Onaylı Yorumlar

Kısacık bir hikâye olmasına rağmen uzun süre etkisinden çıkamadığım kitaplardan biri oldu. Ursula K. Le Guin, yalnızca birkaç sayfada son derece sarsıcı bir ahlaki ikilemin içine çekmeyi başarıyor. Omelas'ın kusursuz görünen mutluluğunun, karanlık bir bodrumda acı çeken tek bir çocuğun varlığına bağlı olması, "Bir toplumun refahı tek bir masumun acısı pahasına meşru olabilir mi?" sorusunu zihne kazıyor. Kitabı bitirdikten sonra kendimi ister istemez kendi hayatımı sorgularken buldum. Acaba biz de farkında olmadan başkalarının acısı üzerine kurulmuş bir düzenin konforunu mu yaşıyoruz? En çok da "O çocuğu kurtarmanın gerçekten hiçbir yolu yok muydu?" sorusu aklımda kaldı. Kitap, kesin cevaplar vermek yerine insanı rahatsız eden sorular bırakıyor ve belki de en büyük gücü tam olarak burada yatıyor. Kısa ama etkisi çok büyük; okuduktan sonra uzun süre üzerine düşünmeye değer bir eser diyebilirim.

Isaac Asimov'un geç dönem romanlarından Nemesis, yazarın en çok konuşulan eserlerinden biri olmasa da özgün bilimkurgu fikirleriyle dikkat çekiyor. 23. Yüzyılda Dünya'dan ayrılan Rotor kolonisi ile gizemli Nemesis yıldızı etrafında gelişen hikaye; uzay kolonizasyonu, insanlığın geleceği ve farklı yaşam biçimleri üzerine düşündürüyor. Özellikle Erythro' daki kolektif bilince sahip yaşam formu ve ötegezegen tasvirleri romanın en güçlü yönleri arasında.

Buna karşın, roman fikirlerinin gücünü anlatımına aynı ölçüde yansıtamıyor. Karakterler yeterince derinleşemiyor, diyaloglar ise zaman zaman açıklama ağırlıklı kalıyor. Bu nedenle bilimsel yönü etkileyici olsa da duygusal bağ kurmak zorlaşıyor.

Sonuç olarak Nemesis, Asimov'un en başarılı eserlerinden biri değil. Yazarı ilk kez okuyacaklara önermem; ancak farklı bilimkurgu fikirleri keşfetmek ve Asimov külliyatını tamamlamak isteyenler için okunabilecek bir roman.

Bir psikolog kendi psikoloğa ihtiyaç duyduğunda ne yapar? Sosyal ilişkilerinde canını sıkan, moralini bozan durumlar yaşadığında nasıl bir çözüm bulur? Beyhan Budak, kendi kendini rahatlatma yollarını bu kitaba dökmüş; okuduğunuzda siz de o hafiflemeyi derinden hissedeceksiniz. Kısa bölümlerden oluşan bu kitabı ister bir çırpıda bitirin, isterseniz ilaç niyetine günlük dozlar halinde okuyun. Nasıl okursanız okuyun ferahladığınızı ve canınızı sıkan o küçük olaylara artık farklı bir pencereden baktığınızı göreceksiniz.
Kitapta yalnızca 'kibar insanlarla' ilgili bölümdeki bakış açısını çok doğru bulmadım. Hayatımızda zaten yeterince nezaketsiz insan varken, kibar olanları da 'ihmal edilmiş' etiketiyle değerlendirip uzaklaştırma fikri bana pek uymadı. Ancak bunun dışında kesinlikle herkesin okumasını tavsiye ederim. Okuyun, okutturun; sosyal ilişkilerde yara alan taraf olarak siz hafiflerken, belki yaralayan tarafların da okuması onlarda bir farkındalık yaratır.

Çoğumuz zaman zaman gördüğümüz arkeoloji haberlerine ilgi duyuyoruz ama sadece haberi izleyip geçiyoruz. Konu üzerine araştırma yapsak da ilgimizi daha çok yalan yanlış içerikler olan "bunu uzaylı yaptı, uzaylılar için yapıldı, dünya dışı canlılar" gibi şeylere daha çok merak salıyoruz. Bu da bizim konu hakkında gerçekçi bilgiler edinmemize engel oluyor. Bu kitapta ise binlerce yıl öncesinden yapılan ve günümüzde arkeolojik çalışmaları devam eden yerlerin son bilimsel veriler ışığında açıklamasını okuyoruz. Yazar gizemli ve merak edilen konular üzerine bilimsel verileri çok akıcı ve sade bir şekilde ortaya koymuş. Yazarın kalemine sağlık.
Türkiye bir arkeoloji ülkesi. Hemen hemen tüm şehirlerimizde arkeolojik bir alan var ve bunlar bizim kültürel mirasımız. Bunlara sahip çıkmak da bizim görevimiz. Bu alanlara sahip çıkmak da ancak bilinçli olmakla olur. O yüzden bu kitabı ve yazarın ilk kitabını mutlaka okuyun, okutun.

Küçük Prens, asla sadece bir çocuk kitabı değil; büyükler için de hayatı sorgulatan, derin anlamlar taşıyan bir eser. Kitabı okurken büyük kavramına girmenin verdiği o burukluk ve hüzün bana çok dokunuyor.

İçinde hayatımıza katmamız gereken sayısız alıntı var. Özellikle tilkinin şu sözü, kitabın özünü çok güzel anlatıyor: “İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.” Bunun gibi paylaşmak istediğim daha pek çok cümle var ama en güzeli, onları kitabı okurken kendiniz keşfetmeniz.

