Onaylı Yorumlar

Osamu Dazai okumaya kesinlikle bu kitapla başlamalısınız. Yazarın öykücülüğünü merak edenlerin merakını tatmin edecek bir eser, popüler romanı “İnsanlığımı Yitirirken”e kıyasla daha “Japon” demekte de bir beis yok!

Esin Esen’in çeviride gösterdiği özen (yazmış olduğu notlar.. Sonsöz.. diğer çeviriler ile kıyaslandığında tercih ettiği sözcükler gibi detaylı çalışması) sayesinde Dazai’nin dünyasına girişiniz kolaylaşıyor. Çevirmenin yazara dair keşfettiği “gizem”i okurla paylaşmasının keyfini kitap boyunca sürdüm. Kendisine örnek sahiplenişi için teşekkür ederim.

Dazai’nin.. kendini, kendi yaşantısını merkeze alarak gerçekleştirdiği anlatı gerçekten çok etkileyici. Son yıllarda pek popüler hale gelmiş hikâye anlatıcılığı furyasının özünde örtük olarak bulunan önemli niyetlerden biri: çağın kaybedilen sahiciliğine karşı “kendi” anlatısı üzerinden kendi için sahiciliği (otantisite) yeniden inşâ etmek ise Dazai bunu başarmış görünüyor.

Osmanlı Devleti'nin sosyal hayatının incelenmesinde tereke defterleri önemli bir yer tutar. Terekeler miras kayıtlarını ihtiva eder. Terekelerden dönemin siyaset ve bilim adamlarının miraslarından yola çıkarak toplumun çocuk sayısı, ilgi alanları, yazdığı eserler, mal varlıkları vb. daha bir çok konu hakkında bilgi edinmek mümkündür. örneğin şair nedim'in bilindiğinin aksine dine karşı çok da mesafeli olmadığını görüyoruz. Galata'nın ticari faaliyetleri ve demografik yapısı ile ilgili bilimsel verilere ulaşmak mümkündür. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Denemeler edebi bir metin olmasının yanında akademik, araştırmacı bir bakışı da yansıtmaktadır. Ama akademik bakış açısının bürokratik ve soğuk yüzünün olmadığını söyleyebilirim. Denemeler okuru durup düşünmeye taşımakta ve okuma ritmi hep yükseklerde seyretmektedir. Bazı deneme bölümlerinde, yazıların içerisine şiir yerleştirilmiş olduğunu dahi söyleyebilirim. “Gönül Devleti” ismiyle müsemma, gönle dokunan, nefyasını yayan, zihin kapılarını aralayan, zarifane tavırlı güzel denemeler okudum. Okunmasını ehemmiyetle tavsiye ederim. İyi okumalar.

Bana sorsanız "Bugüne kadar okuduğunuz yazarlar arasında kimin yerinde olmak isterdin?" diye, tereddüt etmeden Ali Ulvi Kurucu Efendi derdim. Çünkü şahsı muhterem tam benim olmak istediğim zat. Bende onun gibi her çiçekten bal almak, her güzelle birlikte bulunmak ve En güzelin şehrinde ölmek isterdim...
Konya'da bir köyde başlayan hayat macerası dedesinin, babasının ve amcasının hatrı sayılır âlim olmaları hasebiyle daha doğar doğmaz birinci ligde başlamış üstad. Onların yanında piştikten sonra Medine'de yaşamak ve Kahire'de okumakla şampiyonlar ligine hızlı yükselmiş. Ve klasmanında Osmanlı'nın son büyük adamlarına dostluk yapmış olmak var ki, gıpta ettiriyor.

Bu kitap bir hatırat olmakla beraber adeta son devrimizin bir tomografisi gibi adeta. Bir inceleme yetmez, kitap çapında tahlil gerektirir ki, biz bundan aciz kalırız. İslam ve ümmet derdi olan bir gencin mutlaka okuması gereken bir kitap olup, kahrolmak adına geriye dönerek bir kaç defa daha da okunabilir ayrıca.

