Onaylı Yorumlar

Eser özellikle dönemin japon kültürünü ve siyasi yapısını anlamak için çok değerli bir kaynak.Eserde Yamamoto Tsunetomo'nun yaşadıklarını eski bir samuray olan Tsuramito Tashiro'nun kaleminden okuyoruz.Yamamoto peşisıra bir şekilde bizlere hayatının farklı dönemlerinde duyguğu ya da tecrübe ettiği olayları anlatıyor.Bu kopuk tarzda gerçekleşen anlatım bazı okuyucuları kopartabilir,uyarmakta fayda var.

Yamamoto Tsunetomo'nun yaşadığı dönem ise Japonya'nın siyasi bütünlüğü açışından çok önemli bir dönem olan Edo Dönemi'ne denk geliyor.Kitabın belirli yerlerinde Toyotomi Hideyoshi,Tokugava İeyasu gibi Japonya için önemli birçok isimden bahsediliyor. Yazarımız asıl olarak bir bey ailesinin hizmetkarı ve bunun sonucu olarak kitabın belirli kısımlarında işine ve efendisine katı suretli bağlılığını biz okuyucuya hissettiriyor.Ara ara cinsiyetçi basmakalıp ifadeler görsek de bence tolere edilebilir.Eğer Japon kültürüne bir sempati besliyorsanız gönül rahatlığıyla değerlendirebilirsiniz.

Özkan Öze kalemine bu eserde hayran kaldım diyebilirim. Anlatımı bir yana, çocuklarınızı İbn Sînâ gibi bir değerle tanıştırmak için kullanabileceğiniz, onun hem tıbbî hem de felsefî yönünü ele alan bir hikâye kaleme alınmış.
Benim gibi miniklere hitap eden eserleri okumayı sevenlerin yanı sıra, 'çocuk kitabı işte' diyerek pek yanaşmayanların da okudukları vakit hem keyif alacağı hem de üzerine düşüneceği, gerçekten derinlikli bir anlatımı olduğunu belirtmem gerek. Hatta öyle ki, hikâyeyi bitirdiğinizde İbn Sînâ üzerine okumalar yapma isteğinizi kamçılayacak derecede.

Yazar metni ağdalı bir dille yazmayı tercih etmiş ve çok da iyi yapmış! Miniklerin kelime hazinesini bir nebze zenginleştirmek adına yapılmış şahane bir iş bence. Tabii kitabın sonuna ayrıca lügat koymayı da ihmal etmemişler.

Görseller de anlatıma tamamen uyumlu ve okurken zihninizde sahneyi canlandırmanıza yardımcı.

Mükemmel bir kitap, zaten olmamasının imkânı yok. Yazarı konuya oldukça hâkim ve anlaşılır bir şekilde anlatmış, benim çok hoşuma gitti. Birçok evrimsel mekanizmayı, çok fazla derine girmeden ama çok da yüzeysel diyemeyeceğimiz bir şekilde anlatmış. Şahsen sadece bilgilerimi tazeleyeceğini düşünmüştüm ama yanılmışım, bilmediğim başka mekanizmaları da öğrenmiş oldum. Okurken hiçbir sorun yaşamadım, gayet akıcı ve güzel bir kitap. Herkese öneririm. Bunu okuduktan sonra yazarın diğer kitabı olan "50 Soruda Evrim" kitabını da okursanız, evrimi en azından temel seviyede öğrenmiş olursunuz.

S.J. Bolton en sevdiğim yazarlardan biri…Anlatımı çok iyi kurgulanmış bir kitaptır. Kitabın ilk sayfalarından itibaren içindesiniz ilk başta katili bulduğunuzu düşünüp sayfalar ilerledikçe aslında o kişi olmadığını ancak son sayfalarda her şeyin yerine oturduğunda görüyorsunuz. Çok güzel ters köşe yaptın bizi… Tek üzüldüğüm nokta olaylar çözülmüş olsa da baş karakter için de her şeyin yolunda olduğunu okumak isterdim. Gene de okunması gereken bir kitap elimden bırakamadım ve üzülerek bitirdim neyse elimde S.J. Bolton’ ın başka bir kitabı var yola ordan devam…

Keşke 5 değil 1000 yıldız verebilsem bu esere. Ne kadar naif, ne kadar ince yazılmış bir eser bu. Tıpkı eserin baş kahramanı Doktor Dolittle’in kendisi gibi. Çocuk kitabı sayılabilecek kadar naif bir macera konusu ve masum bir anlatım dili ile ele alınmış olsa da, aslında tüm insanlık adına çok derin mesajlar barındıran kıymetli bir eser bu. Bazıları doktoru paraya önem vermeyen umursamaz biri olarak yanlış anlasa da, o aslında temel yaşam ihtiyaçlarının paraya mecbur olmasından rahatsız. Dünya malında gözü olmayan, kazandığı her kuruşu etrafındaki hayvanlar ve insanlar için harcamaya çalışan gerçekten iyi kalpli bir insan. Günümüzde sokak hayvanlarına “etrafı pisledikleri” gerekçesiyle bir kap su ve yemek verilmesine bile tahammül edemeyen bazı insanlığını yitirmiş insanlara örnek olmalı bu eser. Tolstoy’un da dediği gibi :
“Acıyı duyabiliyorsan, canlısın. Başkasının acısını duyabiliyorsan, İNSANSIN”

* Fransız ihtilalini konu alan romanda , dünya genelinde halende devam etmekte olan yoksul halkın, açlığın, sefaletin, çaresizliğin anlatıldığı soyluların halka nasıl bir böcek muamelesi yaptığını anlatan iç buran fakat dediğim gibi gerçekte de olan olayları konu alıyor.

