Onaylı Yorumlar

CeSuMa ve AySiMa ikiz kız çocukları biri annesiyle diğeri babasıyla yaşıyor. Cesuma özellikli biri. Diğer kahramanımız ise isim babası Barış Manço olan, korkularımızın vücut bulmuş hâli, sevimli korkuluk BaMan.Kahramanların isimleri AySiMa'nın özel durumuyla ilintili olarak seçilmiş. Kullanılan dil öyle güzel ki sayfalar art arda ilerliyor, koşup gidiyorsunuz CeSuMa'nın peşinde. Her bölüm başındaki epigraflar dışında şairlerden mısralar, kitaplar, kitap kahramanları ve Barış Manço şarkıları ile ustalıkla buluşturuyor sizi yazar. Dilinize pek çok şarkı dolanacak Barış Manço'dan. Eğitime,sınavlara,sınavlara bakışa,okul yönetimine, aile tutumuna da değiniliyor CeSuMa'da. Kitapta dikkat çekici çizimler kullanılmış. Çizimlerin macerayı desteklemesi çok güzel, her bir çizim ayrı ayrı güzel ve çok sevimli. Sözün özü; konusuyla,gizemiyle, dil ve anlatımıyla, çizimleriyle sizi saracak ve farkındalığınızı artıracak, zaman ayırdığınıza pişman olmayacağınız bir kitap CeSuMa...

Adından da anlaşıldığı gibi çocukları ekrandan uzak tutmak için yapılabilecek etkinlik ve oyunlardan oluşan kısa, öz, net bir derleme. İlk basımı Kasım 2020, yani pandemi dönemi ihtiyaçtan ya da zaten bildiğimiz şeyleri hatırlatma bir araya toparlama için yazılmış bir kitap. Artık günümüzde her şeyi zaten internetten öğreniyoruz, bu kitapta da çok bilmediğimiz bir şey veya çok çok ilginç bir fikir yok ancak her zaman her yerde oyuncağa gerek olmadan büyük küçük vakit geçirilecek, etkileşim arttıracak şeyleri toparlaması itibariyle hem 11-12 yaşa kadar çocukların ellerinin altında olup kendilerinin göz atabileceği hem de internet erişimi olmayanların veya evde çocuk bakan kişilerin de ilgilenebileceği bir kitap. Bu fiyata küçük bir hediye bile olabilir. Teşekkürler

"Burası dünya ya hu
Burası bu kadar işte!"
Hayatları bir şekilde birine dokunan bir sürü insanın "Dünya bu kadarcık işte" dedirten hikayeleri... Her karakter, her bir hayat hikayesi birbirinden bağımsız gibi görünse de bir şekilde kelebek etkisiyle birbirini etkilemeyi ve birbiriyle bağlanmayı başarmış. Hepsinin ortak noktasıysa Gölcük Depremi. Kitap okurken sevdiği bir karakterle bağ kurmayı sevenler için yorucu ve tatmin edici olmayabilir ama akıcı samimi anlatımıyla herkesin kendi küçük hikayelerini, hayattaki değişimlerini, savruluşlarını okumayı ben çok sevdim. Yazar müthiş bir öykü ustası kalemine yüreğine sağlık Mahir Ünsal Eriş

İngiliz emperyalizmini küçük bir kitap dahilinde gayet güzel anlatmış. Yazar, Babürlülerin yıkılmasından ve İngiliz hakimiyetine girmekten oldukça rahatsız. Satır aralarında da bu geçmişi savunarak bağlılığını sunuyor. Ama yer yer de Hindu geçmişi ile önyargılı da olabiliyor. Bunun yanında adeta bir bilgi bombardımanı. Bunun yanında emperyalizmin sadece devlet odaklı olmadığını bütün fen ve sosyal bilimcileri ile bir milletin aynı karakterde olduğunu gördüm. Mesela şiirleri ile ve Ormanın Çocuğu; Mondi eseri ile gönlümde taht kuran Rudyard Kipling'in şiirlerinde emperyalizmi övmesi, yapılanlara alkış tutması ve esmer tenlileri aşağılık bir ulus olarak görmesi kendisine ve İngiliz edebiyatına olan bakışımı değiştirdi. Kitabın son bölümünde emperyalizm sonrasında sorunları anlatıp örnek verirken Keşmir'i atlaması ve dahi Hindistan'da Müslüman azınlığa yapılan baskı, terör ve tedhişe değinmemesi kitabın eksikliklerinden yada yazarın bile isteye konuyu göz ardı ettiğini düşündürüyor.

1925 yılında Suriye'de doğmuş olan yazar Arap dili ve edebiyatı alanında uzman olmasına rağmen dini kitaplar da yazmış. Bu kitapta Müslüman kadının Rabbine, kendisine, ebeveynine, kocasına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, arkadaşlarına ve topluma karşı vazifeleri başlıklar halinde anlatılmış.Manası açık ayetler ve sahih hadisler ışığında Müslüman kadının şahsiyeti aklî, ruhî, psikolojik, ahlakî açılardan ele alınmış. Zaman zaman Batı’nın kadınlarıyla da karşılaştırılma yapılmış.Kitabın çevirisi Dr. İbrahim Kutlay, Hamdi Arslan ve Nurettin Yıldız tarafından yapılmış.Konular tekrar ediyormuş gibi görünse de akıcı ve güzel bir kitap.Okunması gereken eserlerden biri.Tavsiye ederim.