Cevdet Bey ve Oğulları, 19. yüzyılın sonlarından başlayarak 1970'li yıllara kadar uzanan bir ailenin üç kuşak hayatını anlatmaktadır. Geleneksel aile yapısından modern aile yapısına geçişi anlatan, çeşitli karakterler üzerinden hayatını tamamen işe, başarıya ve paraya odaklamış kişilerle varoluşsal sorgulama yaşayan, entelektüel çabası olan ama tam manasıyla bir türlü eyleme geçemeyen kişileri irdelemiştir. Tüm karakterlerin ortak arzusuysa "yaşamak"tır. Roman boyunca çokça geçen bu ifade, aslında karakterlerinin hiçbirinin istediği hayatı tam manasıyla yaşayamadığını bizlere göstermektedir. Klasik bir anlatı yapısına sahip, üç parçalı bu hacimli roman, kadın karakterlerin zayıf çizilmesi ve bölümler arasındaki büyük hacimsel farklılık, özellikle de final bölümünün nispeten zayıflığıyla iyi bir ilk roman olmasına rağmen kimi eksikliklerin bulunduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Seyahatnameler, birincil kaynak olduğu için tarih araştırmalarında son derece önemli bir yer tutar. Elliot yazdığı seyahatname de İstanbul'un sosyal yaşantısı, şehrin mimari yapısı üzerinde bilgiler vermiştir. Yazar, İstanbul'un Türklerin elinde olmasını hiç hazmedemez, Türklerin cahil ve kaba insanlar olarak görür. Bizans Dönemi ile kıyaslamalar yapar ve Eser de bolca Bizans güzellemelerine yer verir. Bazı bölümler de ise objektif davranmaya çalışır. Osmanlı devlet adamlarının sofra adabı, yeme-içmeleri, ev düzeni hakkında orjinal bilgiler bulunmaktadır. 19. Yüzyıl Osmanlı siyasi ve sosyal alanda araştırma yapacaklar için güzel bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Bu fiyata böyle bir eseri satışa sunduğu için kapra yayınlarına teşekkür ederim.

İnsanların kalplerinde ve hayatlarında her zaman ilkbaharın yaşanmasını dileyen romantik, sevecen, hayalci, iyi kalpli kahramanımız Anne öğrencilerin çok sevdiği bir öğretmen olmuştur. Yetişkinliğe doğru ilk adımlarını atan maceracı ve umut dolu Anne hayal kurma yeteneğini asla kaybetmemiştir. Hikayeye katılan farklı karakterlerle daha ilgi çekici hale gelen ikinci kitapta Anne bakımını üstlendiği Dora ve Davy adlı iki yetimle yakından özveriyle ilgilenir. Özellikle Davy'nin yaramazlıklarıyla başa çıkmak zorunda kalır. Ayrıca Lavender hanımın duygusal hikayesiyle mutlu şekilde sonlanan kitapta Anne ile birlikte umut dolu bir yolculuğa çıkmak, Parıldayan Sular Gölü'nün ferah sesini duymak, doğanın eşsiz güzelliklerine tanık olmak iyi hissettiriyor.

Kitap, her aya bir mektup olacak şekilde yazılmış tek taraflı mektuplar toplamı. Tek taraflı çünkü yazılan, “Sevgili Çocuk” diye hitap edilen biziz. Bizim yahut yazarın içindeki çocuk.
Yazarın zaman zaman geçmişe gittiğini, geçmişi hatırlarken bile mutlu olduğunu görüyoruz. Hatıraların zevkini ben de aldım okurken. Kendimi bir serin yaz akşamında, bana gelmiş mektupları okuyormuş gibi hissederek okudum. En hüzünlü anlarını yazarken bile çocuğa umuttan bahsetmesi çok etkileyici. Ben hüzünlüyüm, ben iyi değilim, ben yorgunum… Ama sen iyi ol… Kim kimi kendinden çok düşünür?
Okurken sanki yıllar öncesindeydim ve bir yayla evinin penceresinde akşam serinliğinde okudum bu içimdeki çocuğa yazılmış mektupları. Bitince şimdiki zamana geri döndüm. Bir eksikliği gideriyor bu mektuplar. İçimizdeki çocuğa büyümeyi değil yaşamayı öğretiyor. Cevabı olmayan ama arkası hiç kesilmesin isteyeceğiniz öğretiler sıralaması gibi. Sonda ek bir yazı var, öykü tadında. Ağızda hoş bir tat bırakan meyve gibi...