* Halkın isyana gelişi ve soylulardan bol bol okuyacağınız Cumhuriyet adı altında suçlu suçsuz ne kadar soylu ve suçlu gördükleri insan var ise hepsinden intikam alışı, büyük bir zevk ve şölen içerisinde bu idamları izlemeleri kanımı dondurdu.

* Aynı zamanda fedakarlık, dostluk, arkadaşlıkta çok güzel işlenmiş, kitabın sonu çok dokunaklı.

* Sonuç olarak okunması gereken bir roman mı ? Evet.

Hiçbir Robert Galbraith romanını bir çırpıda bitirmiyorum. Tüm hikayeyi, Robin ve Strike dinamiğini sindirerek zevkle ve yavaşça okuyarak geniş bir zamanda bitiriyorum. Bu kadar kalın bir roman yazıp son sayfaya kadar heyecan çizgisini belli bir seviyede tutmak kesinlikle ustalık işi. Rowling'in kalemi yine bildiğimiz gibi muazzamdı. Romanı elde taşımak zor olduğu için bu süre zarfında her yere sırt çantamla gitmek zorunda kaldım çünkü uygun olduğum her vakit kısa bir bölüm bile olsa okumak istiyordum. Sıradaki roman The Running Grave heyecanla bekliyoruz Türkçe'ye çevrilmeli.

Bunca karanlığa bir okur nasıl katlanır; kokuşmuşluğa, çaresizliğe, hayatın kötücüllüğüne? Okurken dayanılmaz olan yaşanırken nasıldır acaba?

Öyle titizlenilmiş bir anlatıyı böyle güzel çevirmek için her iki dilin de kurallarını çok iyi bilmek gerekir ki Elif Kaya bu işi çok iyi yapmış. Teşekkürler.

Baladro kardeşlerin küçüğü Serafino’nun intikam hikayesi gibi başlayan anlatı öyle dallanıp budaklanıyor ve öyle merak ettirerek kendini okutuyor ki inanılmaz.

Anlatı genelev-tefecilik-işletmecilik hikayesi olamayacak kadar geniş ve zamanının toplum düzenini(düzensizliğini) göz önüne sererken paranın açamadığı kapıların kaba kuvvet ile açıldığı gerçeğini yüzümüze çarpa çarpa gösteriyor.

Eleştiri olarak kabul edilir mi bilmem ama bazı noktalarda (Blanca hastane anlatıları hariç) o duygusal yoğunluk yakalanamamış gibi geldi.

Bu arada “Kadın” acımasızlığı ayrı bir konu. Kesinlikle ! Erkek fikri girmiş olsa bile öyle uygulamalar var ki !

Okunmalı…

Üstad Necip Fazıl Kısakürek'in bilmem okuduğum kaçıncı kitabı bu. Üstad bu eserde hapishanede geçirdiği zamanı günlük şeklinde kaleme aldığı bir eser. Hapishane döneminde yaşadığı sıkıntıları o kadar samimi bir dille kaleme almış ki beraber karşılıklı ranzalarda oturup sohbet ediyor, beraber karanlıkta ve soğukta kalmış gibi hissediyor insan. Hapishane hayatındaki üzerine atılı suçlardan kurtulmak için verdiği mücadeleyi takdire şayan, ancak anlayana...
En önemlisi de 1960 Darbesine değişmesi ve Merhum Başbakan Adnan Menderes ile beraber yargılandığı mahkemedeki anıları ve mahkeme ifadelerini de anlatması ayrı bir olay olmuş. Kitabın sonunda Merhum Adnan Menderes Bey'in idamı sırasında yanında bulunan iki askerin bizzat Necip Fazıl'a anlattığı o anlar insanın tüylerini diken diken ediyor ve kalbimiz buruk bir şekilde kitaba veda ediyoruz.

Karanlıkta bile açan çiçekler vardır. İnsan onları gördüğünde hayata yeniden inanır.

Solgun bir güz akşamında çalan hüzzam makamı bir eserin nakaratını dinlemek gibi romanı okumak. Nasıl olurda yaklaşık yüz yıl arayla yaşayan iki insanın; birinin buruk biten aşk hikayesinin ve diğerinin kalp kırıklarının bir yerde birleşebilir diyorsunuz. Sayfalar akarken kalbe dokunan her bir hayat dokunulsa hüzünlerini bulaştıracaklarmış gibi hissettiriyor.

Yazarın müthiş betimleme ve edebi dili ile kimi zaman artık bu kadar da olmamalı derken, roman içerisindeki herkesi sebebi ve sonucu ile tanıyorsunuz.

Hem Halide hem de Derviş Ali hikayelerini anlatmak için duydukları arzuya karşı koyamayacaksınız.

İyi okumalar.