Onaylı Yorumlar

Daha ilk sayfalardan itibaren insanı içine çeken karanlık ve gerilimli bir atmosferi var. Hikâye ilerledikçe tempo hiç düşmüyor, aksine merak duygusu giderek artıyor. Özellikle Joona Linna karakterini yeniden okumak çok keyifliydi; zekâsı, sabrı ve olaylara yaklaşımı hikâyeyi daha da güçlü kılıyor.
Kitabın en çarpıcı yanı ise psikolojik gerilimi çok iyi kurması. Sadece bir katili bulma hikâyesi değil; karakterlerin iç dünyaları, korkuları ve travmaları da oldukça etkileyici bir şekilde anlatılmış. Bazı sahneler gerçekten insanın tüylerini diken diken ediyor.
Lars Kepler’in akıcı anlatımı sayesinde kalın olmasına rağmen kitap hızla ilerliyor. Her bölümün sonunda merakı artıran küçük sürprizler var ve “bir bölüm daha okuyayım” derken sayfalar akıp gidiyor.
Ayna Adam benim için sürükleyici, karanlık atmosferi güçlü ve sonuna kadar merak duygusunu canlı tutan çok başarılı bir polisiye oldu. Polisiye sevenlerin kesinlikle kaçırmaması gereken kitaplardan biri.

Yazarla tanıştığım ilk kitap oldu. İsmi ilgimi çekmişti başta ama içeriğine girince bambaşka bir dünyaya girmiş olduğumu anladım. Kitaba başladığınız konu ile bitirdiğiniz konu farklı, içeriğinde birkaç farklı hikaye var ama kopuk değil hepsine geçiş hikayenin bütününü oluşturuyor. Mazlum bir mezarlık bekçisidir. Bir gün zengin bir iş adamını o mezarlığa defnederler . Mezar hırsızları aileden istedikleri parayı alamayınca meftayı mezarından kaçırmak isterlerken durumu fark eden Mazlum un başına aldığı darbeyle başlar her şey. Sonunda uyandığında ise asıl şok eden eline kendiliğinden kazınmış olan dövmedir. Başka bir hayatta yaşadıklarının gerçek olduğunu düşündürdü bana. Kitabın devamının gelmesini çok isterim burada bitmemeli diye düşünüyorum.

Fatma Bayram hocamın Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesinde gerçekleşen "Siyer Okumaları" adlı seminerinde okuduğu bir kitap. Ben de her Ramazan ayrı bir siyer kitabi okumaya gayret gösteriyorum. Seminerde duyunca biraz araştırıp aldım. Çok emek verilmiş bir eser. Bedir'i hiç bu kadar ayrıntılı okumamıştım. Mesela Heyetler Yılını bilirim ama o yıl 100 'e yakın heyetin geldiğini ve bir çok ayrıntıyı yeni öğrendim. Benim için tek olumsuz tarafı bir olay anlatılıyorken bazen 3-4 rivayetin arka arkaya sıralanmış olmasıydı, aslında bu iyi bir şey tüm rivayetleri okumuş oluyorsun ama alışık olmadığım bir durum olunca ilk başta yadırgadım kitabın sonlarına doğru alışmış bulundum.
Tavsiye ederim, 2 cilt olmasının hakkını veren bir siyer kitabı.

Çizgili Pijamalı Çocuk kitabını yeni bitirdim ve içimde buruk bir his bıraktı. Masumiyet ile insanlığın en karanlık dönemlerinden birinin bu kadar sade ama etkileyici anlatılması gerçekten çok çarpıcıydı. Özellikle çocuk bakış açısıyla anlatılması, yaşananların ağırlığını daha da derinden hissettiriyor.

Kitabı okumadan önce filmini izlememenizi şahsen tavsiye ederim. Bu tamamen benim okuma alışkanlığımla ilgili; ben kitapları kendi hayal dünyamda canlandırmayı seviyorum. Ancak filmi önceden izlediğim için, okurken sahneleri zihnimde özgürce kurmak yerine filmden kesitlerle ilerlediğimi fark ettim.

Yine de hikâye o kadar güçlü ki, her şeye rağmen etkisini kaybetmiyor. Okudukça insanın içini sızlatan, uzun süre akılda kalan ve üzerine düşündüren bir kitap. Kesinlikle okunması gerekenlerden.

Kitap 1952 yılında yazılmış, bilim kurgu türünde bir kitap. Yani, kitap yazıldığı yıldan çok çok ileride, teknolojinin hayal edilemediği şekilde yazılmasını ifade eden bir tür. Neyse biz kitabımıza gelelim.

Şimdiii, yanmayan evler, kapsüller, mekanik tazıların, son sürat araçların olduğu bir dünyada hala itfaiyecilerin göreve çıktıkları bir dönemdesiniz. İnsanın aklına şu soru takılıyor; madem evler, araçlar yanmıyor, neden hala itfaiyeciler var? Bu kitapta itfaiyeciler yangın döndürmek için değil, görevleri yangın çıkarmak. Nasıl yani dediğinizi duyar gibiyim. Aslında itfaiyecilerin görevi, toplumun huzurunu ve mutluluğunu sağlayabilmek için gece gündüz ellerine geçen her kitabı yakıyorlar. Evet evet, yanlış duymadınız, kitap yakıyorlar. Önerir miyim? aslında evet. Belki herkeste aynı etkiyi bırakmayabilir ama sorgulatıcı tarafı olması sebebiyle kesinlikle tavsiye ederim.

