Onaylı Yorumlar

Su Adamı romanını, aynı yazarın Hava Adamı isimli eserini çok sevdiğim için okudum. Bu nedenle benzer bir atmosfer bekliyordum ancak daha ilk bölümlerde iki kitabın oldukça farklı dünyalara ait olduğunu fark ettim.

İlk başta masalsı dili ve çocuk hikayelerini andıran yapısı nedeniyle bir miktar hayal kırıklığı yaşadığımı söylemeliyim. Fakat zamanla kitaba çocukluğumdaki merak duygusuyla yaklaşmayı başardığımda romandan aldığım keyif de arttı.

Bence Su Adamı'nın en önemli özelliği burada yatıyor. Kitap, bilim kurgu fikirlerini bir macera aracına dönüştürmesiyle değil, çocukluk hayal gücünü yeniden uyandırabilmesiyle değer kazanıyor.

Roman aynı zamanda aidiyet üzerine de düşündürüyor ve şu soruyu soruyor: İnsan nerede yaşarsa oraya mı aittir, yoksa ait olduğu yer onu kabul eden yer midir?

Belki de bu yüzden Su Adamı yalnızca bir bilim kurgu romanı değil; çocukluk hayal gücü ile yetişkin yalnızlığı arasında kurulmuş etkileyici bir köprü.

Kalbime, ruhuma, yaşamıma, davranışlarıma şifa olan öyle güzel bir kitap okudum ki...
Her güne bir ayet ve her ayetle hayata nasıl şekil vermemiz gerektiğini öğütleyen altın değerinde cümleleri okurun zihnine nakşeden sohbet tadında bir kitap. Kitabı bitirip kapattığınızda hem kendinizi hem etrafınızdaki insanları sorguladığınız, bu dünyayı en güzel şekilde yaşayabilmek ve ahiretimizi de kazandıracak davranışlar için rabbimin yolundan örnekler veren, herkesin okuması gereken bir hazine niteliğinde. Yolum iyi ki bu değerli kitapla kesişti.

Bir Kıyıda hacimli bir eser. 159 sayfada 30 öykü barındırıyor. Kitabın en iyi yanı, öykülerdeki çeşitlilik. Hem anlatım şekillerinde hem konularda hem de öykü hacminde çeşitlilik söz konusu. Masaldan distopyaya, biçimin öne çıktığı öykülerden bir tabloyu anlatan küçüreğe kadar geniş bir yelpazeye sahip. Keza 13 sayfalık öyküden yarım sayfalık olanına kadar oylum açısından baktığımızda da çeşitliliği görebiliyoruz. Bu noktadan düşündüğümüzde okura geniş bir alan tanıyor.

Benim açımdan kitaba dair negatif kısımsa en başta yazarlık ve yazmaya dair öykülerde kullanılan, öyküye dahil edilmiş dış metinler. Bunlar her defasında beni öykünün dışında bıraktı. Keza, türlü sanat eserleriyle göstergelerarası ya da metinlerarası yoğun ilişkinin kurulduğu öyküler de bana hitap etmedi. Bunun nedeninin metnin içeriğinin gündelik yaşamdan uzaklaşması olduğu düşünüyorum.

Yine de sunduğu metin çeşitliliği sebebiyle Bir Kıyıda kayda değer bir eser.

"Kalbe Düşen Cemre" insanı kendisiyle buluşturan, insanın yüreğine hapsettiği duyguları konuşturan, sizi kendinize ulaştıran, eski senden yeni sana dönüşme öncesi kalbinize, gönlünüze, ruhunuza düşen bir cemre gerçekten... İnsanın içini ısıtıyor, iyileştiriyor ve çiçek yürekli gönülleri yeniden yeşerterek baharlara ve umudun yaz şenliğine taşıyor... Aynı duygu ve kalem paydaşı şair ve yazarlarımızın mürekkebi cemre cemre tüm kalplere ulaşsın diliyorum. Kitap Yurduna da bu eserleri okurları ile buluşturduğu için teşekkürlerimi sunuyorum...

Kitap 12. Yüzyılda Danimarka krallığında eski kralın oğlu Hamlet'in babasının hayaletini görmesini ve sonrasında geçen olayları anlatıyor. Kitabın içinde çok sayıda Eski Türkçe kelimeler var ve anlamları da yazılmamış.Okurken açıkçası zorlandım. Keşke kelimelerin günümüzdeki karşılıklarını yazsaymış çevirmen. Shakespeare başka kitaplarında olduğu gibi bu hikayeyi de tiyatro oyunu şeklinde perde perde yazmış. 12. Yüzyılda olmayan savaş topu geçiyor bu hikayede. Edebiyatçılar buna anakronizm der ve kimileri bilerek yaptığını söyler. Bu ayrı bir tartışma konusudur. Hamlet bir itiraf için şöyle bir plan kurar; Tiyatro oyunu izlerken daha önce benzer eylemde bulunan insanlar galeyana gelip vereceği tepkiden gerçeği anlamak ister. Shakespeare diğer kitaplarında olduğu gibi burada da suçlunun vicdanına tüm gücüyle seslenmeye çalışıyor. Aşk, intikam, entrika, iktidar olma isteği ve hepsini anlamsızlaştıran ölüm bir arada.

