Onaylı Yorumlar

Hanzade Servi'nin -şimdi burada tarifi uzun sürer- bir tarzı var, ve bu tarzını hemen hemen her kitabında görmekteyiz. Bu, bir yazar için erişilmesi güç bir başarıdır. Kendisini tebrik ederim. Benliğimiz ki yaşadığımız çevre ve kültürün bileşkesidir; bunu kabullenmek: işte bu gerçek mutluluktur. Yüksek zenginler ile kenar mahalle sakinleri bir masada yemek yer, dost olabilir mi? Yazar, bu uçurumun iki yakasını olaylar, karakterler, yan öyküler ile dokuya dokuya bir araya getiriyor. Okurken sıkılmazsınız. Hanzade Servi'nin kitaplarında her bir karakterin ayrı ayrı hikâyesi vardır, bu kurguya zenginlik ve olay örgüsüne de derinlik katıyor. İşte Servi'nin kendine has tarzından azıcık kısmı bu mesela. Ortaokul öğrencisi için öneririm. Birçok değerimiz işlenmiş.
Dostluk, Benliğine saygı, Hasbi komşuluk, Çalışkanlık, gösterişsizlik, içtenlik, mutlu aile bireyleri, aile olmak, ... ve daha birçok değerimiz.

Ölmek üzere olan Tristano kendisini dinlemesini ve sonra yazmasını istediği bir yazara hergün geçmişini, düşüncelerini anlatıyor. Savaşı, kahramanlıklarını ve hainlik diye düşündüklerini, aşklarını, düşman vahşetini, Toscana kırsalındaki direnişi, yaşamaya dair sevgisini, faşistlerin hep ölüme yakın durduklarını anlatıyor.
Tristano çok ağrılı olduğu ve morfin kullandığı için anlatılarını zamanı, mekanı, olayları ve kişileri sırasıyla anlatmıyor. Aklına gelenleri parça parça aktarıyor.
Yazarımız Tristano’nun zihninin peşinden gidiyor.
Dikkatli bir okuma gerekiyor ve çok şey anlatıyor.
Zengin bir roman.

Kısa yazılardan oluşmasına rağmen üzerinde uzun uzun düşünmeye açık bir kitap. Güncel meselelerden medeniyet, şehir, kültür ve modernleşme tartışmalarına kadar geniş bir alanda dolaşıyor. Yazarın en güçlü tarafı, meselelere sloganlarla ya da kolay hükümlerle yaklaşmaması. Yazılar sakin ama yüzeysel değil; çoğu yerde okuru kendi hükmünü vermeye zorluyor. Her yazıya katılmak gerekmiyor, zaten kitabın değeri de biraz burada. Farklı düşünseniz bile zihninizi meşgul eden bir tarafı kalıyor. Bugünün hızlı ve gürültülü tartışma ortamında, daha ölçülü ve düşünerek kurulmuş metinler okumak isteyenler için güzel bir kitap.

Kitabı bitirdiğimde bende kalan en güçlü duygu, bildiğimi sandığım bir coğrafyayı aslında ne kadar eksik bildiğim oldu. Orta Asya’yı savaşlar, istilalar ve büyük devletler üzerinden okumaya alışığız. Oysa bir dönem dünyanın en canlı bilim ve düşünce merkezlerinden bazıları burada kurulmuş. Kitabın en sevdiğim tarafı, bu birikimi yalnızca büyük isimlerin başarılarıyla değil, onları ortaya çıkaran şehirler, kültürel ortam ve düşünce özgürlüğüyle birlikte anlatması oldu. Yer yer ayrıntılı ama kesinlikle kuru bir tarih kitabı değil. Bazı bölümlerde durup başka kaynaklara bakma, not alma ihtiyacı hissettim. Tarihi sadece “ne oldu?” diye değil, “neden orada ve neden o dönemde oldu?” diye okumayı sevenlere gönül rahatlığıyla öneririm.

Duâ kitaplarıyla yapmayı en çok sevdiğim şeylerden biri sayfaları parmaklarım arasında hızla kaydırıp aniden bir yerde durmak ve o sayfadaki duâyı okumaktır. Bazen öyle güzel bir tevâfuk olur ki, gönlümden geçip dilimle söyleyemediklerim ve belki de çok daha fazlası o duâdaki kelimelere bürünür. Bu “duâ çekilişi”ni Necmettin Hocamızın kitaplarıyla da yapmayı çok severim; çünkü kendisinin neredeyse bütün eserleri içinde harika duâlar barındırır. Bu kitapta ise hem bu duâlar bir araya getirilmiş hem de Kur’an’daki Peygamber duâları ile Allah’ın insana öğrettiği duâlar, duâ niteliği taşıyan ayetler sıralanmış. “Körün istediği bir göz Allah verdi iki göz” sevinci yaşatan, iki denizden inciler… Dalıp dalıp incilerimizi bulabilmek duâsıyla…

