Onaylı Yorumlar

Kemal Varol, Onu Sevdiğim Zamanlar’da ciğerimizdeki son nefese göz dikmiş. Hikayesini kurduğunda ne düşündüğünü bilmiyorum ama, ben bitirdiğimde içimde birbirinden bağımsız ama inanılmaz acı/tatlı hisleri hasat ederken buldum kendimi.

Bitmesin dedim o boşluk sürsün, aşkın yastıkta bıraktığı çukur dolmasın, kamyonun penceresinden sonsuzluğa giden o yazma hiç yere düşmeden uçsun istedim.

İçimde umuda dair, hayata ve hayale dair ne varsa sürsün, taşsın hiç çoraklaşmasın, güneşte bile serin kalsın, “Onu Sevdiğim Zamanlar” hep o anda kalsın istedim.

Bir acıya mı, acılara mı ; bir aşka mı , aşklara mı dair yazılanlar yoksa kavuşmaya/kavuşamamaya mı?

Hep beklenene değil hiç beklenmeyene dairse sürprizler, bırakın hayat böyle de güzel!

Kalemine sağlık Kemal Varol , yol farklı konu sizden alışılmadık ama iyi edebiyat aynı…

İlber Ortaylı hocanın bu kitabı, Atatürk’ü koca ciltler dolusu tarih kitabına sığdırmaya çalışmak yerine, kısa ama öz bir şekilde anlatıyor. “Dakikalar içinde” ifadesi tam yerinde çünkü kitap kısa ama içerik olarak inanılmaz dolu. Hoca, Atatürk’ün hem askeri zekasını hem de devlet adamı yönünü öyle dengeli anlatmış ki, okurken bir yandan “ne büyük bir lidermiş” diyorsun, bir yandan da “bu kadar kısa sürede neler başarmış” diye hayran kalıyorsun.
En çok hoşuma giden şey, Ortaylı’nın Atatürk’ün özel hayatına da değinmesi — ama bunu magazinleştirmeden, insani bir dille yapması. Yani o sert tarih anlatımının arasında, sıcak bir insan hikayesi de var.
Kısacası, Atatürk’ü tanımak isteyen ama ağır tarih kitaplarına dalmak istemeyen herkes için mükemmel bir başlangıç kitabı. İlber Hoca yine sade, net ve öğretici anlatımıyla fark yaratmış.

İlber Ortaylı hocanın bu kitabı tam anlamıyla “kendini toparlama rehberi” gibi. Hayatın içinde savrulurken insanın elinden tutup “bir dur, kendine bak” diyor sanki. Hoca yine kendine has üslubuyla, ne nasihat ediyor ne de ukalalık yapıyor — sadece deneyiminden süzülen gerçekleri paylaşıyor.
En çok etkilendiğim tarafı şu oldu: Geleceği kurmak öyle uzak bir hedef değilmiş, aslında bugünkü alışkanlıklarımızda, merakımızda ve öğrenme isteğimizde saklıymış. Hoca bunu öyle sade ama çarpıcı bir şekilde anlatıyor ki, ister istemez düşünüyorsun: “Ben gerçekten kendimi inşa ediyor muyum?”
Kısacası, İlber Ortaylı’yı sevenler için yine dolu dolu, düşündüren ve insana yön veren bir kitap olmuş. Bitirince insan hem motive oluyor hem de “daha yapacak çok şey var” hissiyle doluyor.

Yazarı veya yayınevini bilmeden aldığım bir ürün.
Ama kitap akıcı ve yönetici özeti konseptinde hazırlanan okuyucuya hitap eden türde.
Bir saatte okunabilecek akıcılıkta ama başucu, kılavuz türünden olup belli aralıklarla sürekli göz atılması gerekebilecek konseptte.
Şöyle, girişimcilerin veya fikri olanların de okuması, süreçte neler yapabileceğini-yapması gerektiğini birçok yönden içerikler, renkli şekil ve resimlerle anlatan türde.
Bazen fikrinizi okuyacaksınız bu kitapta bazen David Bechkam'ın gözünü bazen piramit, üçgen veya tablo gibi fikirsel görselleri göreceksiniz.
Kısıtlı zamanlarda, mobil konumda, toplu taşımalarda da okunabilir.
İçeriğindeki Önsözünden (sf.15) bir söz ile özetleyebilirim,
"İster acemi ister üstat olun, tek yapmanız gereken şey: pratik, pratik pratik..."
bence kitabı okuduktan sonra kitabın başındaki bu cümleyi daha net anlayabiliyorsunuz (boşuna önsözde yer almamış).

Emeği geçenlerin kalemine-resimlerine sağlık.

Yeraltından Notlar'da anlaşılmak, fark edilmek isteyen insanın, toplumsal normlara, dayanılır olana ait olacakken yine toplumun kendi yarattığı normlara sırt çevirmesiyle beraber dayanılmaz olanı bir benlik meselesi haline getirmesini okuruz.

Duygularında bencil ve iki yüzlü olan ahlaksızlardan kurulu toplum, bireyin ister istemez kendisiyle illiyet bağı kurmasına neden olarak, onu da kendi çukuruna, kendi karanlık dünyasına çekmeye çalışır, fakat bu durum bireyin kendi yeraltına dünyasına çekilmesiyle sonuçlanır, buradan da anlarız ki mekanlar ve deneyimler farklı da olsa sonunda birey toplumun dışına çıkmaya çalışırken bile, yine toplumun biçimlendirdiği bir kişiye bürünür.