Bana kaçış edebiyatını sevdiren yegane yerli yazardır Orkun Uçar. Dahası, bir gün mutlaka yazmak istememi de onun muhteşem satırlarına borçluyum. Son dönemdeki kitapları daha çok bilim kurgu alanında öyküler içeriyordu. Tek yazdığı bu eseri görünce gelir gelmez sipariş verdim, klasik Orkun Uçar. Satırlara harf değil, desenler çizmiş yine. Kendi zihninde kurguladıklarını sizin beyninize yansıttığı projeksiyon cihazları gibi etki ediyor bu kitaplar. Bu arada Asi serisi benim için çok özel bir yere sahip, umarım yarattığı fantastik kurgu evrenine en kısa zamanda devam eder. Kısacası fantastik ve bilim kurgu edebiyatını seviyorsanız, kitaplığınızda müstakil bir Orkun Uçar rafı olmalı.

İskender Pala denince aklımıza hep o ağır, divan edebiyatı kokan tarihi romanlar gelir ya, Soygun ezber bozuyor. Kitabı elime alırken saray koridorlarında kaybolacağımı sanmıştım ama kendimi bir anda kovalamacanın, zekice planlanmış bir sanat hırsızlığının ortasında buldum. Tarihi detaylar yine var tabii, İskender Hoca’nın imzası sonuçta, ama bu kez fonda sakin sakin akmak yerine tempoyu fena halde hızlandırmış. İstanbul’un gizemli sokaklarında gezinirken sayfaları nasıl çevirdiğimi anlamadım. Klasik polisiye kalıplarını sevmeyen, işin içine biraz da bizim toprakların kokusu karışsın isteyenler için çok temiz, akıcı bir macera olmuş. Şatafatlı laflara boğulmadan, doğrudan hikayenin içine çeken nefis bir macera.

Geçmişini kaybetmiş bir millet, geleceğini de kaybetmiş demektir. En büyük soygun, hafızasız bırakılmaktır.

Son zamanlarda okuduğum en iyi akademik ve ufuk açıcı eserlerden birisi. İki akademik ödül almış ve 24 dilde 200 kadar incelemesi ve araştırması yayınlanmıştır. İngilizce yazılmış ve daha sonra Türkçeye çevrilmiş. Epey bir kaynaktan yararlanmış. Herkese, özellikle de bu tür eserlere ilgi duyanlara tavsiyemdir. Bu kitabın yanında B. Lewis’in "Hata Neredeydi?" kitabı ve S.F. Starr’ın “Kayıp Aydınlanma” kitapları birlikte okunursa konunun anlaşılması için oldukça faydalı olur. Kitabın temel argümanı “ulema – devlet ittifakının demokratikleşme ve kalkınma süreçlerine verdiği zarardır.” Ayrıca sorunları çözebilmek için entelektüellere ve üretken burjuvaziye ihtiyaç vardır. Yazar’a göre İslam dünyasının geri kalmasının en temel nedenleri; otorite-ulema ittifakı, entelektüellere ve tüccarlar yeterli değerin verilmemesidir. Batı’nın sömürgeciliğinin etkisi tek başına bir neden olamaz. Bu aşılması gereken bir sorundur.

Okuma kulübümüzün bu ayki eseriydi. Kitap, bazı konuların doğru anlatımı ve doğru telaffuz gibi noktalarda bilgilendirici bir içeriğe sahipti. Ancak dili bana oldukça üstten bakan bir üslupta geldi ve bu nedenle bitirmekte zorlandım.
Bu değerlendirmeyi yaparken şunu da göz önünde bulundurdum. Ben genellikle sohbet havasında ilerleyen kitapları tercih etmiyorum. Elbette bunun istisnaları da var. Daha önce bu türde Cemalnur Sargut ve Gündüz Vassaf gibi yazarların eserlerini okuma fırsatım oldu ve keyifle okudum. Bu nedenle, bu yazarlarla kıyasladığımda, kitabın dilini daha ağır ve okurla arasına mesafe koyan bir üslupta bulduğumu söyleyebilirim.

Mutluluğumuzu kurmaya çalışırken, çoğu zaman konfor alanımızdan çıkmamak için kendimize türlü masallar anlatırız. İçten içe biliriz; bazen yaptığımız şey yanlıştır, bazen de bize yapılanlar. Ama o alan öylesine tanıdık ve rahattır ki, dışına adım atmak; bazı insanları karşımıza almayı, hayatımızı ve hatta hayatımızdaki insanları yeniden sorgulamayı, belki de geride bırakmayı gerektirir.
Ben tüm bunları uzun uzun anlatmaya çalışırken, Ursula K. Le Guin aynı düşünceleri incecik bir kitaba sığdırmayı başarmış. Az sözle çok şey söylemiş.