Onaylı Yorumlar

Farsça dil bilgisi üzerine hazırlanmış bu eser, konuyu derinlemesine ele alarak ileri düzeyde Farsça bilenler için önemli bir kaynak niteliği taşımaktadır. Eserde, dilin gramer yapısı sadece yüzeysel kurallarla değil, etimolojik ve semantik boyutlarıyla da ele alınmış, böylece okuyucuya kapsamlı bir bakış açısı sunulmuştur. Özellikle fiil çekimleri, edatların incelikleri ve bağlaç kullanımları üzerine yapılan ayrıntılı açıklamalar, Farsçayı akademik düzeyde inceleyenler için oldukça kıymetlidir. Ayrıca, klasik ve modern Farsça arasındaki geçişleri örneklerle destekleyen bu çalışma, dilin tarihsel süreçteki dönüşümünü anlamak açısından da büyük bir katkı sağlamaktadır. Yazarın üslubu, teknik detayları didaktik bir anlatımla sunarken, aynı zamanda okuyucunun metin içinde kaybolmasını engelleyen bir akıcılığa sahiptir. Bu yönleriyle eser, sadece bir dil bilgisi kitabı olmanın ötesine geçerek, Farsça üzerine derinleşmek isteyen herkes için vazgeçilmez bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir.

Yazarın Gardiyan kitabını beğenmiştim. Bu kitabı ise çok beğendim. Sebepleri 1-Bu kadar duygu yüklü polisiye hiç okumamıştım. Aşk, sadakat, güven, güvensizlik, bocalamalar can acısı müthiş anlatılmış. En can alıcı noktaysa eşlerimizi ne kadar tanıyoruz. Kitap bu sorunun cevabını ararken, bize çok uzak gelen yaşam tarzları ( Katolik Kilisesi baskısı, aristokrasi ve evlilik) hakkında bilgi veriyor.
2-Tasvirler o kadar güzel ki sanki malikanede o bağların arasında yaşıyormuş duygusu veriyor.
3-Karakterlere gelince Manuel ve Alvaro kitabın son paragraflarında beni ağlattı. Bu polisiye kitaplarda daha önce hiç başıma gelmemişti.
4-Çevirmen müthiş bir iş çıkarmış. Bu kadar güzel bir çeviri olması kitabı sevmemde çok etkili oldu.
5-Çok keyif alarak okudum ben kitabı çok sevdim. Tavsiye ederim.

Öfke halini genel kavramlarla açıklamak yerine kadın öfkesini temel alarak kitabı şekillendirmesi benim en çok hoşuma giden tarafıydı. Genel geçer olarak bildiğiniz kanıksadığınız duygularınızın zaman zaman nasıl öfkeye dönüştüğünü başka yaşanmışlıklardan örnekler vererek gösteriyor. Bu duyguları gözden geçirmekle kalmayıp değiştirmek için neler yapabileceğinizi anlatması ve en önemlisi bunu yaparken duyacağınız "rahatsızlık" hissinin çok normal olmasını vurgulaması bana bu kitabın popüler gelişim kitaplarından farklı olduğunu göstermişti. Kitapta size bayat bir pozitif hayat kurgusu öğütlenmiyor aksine durumları analiz ederek rasyonel çözüm önerileri sunuluyor.

Kitabın sonlarına doğru kendimi internete "Osman Koryürek kimmiş diye yazsam acaba ne çıkar" diye düşünürken bulmuştum. Tunç'un o detaylı kişilik analizine rağmen kendimi Osman'ın hayatına doymamış olarak buldum. Sanki kendim başına gelenleri araştırsam biraz daha iyi anlayacaktım olayları. Aslında "anlamak" değil de daha da maruz kalmak istiyorsunuz. Serinin ilk iki kitabını daha önce okumuştum. Bence bu kitabı en son okursanız birebir diyaloglarda anlatılan psikolojik mesajları da çok iyi anlarsınız. Ayfer Tunç dili sade kullanarak sürükleyici olay örgüleri yaratmakta günümüzün en iyi yazarı. Bu kadar basit kelimelerle arada şiirsel diliyle hiç "kasmadan" derin duygular uyandırabilen ender çağdaş Türk yazarlardan. Kalemine, zekana, gözlemine sağlık Ayfer Tunç. Ayrıca sadece ilk okuduğunuzda anlamadığınız cümlelerden oluşan, ağdalı kitaplar değildir derin olan. Okudukça derinleşen düşünceler vardır ki Ayfer Tunç'un kitapları bunun en iyi örneklerinden biri.

Doğa Cihan'ın ilk öykü kitabı Kafdağı'nı Bastılar, tamamı küçürek öykülerden oluşan bir eser. Kitabın yapısı itibarıyla doğaldır ki çok sayıda öyküyü okuyorsunuz. Dili temiz, küçürekler için gerekli kıvrak zekaya sahip bir yazarla karşı karşıyayız. Toplumsal ve evrensel meseleleri öykülerine gayet güzel yedirmiş. Küçüreklerin kısıtlı alanını iyi değerlendirdiğini düşünüyorum. Gerçeküstünün yer yer göründüğü metinler de mevcut kitapta. Konulardaki çeşitlilik açısından da gayet doyurucu bir eser olmuş. Yazarın bundan sonraki edebiyat yolculuğunun hangi yönde olacağını da ayrıca merak ediyorum. Mesela bin kelime hacimli öykülere çıktığında nasıl metinlerle karşılaşırız acaba. Küçüreklerdeki yeteneğini daha uzun metinlerde de göstereceğini düşünüyorum. Kendisinin bundan sonraki eserlerinin de takipçisi olacağım.

