E-Dergi

Üniversitede en yakın arkadaşını bir cinayete kurban veren Hannah, üzerinden on yıl geçmesine rağmen hapisteki katilin gerçekten o kişi olduğuna dair bazı şüpheleri vardır. En yakın arkadaşının kaybı Hannah’ı derinden etkilemiş, hapisteki şüphelinin ölmesiyle vicdanı sürekli rahatsız olmuştur. Ya hapisteki adam katil değilse? Hannah geçmişi araştırdıkça, bizler de olayların arka planını anlamaya çalışıyor, sürekli tahminlerde bulunuyor, aklımızdaki isimler sürekli yer değiştiriyor ve finali de bizi tahmin ettiğimiz bir sona sürüklüyor. Kitabı beğendim. Yazar, ölüm ve yas gibi konuların yanı sıra bir trajedinin ardından hayatta kalanların yaşadığı tahribatı ele almış. Ancak, 480 sayfalık bir hikâyesi yoktu. 250 sayfa yeterliydi. Geri kalan tasvirler ve detaylar, kurguya hiçbir katkı sağlamadığı gibi okuyucuyu da bunaltan cinstendi. Kitap, daha sade bir anlatımla ilerleseydi, on numara beş yıldız alabilirdi.

Kitabın olay örgüsü gizem ve dram üzerine kurulu. Ancak, bu kitabı okurken gerilim ya da korku beklemeyin.
“Bir anne, evladını geçmişten ne kadar koruyabilir?” sorusuna cevap arayan kitaplardan biri. Hepimizin büyük ya da küçük sırları vardır. Ancak, Rose’nin çok büyük bir sırrı var, kızının asla bilmemesi gereken sırlar. Kitabı okudukça, sırlarla ve yalanlarla dolu bir havuzun içinde kulaç atıyorsunuz. Rose, geçmişini kızından yalan katmanlarıyla başarıyla gizlemiş. Ancak, sır saklamak ağır bir yük. Zamanla bu sırlar vücudumuzun bir parçası haline geliyor; ne var ki gerçekler gün yüzüne çıktıkça inkâr ve yalanlar devreye giriyor.Kitapta elbette eleştirilecek noktalar var. Evet, yazarın tarzını bilenler için bu kitap bir hayal kırıklığı olabilir; bunu kabul ediyorum. Ama bazı insanları öyle çok seversiniz ki onların hataları size dokunmaz, batmaz. Onları yargılamadan, sorgulamadan seversiniz. Gece Gidenler benim için tam olarak böyle bir kitap oldu.

Kitabın tempolu oluşu ben de dahil bir çok okuru cezbetmiştir fakat çözüm bölümü ilk sayfaların kalitesinden uzak. Tempo düşmesin, heyecan eksilmesin diye yazar hata yapıp inandırıcılıktan uzak bir hikayeye doğru yol almış. Yani bu kadar güzel ilerleyen kitap, son 100 sayfaya geçince bu kadar vasatlaşmamalıydı. Üstelik daha yaratıcı, daha vurucu bir final beklerdim. Bir de yazar kurbanların ölme nedenine mantıklı bir cevap bulaşmamış olacak ki, o bölümleri yüzeysel geçmiş. Okunur mu? Elbette okunur. Son derece akıcı bir kitap. Fakat deneyimli polisiye okurlardan ziyade, yeni okumaya başlayanlar için ideal.

Kitap asla korku gerilim kategorisinde değil. Her ne kadar kitapta hayaletler olsa da. Ciddi sorunları hafif mizah sosuyla veren, yer yer mantıktan uzaklaşsa da kurguyu belli bir düzey tutmayı başaran okunası bir kitap. Boş vakti değerlendirmek için ideal.

Kitabın hikayesi kesinlikle orijinal. Bu tarz kitaplarda bizler genelde benzer kurgulardan oluşan bir sarmalın içinde debelenirken, bu kitabın kurgusu kendine özgü. Fakat İlk 100 sayfa gayet güzel ilerlerken, sonrası sıradan betimlemelerle ve detaylı anlatımlarla ilerledi. Eğer filmi olsaydı ileri sarmayı isteyecek kadar hem de. Eğer başka bir yazar olsaydı bu kadar sabırlı davranmayabilirdim. Kitap psikolojik gerilim tarzındaysa okur anlatınlara inanmalı. Yani klişe bir laf olacak biliyorum ama okura kurgu gerçekçi gelmeli. Mantıklı gelmeli. Okur kaşlarını çatıp "hadi canım" dememeli. Kitapta o kadar absürt davranışlar var ki, madde madde yazsam sayfaya sığmaz. Bir de yazar, öyle saçma, öyle inanılmaz ters köşeler yazmış ki, resmen eline yüzüne bulaştırmış. Yazarın adına ben utandım. Gülsem mi ağlasam mı bilemedim. "Mesafe" ve "Çıkış Yok" gibi oldukça başarılı kitaplara imza atmış bir yazara, bu kitabı hiç yakıştıramadım.