Kitabın çıkış noktası oldukça etkileyici psikoloji, suç, bilinçaltı ve mitoloji güzel bir kombinasyon.
446 sayfalık hikayenin temposu her yerde aynı değil. Hikayenin çok güçlü olan temel fikri, zaman zaman gereğinden fazla dolandırılmış gibi geldi. Ama yine de Anna O.'nun asıl başarısı; okuyanı sürekli şüphede bırakması. Kimin doğru söylediğini, kimin neyi sakladığını ve aslında kimin kimi yönlendirdiğini sorgularken sayfalar akıp gitti.
vee final...
İşte orada bütün hesaplar değişti!
Tahmin ettiğimi düşündüğüm anda bile aklıma gelmeyecek bir ihtimalle karşılaştım. Son sayfalarda yaşanan ters köşe, kitap boyunca kurduğum bazı düşünceleri yeniden sorgulamama neden oldu.
Halen okumayan kaldıysa tavsiye edilir.

Bazı kitaplar vardır, okurken bir karaktere kızar, onun yaptıklarını anlamlandırmaya çalışır ve hikayenin nereye gideceğini aşağı yukarı çözdüğünüzü düşünürsünüz...
Ta ki yazar, bütün bildiklerinizi tersine çevirene kadar.
Ben de, bu kitap boyunca asıl karakter olan anneye kızarak, hatta zaman zaman onu yargılayarak ilerledim. Sonra öyle bir noktaya geldim ki...
Sarah'a bu kadar üzüleceğimi düşünmezdim o kadarını söyleyeyim.
Tam bir ters köşe! geriye dönüp baktığınızda birçok şeyi başka bir gözle görmenizi sağlayan cinsten.
Akıcı anlatımı, merak duygusunu sürekli canlı tutması, finalde de taşların yerine oturmasıyla çok severek okuduğum şahane bir psikolojik gerilimdi.

Kitaba başlarken komedi ağırlıklı bir konusu olduğunu düşünüyordum ve bu yüzden beklentim oldukça yüksekti. Fakat okumaya başlayınca aslında daha çok romantik drama yönü ağır basan bir eser olduğunu fark ettim.

İlk 40 sayfa civarında karakterlerin çokluğu nedeniyle biraz kafam karıştı. Ancak ilerledikçe her şey yerine oturdu ve kitap beni giderek daha fazla içine çekmeye başladı. Hatta bitirdiğimde “İyi ki bırakmadan devam etmişim.” dedim. Çünkü başlangıçtaki beklentimin de üzerinde bir eserle karşılaştım.

Karakterler arasında özellikle Dadı Kalfa’yı çok sevdim. Kendine has tatlı ve komik bir yeri var. Özellikle kitabın sonlarına doğru onun olduğu bölümleri okurken çok eğlendim. Spoiler vermemek için daha fazla bahsetmeyeceğim:)

Sakin, günlük hayatta herhangi birinin başına gelebilecek olayları anlatan; içinde sevgi ve aşk temasını da barındıran kitapları seviyorsanız bu esere mutlaka bir şans verin derim.

Bir çocuk kitabına bu kadar vurulacağımı hiç düşünmezdim.
Kevin Henkes öyle az kelimeyle, öyle sıcak bir dünya kurmuş ki sayfaları çevirirken “Bu gerçekten sadece çocuklar için mi?” diye düşündüm. Baykuş, domuz, ayı, yavru köpek ve tavşan… Hepsi yan yana durmuş, bir şeylerin olmasını bekliyor. Bazen harika bir şeyi, bazen bir sürprizi, bazen yağmuru, bazen de sadece zamanı…
Aslında ne kadar tanıdık bir hâl. Biz de hayatımız boyunca bir şeyleri beklemiyor muyuz? Güzel bir haber, bir kavuşma, doğru zaman, biraz mutluluk… Üstelik büyüdükçe beklemeyi sabırsızlıkla karıştırıyor, olacakları hızlandırmaya çalışıyoruz.
Bu küçücük kitap bana beklemenin de hayatın bir parçası olduğunu hatırlattı. Her şey hemen olmak zorunda değil. Bazen sadece durmak, bakmak ve gelecek olan güzelliğe yer açmak gerekiyor.
Çizimleri ayrı güzel, anlatımı ayrı güzel… Sıcacık, sade ve insanın içine dokunan bir kitap.

İnstagramda film fragmanının karşıma çıkması ve film ile ilgili yapılan yorumlarda kitap uyarlaması olduğunu öğrenmemle kitaba şans verdim. Yorumlarda bahsedildiği gibi aşırı korkutan bir kitap olduğunu düşünmüyorum, kitabın yazım dili farklı, bir çocuğun gözünden dolaylı anlatım okuyorsunuz. Bu açıdan farklı, ama Öteki Anne'nin yorumlarda olduğu gibi korkutucu, gece okutamayacak bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Belki de sıkı bir ekşisözlük- doğaüstü olaylar başlığı takipçisi olduğumdandır. Ama yine de konu itibariyle farklı ve Türk toplumu tarafından da kabul görmüş doğaüstü varlıkları konu alan bir kitap. Pişman olunmayacak bir kitap bence. Şans verilmeli.