okuma deneyimi için Gürpınar her daim okunmalı.

Depresyon yaşayan ya da duygusal iniş çıkışlar yaşayan herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Yazar terapi deneyimlerini samimi ve gerçekçi bir dille aktarmış, bu da insana yalnız olmadığını hissettiriyor. Farklı bir ülkede geçen terapi sürecine tanık olmak ilginç; ancak terapistin tavırları zaman zaman tuhaf hissettiriyor ve yazar da bunu kabul ediyor.

Okuma deneyiminde en büyük sıkıntı çeviri kaynaklı; bazı cümleler akıcılığı bozuyor. Yine de hikâye etkileyici ve devamı gelebileceği hissini veriyor. Ayrıca ufak bir not: kapaktaki görsel Tteokbokki değil, Kimçi'dir :) Arkadaş tavsiyesi ile almıştım. Başladı ve bitti.

Kitabın kapağında "Tereddüt etmeden ölmek isteyeceksin" yazıyor ya bu kitabı tereddüt etmeden alıp bitirmeden uyumak istemeyeceksin diyorum ben de. Öncelikle kitap dili inanılmaz sade ve gereksiz betimlemeler yok. Karakterler çok iyi işlenmiş ve dedektife hayran kalıyorsunuz. Gizem son sayfaya kadar mevcut ki bu da polisiye kitapların en olmazsa olmazı. Her bir bölüm sonu uyuyayım artık deyip maalesef geç saatlere kadar beni tetikte tuttu. Yazarın engin bilgisi kitaba yansımış ama asla teknik bilgiler ve detaylarla konuyu uzatıp boğmamış. Gerilim seven, gizem isteyen herkese canı gönülden tavsiyemdir.

Oldukça hacimli, ama ikinci dünya harbi sırasında, direniş örgütleri, yeraltı savaşları, partizanlar, propaganda yöntemleri vs. sivil ve askerî direniş üzerine yazılmış çok kapsamlı bir çalışma olmuş. Konuya ilgi duyanlar için bir başvuru kitabı diyebilirim. Oldukça etkili kaleme alınmış konusunda çok iyi bir çalışma olmuş. Bu konuda bu düzeyde ve detayda yazılmış başka bir eser var mı bilmiyorum ama olsaydı dikkatimi çekerdi diye düşünüyorum. Konuya ilgi duyanlara kesinlikle tavsiye ediyorum. Okuyalım, okumak sağlıktır.....

Kitabın adı Söyleme Bilmesinler ama yazar her karaktere tek tek söz hakkı vererek "Söyle bilsinler..." demiş adeta. Farklı karakterler, farklı hayatlar, farklı hikayeler... Karakterler içimizden biri gibi, bize benzeyen, belki bazı yönlerden resmen biz olan, belki her gün parkta, sokakta, otobüste karşılaştığımız insanlar. Bu kitabın içinde biz varız, bizim dertlerimiz var...

Yazar herkesi ayrı ayrı konuşturarak "Herkesin bir derdi var..." diyor resmen. İnsanların hiçbirinin dertsiz olmadığını söylerken kimsenin birbirini dinlememesinden yakınıyor. Dikkat çeken nokta şu, herkes acı çekip çektiği acıdan başkasını sorumlu tutuyor ama kimsenin elle tutulur bir suçu yok. Herkes masum. Kitabın bu özelliği çok hoşuma gitti.

Akıcı bir kitaptı. Tavsiye ederim.

Semiha Ayverdi üslup ve içerik olarak çok değerli bir yazar. Eserlerinde milli ve manevi değerlerimizi kitlelere aktarmaya çalışıyor.
Anlatmak istediklerini doğrudan değil de yaşanmış olaylardan yola çıkarak vermesi eseri daha akıcı hale getiriyor. Hem Osmanlı hem de cumhuriyet devrini yaşaması aynı millete ait olsa da iki farklı dünya görüşünü kıyaslamak adına çok değerli bir kazanım onun için.
Dili zaten çok akıcı ve okurken sıkmıyor okuyucuyu. Bir övgü de yayınevine kitabın tasarımı, dizgisi ve yazım kuralları açısından nerdeyse kusursuz. Dipnotlar ve gerek görüldükçe yapılan açıklamalar kitabı daha da akıcı hale getiriyor.
Hiç sıkılmadan bir solukta okuyacağız bir eser ve her bölümde alınacak dersler de cabası.

"Dünya İyi ile Kötü'nün aşağısındadır ve öyle kalacaktır. İyi, ancak dünyayı iyi kılmaya heves etmediği sürece İyi'dir. Tek varlığı, tekil bir hakikatin konumlanmış belirişidir. Yani bir hakikatin gücünün aynı zamanda bir güçsüzlük olması gerekir. Bir hakikatin gücünün her mutlaklaştırılması bir Kötülük örgütler.", diyor Alain Badiou.

Ötekine/farklılığa saygı retoriğinin sahici etiğin gelişmesini nasıl engellediğini merak ediyorsanız, önce Kötü'yü tanımlamak yerine İyi'den başlamak isterseniz, bu kıymetli kitabı ıskalamayın. Duru, açıklamalı örnekleriyle ifade edilmiş, rahat ve zevkle okunan bir kitap.

Bana, bilgilerin bulunduğu 'sıradan' alan ile hakikatlerin yer aldığı 'istisnai' alan ayrımı, Robert Pirsig'in roman görünümü ardında nitelik metafizini (ahlak felsefesi) anlattığı kitabındaki (Lila) statik/dinamik ikiliğini hatırlattı. (O da şahane bir kitaptır.)

Roman boyunca ‘geriye dönüş (flashback)’ tekniğini kullanmış olan yazar, 'önceden ima etme (foreshadowing)’ tekniği ile de sonunu getirmiş. Bir çırpıda keyifle okunuyor. İkinci kitap okunmayı hak etmenin ötesinde zorunlu hale geliyor. Sırlar nelerdir, kimler neyi kimlerden saklamıştır, çözülen düğümler nelerdir, kimler bu yeni bilgilerden etkilenecektir, hangi yaşamlar hangi yaşamlarla kesişmiştir? Neler olduğunu kitabın sonlarına doğru anlamak mümkün. Ancak, bu arada romanın içine serpiştirilmiş küçük küçük bilgileri toplamak ve pazıl gibi yerlerine koymak gerekiyor, resmin bütünü ancak o zaman anlaşılıyor. Acaba hepsi mi?