E-Dergi

Filmlerini izlemekten ne kadar keyif alıyorsam yazdıklarını okumaktan da o kadar hoşlanıyorum.

Ege’de bir kasabadayız. İnsan hikayeleri anlatıyor Çağan o kasabadan. Yer yer zamansız ve müthiş filmi Dedemin İnsanları’na göz kırpmayı da ihmal etmiyor tabii ki. Kitabın sonundaki “Perizat, çocuk ve bir bağ evi yalnızlığı” hikayesi ile göz kırpmayı kesip direkt filme bağlanıyoruz hatta. Hümeyra’nın masada oturup karaladığını, Durukan’ın çocukluğunun hırslana hırslana hikayeyi yaşayışını görüyoruz.

Çok tatlı kitap, Çağan Irmak sinemasını seviyorsanız, bunu da seversiniz şüphesiz.

Toplumsal cinsiyet kalıpları ve giriş seviyesinde feminizm bilgimle okumaya başladım kitabı. Osmanlı soslu Ortadoğu motifli ve nihayetinde de Cumhuriyet döneminden bahseden bir makale kitabı çıktı karşıma. Kitabı bir süredir okumak istiyordum da anca girdi listeye. İtiraf etmek gerekirse biraz yordu, fakat ufuk açıcıydı.

Bu kitabın yorumunun başlığı “içim kıyıldı” olurdu şüphesiz. Benim çocukluğumda dizileri de çekilen bir yazarımız vardı: Kemalettin Tuğcu. Ben Yaşamak kitabını okurken kendisini oluyor gibi hissettim.
Kitap tam bir aile dramı. Üç jenerasyon boyunca bir ailenin yaşadığı tüm acılara ortak oluyoruz okurken.
Çok satanlar, çok okunanlar listelerinde epey zirveye oynayan bu kitap bana geçmedi maalesef. Bu kadar acıya dahil olmak, çoluk çocuk yaşlı sefaleti çekmek, benim için biraz fazlaydı. Geçer not alsa da bir başucu kitabı olamadı yazık ki…

Okuduğum ilk Kemal Tahir kitabı, birçokları gibi…
Ertuğrul Gazi’nin ölümüyle Osman Bey’in uçbeyliğinin başına geçişini hikayeleştirerek anlatmış yazar. Aslında bizim tarih kitaplarında, sosyal bilgiler derslerinde okuduğumuz o kupkuru “Osmanlı Devleti 1299’da Söğüt’te kuruldu” cümlesinden bambaşka bir anlatı. Keşke tarihi çocuklarımıza öğreten herkes Kemal Tahir kadar keyifli hale getirebilse…
Kitap Orhan Bey’in ilk gençliğine başlarken sona erdi. Devamı var mıdır mutlaka araştıracağım.
Kemal Tahir, dili ve yalın anlatımı ile Türk Edebiyatıının en kıymetli işlerinden birini ortaya koymuş bence. 600 küsur sayfayı 20 gün gibi bir sürede okudum hiç sıkılmadan.

Türkan Saylan Hocamın ruhuna saygıyla…
Bu ülkenin kadınlarına fırsat verildiğinde, eğitim verildiğinde, eşitlik verildiğinde neler başarabileceklerini okumanın hazzı inanılmaz. Türkan Saylan’ın doğudaki iyi eğitim alamayan kız çocukları için başlattığı Kardelen projesinin oluşumu, gelişimi ve devamında kızların yaşadıklarını bir röportaj/yazı dizisi olarak kaleme alan kişi olmak da şüphesiz Ayşe Kulin’e yakışırdı.
Bir de tavsiye; bu kitabı seven yine Ayşe Kulin’in Türkan Hoca’nın hayatını kaleme aldığı Türkan isimli kitabını da sever ve okumalı.