Bihayli okuduğum türden olan bu kitabın en ilgimi çeken tarafı benzerlerine benzememesi, kendi coğrafyasından bir çok ögenin iç içe geçtiği özgün bir kitap olması oldu. Tarihi gerçekliklerle örtüşen ve bende merak uyandıran şeyler barındırması da ayrıca kayda değer. Bu polisiye türünde okuduğum kitaplarda çoğu zaman olan, en merak uyandıran, sizi nasıl bir sonun beklediğine dair heyecanınızın doruğa ulaştığı anda çok ani ve sizi boşlukta bırakan bir son burada da kendini gösteriyor. Fakat devam kitabı gelecek gibi görünüyor, orada bu boşluğun doldurulacağını düşünüyorum.

Yaşar Kemal'in denemelerinden seçmeler. Çok kısa bir kitap. Anadolu'ya sevdasını yansıtmış. Düşünce ve kültürü merkeze alarak, her mecrada, her vesileyle ülkenin doğal ve kültürel zenginliklerini gündeme getirmiş. İnsanın ezilip sömürülmesine, doğanın bilinçsizce katline karşı çıkmış. Konu hep insanlık ve dünya meseleleri. Bir taraftan hâli pür melâlimizi olduğu gibi eğip bükmeden anlatmış, bir taraftan aydınlığa çağırmış sürekli Yobazlıktan bizâr, halka revâ görünene sitemkâr ama hep karanlığa meydan okuyan dertleşmeler. Bir nevi de günlük gibi bir insanın içini ve dışındaki dünyayı onun nasıl yorumladığını okuyoruz. Yazar, koca yürekli Yaşar Kemal. Acıklı olan, söyledikleri hâlâ geçerli. 20.yy'dan bugüne fazla da değişen bir şey yok.

Bazı kitapların psikolojiyi bir bilim olarak kullanarak okuyucuyu iyileştirme gibi bir amacı yoktur ama kurgusu, anlattıkları o kadar içten ve herkesin hissettiği, yaşadığı şeylerdir ki bir noktada hikayenin kahramanı ile bütünleşir ve onun öğrendiklerini siz de öğrenirsiniz. Gece Yarısı Kütüphanesi de öyle bir kitap. Tıpkı Veronika Ölmek İstiyor gibi. Herkesin hayatında büyük pişmanlıkları olur, keşkeleri olur. Yaparak hayatını mahvettiğini düşündüğü hatalar olur. Peki ya, onu öyle yapmasaydık daha iyi olacağını düşündüğümüz hayatımız gerçekten şimdikinden daha mı iyi her zaman? Bazı hatalarımın ve seçimlerimin yanlış olduğunu düşündüğüm ve bunun için üzüldüğüm bugünlerde Gece Yarısı Kütüphanesi bir ışık gibi yolumu aydınlattı. Tavsiye edilir…

Yazarın okuduğum üçüncü kitabıydı, kurguları insanı kendine çekiyor. Bu güne kadar mitoloji hiç okumadım, bana hitap etmeyen sanırım tek tür okuma oluyor. 

İsimler Evi çok bilinen yunan mitolojisine ait bir hikâyenin Colm Toibin kurgusuyla destansı bir metne dönüşmesi... 

Agememnon'un savaşı kazanmak için büyük kızı Iphegeneia'yı tanrılara kurban etmesiyle başlıyor kitap, kızını kaybeden Klytaimestra kocasından intikam almaya and içiyor. 

Biz bu metni Klytaimestra, Elektra ve Orestes'in ağzından, kendi duygularıyla okuyoruz. 

Yazar mitlerdeki temel olaylara bağlı kalmakla birlikte hayal gücüne de oldukça yer tanımış. Kitabın üç bakış açısı da çok farklı ve güzeldi. 

Toibin, kan ile kalp, hal ile hayal arasında gidip gelen kahramanların yaşamından dokunaklı sahneleri, her birine aynı hassasiyetle yaklaşarak tüm çıplaklığıyla resmediyor. 

Ben çok severek okudum.

Kitabı elime alır almaz okumaya başladım ve bitene kadar bırakamadım. Sanki sizi büyüleyen bir anlatım, elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Sürükleyici polisiye bir roman gibi, etrafında dönen bir olay yok ama öyle etkileyici, içine çeken bir anlatım ki daldığınız yerden çıkmak istemiyorsunuz. Halbuki yaşanan zor bir psikolojik durum var, bunun sizi belki boğması gerekir ama öyle değil, anlıyor ve empati yapıyorsunuz. Bilmiyorum belki kadın okurlar için ekstra çekici gelir yazarı da bir kadın çünkü ama dantel gibi işlemiş ince bir ifade biçimi bir şeyi tarifi öyle güzeldi ki dönüp cümleyi tekrar okudum ve böyle çok cümleler var. Misal: “Ayşe’nin sanki kuştan yapılmış elinin hafif ağırlığının altında gevşediğimi fark ettim. Bu, bir geminin iskeleden uzaklaşmasın diye ne zamandır sımsıkı tuttuğum halatını bırakmak gibi bir şeydi.” Ben her iki bölümü de bayılarak okudum ve gözümde canlanan bir film gibiydi keşke bağımsız film tadında yapılsa gerçekten. Bir kadının çiçek açma hikâyesi..