Bu kitabı birden fazla kez okudum ve her okuyuşumda kendime farklı dersler çıkardım. Bence Küçük Prens, 7’den 70’e herkesin mutlaka en az iki kez okuması gereken eserlerden biri. Çünkü ilk okuyuşta fark edemediğiniz birçok anlamı, ikinci kez okuduğunuzda keşfedebiliyorsunuz.;)

Kıpkısa öyküler alt başlığıyla yayımlanan kitapta yer alan tüm metinleri küçürek öykü olarak nitelendirebiliriz. Birkaç cümlelik mikro öyküden iki sayfalık küçüreğe kadar bu tür özelinde düşündüğümüzde geniş bir yelpazeye sahip. Kısacası, "kıpkısa" tanımını aşan metinler de bulunuyor. Yazarın şairliğinin de etkisiyle felsefi tarafı kuvvetli, anlatım dili de iyi metinleri okuyoruz. Öykülerin sadece hacimlerinde değil konularında da çeşitlilik söz konusu. Eserde, bir küçürek öykü klasiği olarak diyalog öykülere de yer yer rastlıyoruz. Yarım sayfalık hacmiyle "Sabaha Uyanmak" adlı öykü kitapta en beğendiğim metin oldu. Sonuç olarak Kibrit Çöpleri, edebiyatımızda küçürek öykü için önemli bir kitap. Yazarın birden çok edebi türe yayılan geniş külliyatını düşündüğümüzde kıymetli bir eser olarak yerini alıyor.

Genç tarihçi Talha Burak Ünlü, bu eserinde Mülâzım Atıf Kamçıl’ın hayatını merkeze alarak Osmanlı Devleti’nin son dönemine ışık tutuyor. Kitap, yalnızca bir biyografi değil; II. Meşrutiyet, İttihat ve Terakki, Teşkilat-ı Mahsusa, Birinci Dünya Savaşı ve Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan kapsamlı bir dönem incelemesi sunuyor. Resmî arşivlerin yanı sıra aile arşivi ve daha önce yayımlanmamış belgelerin kullanılması esere önemli bir özgünlük katmış. Akıcı anlatımı sayesinde akademik olmasına rağmen rahat okunan kitap görsel açısından da zengin. Yakın dönem Osmanlı tarihine ilgi duyanlar için kesinlikle tavsiye ederim.

Çocuk kitapları arasında hem eğlenceli hem de düşündüren bir eser olduğunu düşünüyorum. Hikâye baştan sona merak duygusunu canlı tutuyor ve mizahi anlatımı sayesinde okurken sıkılmak mümkün olmuyor. Karakterler samimi ve çocukların kendilerinden bir şeyler bulabileceği şekilde oluşturulmuş. Yazarın sade ve akıcı dili, özellikle okumayı yeni seven çocuklar için büyük bir avantaj sağlıyor. Ben en çok kitabın eğlenceli olayların arasına dostluk, dürüstlük, sorumluluk ve empati gibi güzel değerleri doğal bir şekilde yerleştirmesini sevdim. Öğüt vermeye çalışmadan, keyifli bir maceranın içinde bu mesajları hissettirebilmesi kitabı daha da özel kılıyor. Hem çocukların severek okuyabileceği hem de ailelerin gönül rahatlığıyla önerebileceği kaliteli bir eser. Eğlenceli, sıcak ve öğretici bir hikâye arayanlara kesinlikle tavsiye ederim..

Okuduğum en etkileyici klasiklerden biri oldu. İlk bölümlerde olaylar yavaş ilerlese de sabırlı davrandıkça hikâye inanılmaz bir şekilde açılıyor ve elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Edmond Dantès'in yaşadığı haksızlıklar, değişimi ve adalet arayışı hem düşündürücü hem de oldukça sürükleyici. Alexandre Dumas'nın anlatımı akıcı, karakterleri ise unutulmaz. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'nın çevirisi ve baskı kalitesi de okuma deneyimini çok daha keyifli hâle getiriyor. Macera, tarih, entrika ve güçlü karakter gelişimi seven herkesin mutlaka okumasını öneririm. Kalınlığı göz korkutabilir ama her sayfasına değen, bittiğinde uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir eser.

Yaşamak…
İnsanın hayatta kalma gücünü yansıtan hüzünlü bir metin. Fugui’nin yaşadığı bunca talihsizlikten sonra insan ister istemez “İnsan bunca şeye rağmen neden yaşamaya devam eder?” sorusunu düşünmeden edemiyor. Belki de insan, her zaman yaşamak için bir neden bulduğu için değil; yaşamın kendisi akmaya devam ettiği için yaşamaya devam eder. Tüm bunların yanı sıra roman, dönemin siyasi atmosferine ve toplumsal koşullarına dair önemli ayrıntılar da veriyor.

Şunu da eklemek isterim ki, romanı okumadan önce hem çok olumlu hem de oldukça olumsuz yorumlarla karşılaştım. Hatta olumsuz yorumları gördüğümde, acaba bu roman gereğinden fazla mı abartılıyor diye düşünmüştüm. Kitabı okuduktan sonra bazı eleştirilere ben de hak verdim. Romanın kusursuz olduğunu söyleyemem; ancak okuyana bir şey kaybettireceğini de düşünmüyorum. Aksine, kitabı bitirdiğinizde kendinizi yalnızca roman üzerine değil, yaşamın kendisi üzerine de düşünürken bulabilirsiniz.