Hayallerimizin sınırı yok. Biz hayallerimizin sınırsızlığını bilerek hayal kurar ve istediğimiz yerde olabiliriz. Bazen bir deniz kıyısında bazen denizin tam ortasında. Bazen bir karabataktır en yakın dostumuz bazen sessizliğimizdir haykırışımız. Nil'in iç dünyasındaki derinliğini, yeni bir yere taşınmaları sonucu kendini yalnız hissetmesini, yalnızlığından amcası ile masmavi sularda kaybolarak uzaklaştığını okuyoruz. Evde yalnızlıktan bunalan Nil'in bir okyanus ortasında neler yapabileceğine şahitlik etmek epey keyifli. Maviliklerin derinliği ile çok keyifli bir kitap olmuş. 5.sınıftan itibaren öğrencilerimizin keyifle okuyabilecekleri bir kitap. Kaleminiz daim olsun.

Yazar kitap boyunca insanın gün içerisinde yaşadığı gelgitleri yaşıyor. Özellikle Sammy’e ilk yazdığı olumsuz mektupta resmen söylemediğini bırakmadı ve kibirli bir yazıyken bir sonraki sayfada yazar “odama dönüp çabası için yazabileceğim en olumlu eleştiriyi yazmak üç saatimi aldı. Şu yanlış, bu yanlış, diye yazmadım.” diyerek mektup yazması yazarın duygusal durumundaki gelgitleri çok iyi anlatıyor.

Camilla’yı yatağında solgun olarak uzandığını görünce Bandini yemek yemelisin deyince benim de kahvaltı yapmadığım geldi. Allahtan leblebi yiyerek mükemmel bir kitabı okuyorum. Bu kitabın ismini Ali Ulvi Özdemir’in Bir Kitap Bağımlısı’nın Notları kitabında duymuştum. İyi ki iki kitabı okumuşum. John Fante artık senin de tüm kitaplarını okumak lazım. Ömür yeter mi acaba?

Okurken aslında bir tarih anlatısından çok, bir hatırlatma metni okuyormuşum gibi hissettim. Yılmaz Özdil’in dili zaten alıştığım gibi akıcı, sert ve yer yer sarsıcıydı ama bu kitapta en çok dikkatimi çeken şey, bildiğimi sandığım olayların aslında ne kadar yüzeyde kaldığı oldu.
Kitap, Kurtuluş Savaşı’nın son dönemlerine odaklanırken, sadece büyük zaferleri değil o zaferlerin arkasındaki çaresizliği, yokluğu ve inanılmaz bir kararlılığı da gösteriyor. Okurken sık sık “Gerçekten böyle mi olmuş?” diye durup düşündüm. Çünkü anlatılanlar abartı gibi değil, aksine fazla gerçek.
Bazı bölümlerde Özdil’in yorumlarının ağır bastığını hissettim, bu da yer yer taraflı bir anlatım hissi verdi ama açıkçası bu kitabın doğasına çok da ters gelmedi. Zaten yazarın üslubunu bilen biri için bu beklenen bir şey.

Kitabı az önce bitirdim ve tek kelimeyle bayıldım. Okurken sürekli Ej’nin Ethan olduğunu düşünüyordum. Hatta olayların bu kadar kolay anlaşılır ilerlemesi bana biraz garip gelmişti. Ama sayfalar ilerledikçe her şey öyle bir değişti ki, düşündüğüm her şeyin tam tersine savruldum. Gerçek anlamda ters köşe kavramının karşılığı bu kitap diyebilirim.

Yazarın dili inanılmaz akıcı. Gereksiz uzatmalar, kafa karıştıran uzun paragraflar yok bu da hikâyeyi adeta yaşayarak okumamı sağladı. Her sayfada merak duygusu diri kaldı ve elimden bırakmak istemedim.

Gerilim ve gizem seven, özellikle de güçlü bir ters köşe arayan herkese kesinlikle tavsiye ederim. Benim için fazlasıyla etkileyici ve başarılı bir eserdi.

Aşırı beğendiğim bir kitaptı. Kitap akıcı bir dille yazılmıştı. Çok heyecanla okudum. Melody'nin hikayesi bende farklı düşüncelere yol açtı. Normalde beyin felci olan çocuklarda fiziksel engellilikle birlikte zihinsel etkilenim de olur diye düşünüyoruz. Ancak bu kitapta bu durumun aslında böyle olmadığını bu düşüncelerin aslında bizim yarattığımız göstergesi oldu. Hem empati yeteneğini geliştiren hem de farkındalık yaratan bir kitap olduğunu düşünüyorum. Her yaştan okurun mutlaka okumasını tavsiye ediyorum.