Onaylı Yorumlar

Öncelikle kitap akıcı, karakterler güzel işlenmiş.
Kitap diyaloglar ve ara sıra da baş karakterin köpeğiyle olan monologları şeklinde geçiyor. Hikaye de güzel; aşk, dostluk, anne ve babanın olmamasının kişi üzerindeki etkileri, aldatma, saflık gibi bir çok duygu güzel işlenmiş, okuyucuyu çekiyor. Ancak baş karakterin başına gelen olay adına okuyucu olarak romana müdahale etmek 'şunu yapsana' gibi bir duruma da giriyorsunuz ama hikaye öyle gitmiyor ve sonu da tuhaf bitiyor. Yazarın böyle bir duruma girmesini beklemiyordum, kendi deyimiyle 'nivola' durumuna.
Özetle genele bakınca güzel, keyifli bir kitap, tavsiye ederim.

Ereb Şemo ve Dımdım Kalesi..
Dışarıdan bakan biri için bir kaleyi ölümü pahasına teslim etmemek anlamsız gelir belki. Ama bu kaleyi teslim etmek Kürtlerin; şereflerini, onurlarını, haklarını, varlıklarını teslim etmek gibi.
Xano'nun komutanlığına, adaletine, merhametine, cesaretine, hele ki gözü karanlığına hayran kalmamak mümkün değildi benim için. Ve onun gibi diğerlerine de.
Kitapta Kürtlerin hayatına ilişkin çok belirgin anekdotlar var. Bunları örneklendirmek gerekirse; kıyafetleri, yaşam tarzları, birbirleriyle yardımlaşmaları(imece usulü), avcılıkları, askeri bakımdan hünerleri, hayvancılıktaki yaşamları. Bunun dışında, sözlü edebiyattaki dengbejleri, atasözü ve deyimleri. Ben çok beğendim mutlaka okunmalı.

Açıkçası kitabı okurken kırıldım. Richard Dawkins'in 1976 Selfish Gen kitabında kavramlaştırdığı global ''Mem'' yani ''Kültürel Bellek'' kavramını Jan Assmann benimseyerek ve Susan Blackmore ile Daniel Dennett gibi ''Mem'' kavramı geliştiricilerini de bir kez bile anmadan kavramı kendisine atfetme çabası bir tür ''Ego'' veya ''Kıskançlığın Zirvesi'' gibi görülebilir. Günümüzde ''Mem'' resmen bir bilimsel ''Kültürel Bellek'' kavramı iken bu kavramı 1997'lerde yazılmış bir kitapta kendisine atfetmeye çalışan bir akademisyene hiç yakıştıramadım. Lakin kitap kesinlikle okumaya değer ve ciddi akademik seviye taşıyor. Kavramın gerçek dikkat çekici yaratıcılarını ve geliştiricilerini daha bilimsel açıdan okumak isteyenler için Sigmund Freud ''Uygarlık Toplum ve Din'' ile Richard Dawkins'in bütün külliyatı; Susan Blackmore ''Mem Makinesi'' ve Daniel Dennett'in bütün külliyatını okumasını öneririm.

Sosyal bilimlere aşina olmayanlar için bu tür akademik eserleri okumak zorlayıcı olabilir. Olumlu yanı ise kısa oluşu. Runik Kitap'ın "bilimsel hap" serisinin küçük ama etkileyici bir üyesi. Yazar, son bölümde ırkçılığın güncel görünümleri ve kılık değiştirerek toplumun ve siyasetin kodlarında sürdürülüyor olmasına da dikkat çekiyor. Bu da eserin en ilgi çekici yanlarından biri. Dipnot verilmemesi kaynakça ile metin arasındaki bağı koparmış. Oysa kitabın oldukça geniş bir kaynakçası var. Meraklısı araştırsın, daha derin okumalar yapsın diye geniş bir literatür sunulmuş, ama tabii ki neredeyse hiçbiri henüz Türkçe'ye çevrilmiş değil. Bu çeviri kuraklığından ötürü, okuyucu, bir süre daha bu hap gibi özetlerle konuları takip etmeye çalışacak gibi görünüyor.

Sevgi güçlüdür ve suçun ağırlığını en aza indirger.
Suç ve Ceza'ya konu olan suçlu Raskolnikov merhametli, insanlığı düşünerek suça bulaşmış bir kişilik, sorgulayan bir yapıda, etrafındaki asıl suçluları görüyor ama her adalet sistemi toplumun ve bireyin zararına olan cezalar veriyor dünya var olduğundan beri.
Dostoyevski yaşasaydı ve günümüze uygun bir suç ve ceza romanını kaleme alsaydı eğer kurgusunu liyakat rüşvet irtikap üzerine şekillendirir ama insanı vicdana yönlendiren bir kelime bulamaz, bir çıkmaza sürüklenirdi çünkü adalet tahrif edilmiş, zengin ayrıcalıklı fakir sırada bekleyen olgusuyla mücadele içinde olurdu. Belki de romanı bitirmeden kendi hayatına son verirdi.
Roman için duygu ve düşüncelerime gelince insanı titreten bir kitap. Ve tekraren okunması gereken bir kitap.

