Onaylı Yorumlar

Kitabı ikinci kez okudum. İlk okumada etkileyen konu, ikinci okumada daha çok ayrıntısı ve ahlaki ağırlığıyla karşıma çıktı. Yazar İrlanda’daki Magdalene Çamaşırhaneleri gerçeğini anlatırken büyük sözlere ve dramatik anlatıma başvurmuyor. Kötülüğün nasıl sıradanlaştığını, insanların nasıl suskun kaldığını ve bir insanın bütün bunların karşısında ne yapabileceğini gösteriyor.

Furlong’un yaptığı şey dışarıdan bakıldığında “küçük bir şey” gibi görünebilir. Oysa kitabın asıl meselesi de burada. Bazen insanlığımızı belirleyen şey büyük kahramanlıklar değil, başkalarının görmezden geldiği bir anda doğru olanı yapabilmektir. İkinci okuyuşumda kitabın bu tarafı benim için daha da belirginleşti. Kısa, sade ve sessiz; fakat vicdan üzerinde uzun süre kalan bir kitap. Şimdiden iyi okumalar dilerim.

İnce Memed 2, ilk kitaptan sonra hikâyenin ve karakterlerin daha da derinleştiği bir devam kitabı olmuş. İlk kitapta başlayan mücadele bu kitapta da sürerken köylülerin yaşadıkları, ağalık düzeni, adaletsizlik ve çaresizlik çok daha ayrıntılı şekilde işleniyor. Özellikle Çukurova’nın doğası ve köy hayatına dair tasvirleri okumayı çok sevdim; bazı yerlerde kendimi olayların içinde hissettim.

Yerel ağız ve çok sayıda karakter nedeniyle zaman zaman yavaşladığım yerler oldu ama alışınca anlatımın içine tekrar girdim. İnce Memed’in sadece bir “eşkıya” hikâyesi olmadığını, aslında dönemin toplumsal yapısını ve insanların adalet arayışını da anlattığını düşünüyorum. Yaşar Kemal’in dili gerçekten çok güçlü. İlk kitabı sevdiyseniz seriye devam etmek için hiç beklemeyin; özellikle doğa tasvirleri ve karakterlerin işlenişi yine çok etkileyici.

Dünyayı sadece kitaplardan ibaret görmeyip çevremizdeki her şeyi “okuyabileceğimizi” anlatması çok hoşuma gitti. Atlas’ın merakı üzerinden ilerleyen hikâye, çocuklara etraflarına biraz daha dikkatli bakmayı ve küçük ayrıntılardan anlam çıkarmayı güzel bir şekilde gösteriyor. Bulutların, rüzgârın, yağmurun, trenlerin hatta kapıların bile bize bir şeyler anlatabileceği fikri çok tatlı. Özellikle kitap okumayı sevdirmek isteyen ebeveynler ve öğretmenler için güzel bir seçim olduğunu düşünüyorum. Anlatımı akıcı, çocukların hayal gücünü harekete geçirecek bir kitap. Okurken “Dünyada acaba başka neleri okuyabiliriz?” diye düşündürüyor.

Çocukların Allah’ı ve yaratılışı merak ederek sorduğu sorulara onların anlayabileceği bir dille cevap vermeye çalışan güzel bir kitap. Özellikle “Allah nerede?”, “Neden O’nu göremiyoruz?” gibi çocukların aklına gelebilecek sorular üzerinden ilerlemesi hoşuma gitti. Anlatımın günlük hayattan örneklerle desteklenmesi konunun çocuklar için daha anlaşılır hâle gelmesini sağlıyor. Bazı bölümlerdeki soyut kavramlar küçük yaştaki çocuklar için zorlayıcı olabilir; bu nedenle kitabı birlikte okuyup üzerine konuşarak ilerlemek daha faydalı olacaktır. Çocuğun merakını bastırmak yerine sorularını anlamlandırmasına yardımcı olması açısından değerli buldum. Genel olarak ebeveynlerin çocuklarıyla birlikte okuyup sohbet edebileceği, düşündürücü bir kitap.

Eser bir soluktu okunuyor. Bu konulara ilgisi olanlar için neredeyse 2 saatte okunacak bir kitap. Ama yazarın dili, bu kitabı yazarken bulunduğu ortam, hangi yılda, hangi savaşlar öncesi sonrası yazdı, ne için yazdı amacını belli ediyor zaten. Oryantalizm yani batılı birinin gözüyle Osmanlı'ya Türklere bakışı. Ama bu bakışındaki iyi niyet değil, daha çok olumsuz ögeler içeriyor. Eser şu nedenle önemli Osmanlı'da halkın yaşayışı, köylerdeki halkın yaşayışını, örf adet gelenekleri... Ancak bu tarz seyahatnamelerde, gezi notlarında, anılarda daha detaylı bulabiliyoruz; yazarın Marmara bölgesinden başlayıp Toroslara kadar uğrayıp tanıştığı insanların hayatı, olaylara şahit olması bize o dönem hakkında ip uçları veriyor.