Kitabın ismindeki ve arka kapak yazısındaki ipucuna binaen 10 yaş bir çocuğa aldım. Öncesinde okudum ve uzun zamandır böyle güzel kitap okumamıştım. Tam yeni nesil hep komik hikayeleri okuyor sadece diye düşünürken bu kitap bana umut oldu. Hem komiklik hem de hüzün çok güzel harmanlanmış. Hikayenin gerçekten gerçekleşmiş olabileceği de ilgi çekiciliğini artırdı ve bir solukta okudum. Başka çocuklara da hediye aldım. Türkçeyi doğru kullanma ve dilimize sahip çıkma farkındalığı kazandırmak için güzel bir başlangıç olacağını düşünüyorum.

Her şeyden önce bilinmeli ki “Bu bir çocuk kitabı değil.” Vermek istediği mesajı betimlemeler yoluyla, kurgu içerisine ince ince yerleştirmiş nadir kitaplardan biri oldu benim için Sineklerin Tanrısı. Kitaptaki her çocuk kendine göre bir ideolojiyi, duyguyu, fikri temsil ediyor. En çok etkileyici olan ise maske - kimlik imajıydı. “Maskeler kimliksizleştirir ve kişinin yapacağı her şeyi meşru kılar.” Bu mesaj, ilkel kabile geleneklerinden tut, şamanizm, günümüz dünyası ve daha birçok olguyu içinde barındırıyor. Kitap bittikten sonra durup bir süre düşünmeye sevk ediyor sizi. Herkesin okuması gereken dupduru, duru olduğu kadar da derinlikli, güzel bir kitap. Hatta yazarın diğer kitaplarına yönelmek için de iyi bir başlangıç.

Anna O., 2024 yılının en çok konuşulan kitabı seçilmiş. Bence çok doğru bir karar verilmiş, çünkü kitap gerçekten farklı ve etkileyiciydi. "Uyku Bozuklukları Bilimi" hakkında daha önce hiç duymadığım pek çok yeni bilgi edindim. Kitap, gerçek vakalardan da bahsediyor; Munira Abdulla ve Terry Wallis vakaları gibi. Okurken insanın inanası gelmiyor ama hepsi gerçek.
Yalnız, romanın temposu zaman zaman duraklamalarla kesiliyor; özellikle kitabın ortalarında, ana olayın gelişiminden çok karakterlerin içsel düşüncelerine fazla yer verilmiş. Bu, bazı okurların dikkatini dağıtabilir. Final bölümü de biraz uzundu; yazar farklı kollardan ilerleyerek dolambaçlı yollara sapmış. Bu kadar uzatılmamalıydı. Fakat yine de okuduğuma asla pişman değilim. Harika bir kurgusu ve sayfaları hızlı bir şekilde çevirmemizi sağlayan güçlü bir anlatıma sahipti. Bence okuyun, tavsiyemdir.

Masal masal içinde bir roman.. Ne zaman rüya ne zaman gerçek farkına bile varamıyorsunuz.. Anar, eski kelimeleri sık kullanmasına rağmen, birçok bu türde yazılan romanlardaki ağırlığı asla hissetmiyorsunuz. Aksine eski kelimelerin bu kadar çok romanla bütünleşip yakıştığını ve masalsı bir hava kattığını ilk kez bu kitapta hissettim.. Günümüz kelimeleri ile bu romanın büyüleyici yanı eksik kalırdı muhtemelen.. Yazarın geniş hayâl dünyası ve kurguladığı hikâye eğer filme uyarlansaydı bence çok daha fazla ses getirecek ve uzun yıllar etkisini sürdürecek bir başyapıt olurdu. Mutlaka herkes okumalı, okutmalı..

Yalnızlık zor mudur? Yazar bunu kitapta şöyle cevaplıyor: “Başkaları olmadan yaşamak zor, başkalarıyla birlikte yaşamak da zor. Yaşamak hep zor.”
Yalnızlık zor ama yaşamak daha zor. Tezatlıklar var yaşamın içinde şöyle ki:
Sensizliği severken bir gevezeyle yaşamak, hayatını severken şehir hayatını seven biriyle yaşamak, gündüzü severken geceyi seven biriyle yaşamak, kuzeyi severken güneyi seven biriyle yaşamak, çok kısa boyluyken çok uzun boylu biriyle yaşamak…
Yalnızlık üzerine kitapları seviyorsanız; bu kitap kesinlikle yalnızlık üzerine bir yüksek lisans niteliğinde. Yalnızlığın iyi yanlarını da aktarıyor bize yazar. Mesela kibar olmak, uslu olmak zorunda değiliz yalnızken. İki kişiyken ise yemek yerken sohbet edebiliriz, geceleri üşümeyebiliriz.
Kısacası istersek hayat yalnızken de güzeldir, değilken de. İçimizdeki o yaşama sevinci giderse hayat hep kötüdür. Hayatın iyi yanlarını bulup mutlu yaşamak dileğiyle…