Alis harikalar diyarında, Talihsiz serüvenler dizisi, Bayan Peregrine'in tuhaf çocukları, bunları beğeniyorsanız kitabı da beğenirsiniz bambaşka bir dünyası var kendine ait konusu olan kitaplara bayılıyorum kimse kayıp kraliçe değil sonradan güçlerini farkeden yok intikam almak isteyen prenses yok yani mükemmel bir kitap erkek ve kadın karakterin fiziksel özellikleri diğer kitaplarda ki gibi olmamasına bayıldım smut olmayan slow burn kitapları seven bu kitabı alsın okurken gerçek hissi veriyor "kitap ya olur böyle absürt şeyler" demiyorsunuz 2.almam lazım

A. Ali URAL'ın okuduğum 2. kitabı. Ama çok beğendim. Uzun zamandır böyle bir kitap arıyordum. Ve her kitap zamanını bilirmiş. Öyle güzel bir zamana denk geldi ki...
A. Ali URAL otuz üç sahabinin hayatını çok uzatmadan kısa öz ama oldukça etkili ve gayet dokunaklı bir şekilde anlatmış. Sahabileri merkeze alarak Peygamberimize yaklaştırmaya çalışmış okurları. Bir okur olarak hem dilini hem de değindiği noktaları çok beğendim. Bu konulara ilgisi olanlara kesinlikle bu kitabı okumalarını öneririm. Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar.

Onluk, kelimelerin ötesine geçen bir sarsıcılıkla kalbime dokundu. Kitap boyunca tanıdığım her “can” beni durup düşünmeye, sorgulamaya ve en çok da hissetmeye itti. Her biri kendine has deneyimlerle, acılarla, umutlarla, kırılmalarla ve yeniden inşa çabalarıyla örülmüştü.

Her hikaye, hayata farklı bir gözle bakabilmemi sağladı. Bazen bir çocuğun sessiz yalnızlığında, bazen yaşlı bir adamın içsel muhasebesinde, bazen de görünürde sıradan bir hayatın arka planındaki büyük kırılmalarda kendimi buldum.

Her bir hikaye, bana kendi seçimlerimi, kırılma anlarımı ve dönüşümlerimi sorgulattı. “Ben olsaydım ne yapardım?” sorusunu defalarca sordum kendime. Her bir can zihnimde iz bıraktı, içimde yankılandı.

Ve İpek... Kaleminin gücü gerçekten bambaşka. Sade ama içten, derin ama abartısız… Onun yazdıklarını okurken sadece karakterleri değil, yüreğini de hissediyorsunuz.

Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığınızda bile sizinle konuşmaya devam eder — Onluk tam da böyle bir kitap.

İhtiyarlar meclisine romanda yer verilmesi çok güzel olmuş. Ayrıca Doğu Roma İmparatorluğu'nu anlatırken Bizans ismini kullanmaması doğru olmuş. Çünkü tarihte Bizans isminde devlet olmamıştır kurulmamıştır bile. Yoktur. Nova Roma tabiri en doğrusudur.Yani Yeni Roma. Kısacası Roma İmparatorluğu. Bir başka konu ise tarih kitaplarımız da Batı Göktürk Kağanlığı üzerinde durulmaz.O yüzdendir ki çoğu gencimiz Tardu Yabguyu Tong Yabguyu bilmez. Bilmediği içinde Sasani devletiyle yapılan savaşlardan haberi olmaz.Devletin sınırlarını Karadenize kadar uzandığını bilmez. Bence bu sistemin düzeltilmesi lazım.İblisin Çocukları ayrı bir hava katmış. Ayrıca Doğu Göktürk Devleti Kağanı İl Kağanın esir düşmesi konusu anlatılınca o an biliyorsun ki 51 yıllık esaret döneminin başlayacağını ve üzülüyorsun.Keşke devlet bir olsaydı. Kitabın sonuna doğru ise Börü Şadın Hazar devletinin temellerini atmasını söylemesi ayrıca güzel bir bilgidir. Emrullah Hocamızın eline emeğine sağlık Umarım yeni eserleri gelir

Dünyanın hangi ülkesinde yaşarsanız yaşayın kadın olmanın zor olduğunu hissettirdi. 3 farklı ülke ve 3 farklı sosyoekonomik ve kültürel yapısı farklı olan hayat. 3 farklı kadının kendi yaşam koşulları içinde yaşadığı zorluk ve verdikleri mücadele umut vericiydi. Bazen dışarıdan bakıp hayatına, kariyerine özenerek baktığımız birçok hayatın içinde de zorluk var ve her zorluğu mücadele ederek aşabiliriz. İster Hindistan da bir köyde olun ister Kanada da iyi bir kariyere sahip olun aslolan içinde bulunduğun koşullarda mücadele etmeyi bırakmamaktır. Ben beğenerek okudum. Tavsiye ederim.