Tarihin sadece fermanlardan, taht mücadelelerinden ve meydan savaşlarından ibaret olmadığını, devletlerin omurgasını asıl tutan şeyin adalet zırhı olduğunu Nizamülmülk'ün hayatı üzerinden bir kez daha hatırlatan nefis bir kitaptı.

Okay Tiryakioğlu, Nizamülmülk’ün zekâsını ve devlet yönetimindeki ustalığını anlatırken Büyük Selçuklu’nun yükselişinin ardındaki insanı da gözden kaçırmıyor. Bilgeliği, adaleti ve gerektiğinde taviz vermeyen duruşu hikayenin içine öyle doğal yerleştirmiş ki, okurken koca bir devletin nasıl bir anlayış üzerine yükseldiğine tanıklık ediyorsunuz. Gücün ve iktidarın ne anlama geldiğini düşünürken, bütün bunların adalet olmadan ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anladım. Üstelik bunu karakterleri ve dönemin atmosferini hissederek anladım.Tarihi roman tutkunlarının dimağında uzun süre yer edecek, kütüphanede dönüp dönüp bakılacak türden bir eser.

Devletin büyüklüğü sınırlarının genişliğiyle ölçülmez, adaletinin ulaştığı insan sayısıyla ölçülür.

Çocuklarımız için güzel bir kitap tavsiye ederim. Özellikle matematik gibi soyut olan bir dersin böyle somutlaştırarak anlatmak güzel olduğunu söyleyebilirim. Çünkü insan soyut bir dersi en iyi anlaması onu somutlaştırarak öğrenir. Bunu biliyorum. Ağaç yaş iken eğilir. Bizde Çocuklarımızı küçük yaşta hem derslere hem de hayata hazırlamak bizim görevimiz olduğunu söyleyebilirim. Çocuklarımızı bizim zamanın şartlarına değil onların bulunduğu zamana göre yetiştirmeliyiz. Bu kitap beğendim tavsiye ederim.

Aynadaki Muamma, okurken insanı “neden varız, hayat bizim için ne ifade ediyor ve ölüm karşısında nasıl düşünmeliyiz?” gibi soruların üzerine düşünmeye iten bir roman. Konusu oldukça hüzünlü olmasına rağmen yalnızca üzüntü hissettirmiyor, aksine yaşama bakışımızı değiştirmeye ve günlük hayatın içinde fark edemediğimiz şeyleri görmemizi sağlıyor. Cecilie ile Ariel arasındaki konuşmalar üzerinden insan olmayı, yaşamı, ölümü, ruhu ve varoluşu sorgularken, bildiğimiz dünyaya başka bir pencereden bakmamızı sağlıyor. Gaarder’in kitaplarında sevdiğim bir başka nokta da bu, her kitabında okuyucuya farklı bir pencere açıyor ve daha önce üzerinde düşünmediğimiz soruların peşinden gitmemizi sağlıyor. Aynadaki Muamma da hüznün içinden yaşamın değerini göstermeye çalışan, düşündürücü ve farklı bir roman. Çok etkileyiciydi...

Uzun şiirleri, bu çağımıza eş bir mesnevi havasında okudum. Ve aynı zamanda bende bir roman okuyorum havası uyandırdı. Şiirlerde verilen bu kadar büyük emek, çok çeşitli düşüncelere, hissiyatlara ve fütiristik anlayışlara yol vermektedir. Böylelikle şairin şiirleriyle, kelimelerin hıçkırıklı doğumuna şahitlik ediyoruz. Son tahlilde şairin yazınsal sofrasının imajlarla, imge ve meteforlarla çevrili olduğunu söylememiz mümkün. Şiirlerdeki meteforik, simgesel ve imgesel gayretler, hem şiir sanatını hem de şairin kuramı olan "ileri-metin" anlayışını beslemektedir. Bu kadar buluşun yanında şairin kolay okur istemediğinin de altını çizmemiz gerekir.

türkiyeden gözüken neredeyse tüm takım yıldızlar var gökyüzüne bakınca neyin nerede olduğunu kuzeyin aşağı yukarı nerede olduğunu bilmek insana huzur veriyor otobüs beklerken ve metroda beklerken takımyıldızları rahatlıkla öğrenilebiliyor. otobüse 15 dk falan olduğunda şehrin elverdiği ölçüde karanlık bir yere geçip gökyüzünün keyfini çıkarabiliyorum. eleştiri olarak özellikle arapça kökenli yıldızların adları ingiliz transkripsiyonunda kalmış mesela Algedi yıldızı aslında alcedi diye okunuyor ama alfabelerimizdeki telaffuz farkını bilmeyen birisi kolaylıkla yıldızın isminde hata yapabilir ona dikkat etmek lazım.