Dostoyevski’nin kurmacasında, bireyin kendisiyle ve toplumla olan hesaplaşmasını; öfkesini, çelişkilerini ve iç çatışmalarını roman tekniği bağlamında bakacak olursak eğer yoğun iç monologlar aracılığıyla izleriz.

Sevgili arkadaşım Pembe Akgün'ün 7 öyküden oluşan kitabını beğenerek okudum.

Okuru bol olsun.

Yazarımızın bu ilk öykü kitabıdır.

Öykülerinde; insanın kendisiyle, çevresiyle kurduğu ilişkileri ve doğayla, hayvanla, eşyayla ilişkilerini ölümle ya da ölüme benzeyen olgularla sorguluyor.

Öykülerde gezinen Mona İris; Zagrep, İstanbul, Tokyo, Bozcaada ya da hiç ismi bilinmeyen bir yerde karşımıza çıkıyor.

Yazarımız öykülerinde "Her şey sevgisizlikten" diye seslenirken sevgiyi çağırıyor.

Bu güzel kitabı okumanızı tavsiye ediyorum..

Kitapla kalın...

Celladın El Aynası, kurgudan ziyade cümlelerin insanı vurması, her cümlede biraz düşünmeye itmesi yönüyle harikulade modern Türk romanı. Günümüzün sıkışıp kalan kurgu - konu ikilemi içerisinde beni adeta büyüledi. Bir cellad bir de sevdiği kadın. Hem kendi vicdanı hem sevdiğinin ruhu içerisinde maceradan maceraya geçmesi. Her arayışta yeni karakterlerin ruh arayışları... Romandan alıntı yapmak istesem hangi sayfadan hangi cümleyi alacağımı şaşıracağım bir roman. Rüya gibi.. Aşk gibi.. Okuyun okutturun.

Big Pharmayı, ilaç şirketlerinin iğrenç para kazanma hırsını, Bill Gates ve Rockefeller ile iş birliği yapan Fauci'nin hangi pis işleri on yıllardır planlayıp uyguladığını ve bu planlarına küçük bebekler de dahil olmak üzere insan sağlığını nasıl alet ettiğini, ilaçların, aşıların, sahte hastalık salgınlarının sırf dünya insanlarını kitlesel olarak ve askeri olarak kontrol etmek için nasıl bir araç olarak kullanıldığını ve bu araçlardan nasıl trilyon dolarlar kazandıklarını öğrenmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka ama mutlaka alın. Ancak şunu söylemem gerekiyor ki sağlam bir mideye ihtiyacınız olacak çünkü buradaki gerçekler evet gerçek ama mide bulandırıcı ve iğrenç gerçekler.

Sadece Bir Halifeyi Değil, Bir Çağı Okumak!
Bu eser, sadece Hz. Ömer'in (r.a.) biyografisi değil; bir devlet adamının benzersiz vizyonunu ve bir askeri dehanın stratejik üstünlüğünü gözler önüne seren, adeta bir liderlik manifestosudur.

Özellikle askeri deha başlığı altında sunulan analizler, okuyucuyu adeta cephelerin kalbine taşıyor. Sadece kılıçların değil, akıl ve lojistik planlamanın da zaferi nasıl tayin ettiğini, ordunun yönetiminde gösterdiği titizliği ve kumandan seçimindeki isabeti bu kadar derinlemesine anlatan bir başka çalışma bulmak zor.

Bu kitap, bir adalet timsalinin, askeri bir stratejistin ve reformcu bir liderin portresini çizmekle kalmıyor; aynı zamanda bizlere, liderlik kavramının en saf ve en güçlü halini sunuyor.
Hz. Ömer'in vizyoner hükümdarlığını anlamak isteyen herkesin kütüphanesinde bulunması gereken, övgüyü fazlasıyla hak eden bir başyapıt!

Mustafa Kutlu öykülerinin en belirgin özelliği samimi olmasıdır. O meşhur samimiyet her an ve satırda kendisini hissettirir. Üstadın dili nahif, abartısız, candan ve sıcaktır. Öykünün cazibesinden kurtulmak mümkün değildir. Anlatılanların çetrefilli, basit, uzun veya kısa olmasının önemi yoktur. Zira dedikodunun kirinden pasından azade bir olay dökümünün eşsiz ve gösterişsiz bir albeniyle sunulması söz konusudur. Bu öyküsünde de bir otel ve onun güzel insanlarının hikayeleri anlatılır. Otel sahibi Hadi Bey’in ezana yönelmiş kulağına ilahi çağrının gelmesine kadarki düşten gerçeğe uzanan düşünceleri iyiliğin nefesinin tükenmediğini kanıtlar. Misafirperverlik, dostluk, kardeşlik, aşk gibi zihinde güzel hisler uyandıran kavramlarla kendisini gösteren insanlar arasındaki müstesna sevgi rabıtalarının her zaman görülmesinin mümkün olmamasına karşın, Kutlu, iyiliğin eliyle güzeli betimleyen hayat parçalarını yaşamın kara curcunasının içinden ustaca çekip çıkarır.