E-Dergi

Gün içerisinde belki biri ikisine rastladığımız ama modern dünyanın üfürükten meşguliyetlerinden artık dikkatimizi çekmeyen iyiliklerini hikayeleştirmiş hikayecimiz. Ne diyelim, Allah gören gözler ihsân eylesin. Ne diyelim, Allah Mustafa Kutlu ağabeye selametler ihsân eylesin.

Mustafa Kutlu ağabeyin bu eseri bir pazar yeri olan Rüzgarlı Pazar'dan ve bu pazarın esnafı olan yoksulluk temasında birleşen memleketin bir çok değişik insan figürünü barındırıyor. Bu en az 30-40 yılın bir hikayesi olabilir ki zaten eski Türk filmi havasını çokça hissediyorsunuz. Şimdilerde böyle bir yoksulluk yok memleketimizde. Ya da şöyle mi demeliyim: "Artık memleketimizde yoksulluğun tanımı da değişti." Bu konu çok su götürür ve biz de bu hikayeyi okur diğer kitaplarından devam ederiz. Bu vesileyle Allah Teala ağabeye sağlık, sıhhat ve afiyetler ihsân eylesin, âmin.

Nurettin Topçu üstad Cumhuriyet döneminin önde gelen Müslüman mütefekkirlerindendir. Üstad'ın hikayesi Sorbonn Üniversitesinden memleketine dönüşünde arkadaşına "Artık Papaz'a da, İmam'a da güvenim kalmadı" demesiyle gerçekleşir. Sonrasında arkadaşı onu Abdülaziz Bekkine hazretlerine götürür ve Nurettin Topçu şu anda tanıdığımız üstad olur. İşte böyledir büyüklerin terbiyesi.

Kitap ismiyle müsemma olarak üstadın İslam, İnsan, Mevlana hazretleri ve Tasavvuf konularındaki yazılarını içeriyor. Bunlarla ilgili çok isabetli tespitleri olduğu gibi arada bir acizane olarak tespit ettiğim yanlış görüşlerine de denk geldim. Ama tabi insan olması hasebiyle bunları mazur görüyor ve Ebubekir Sifil hocamızın dediğini tekrar kulağımıza çalıyoruz: "Biz dinimizi alimlerden öğreneceğiz, fikir yahut hareket ehlinden değil." Ne diyelim, Rabim üstada rahmetiyle muamele eyleye, âmin.

Yaklaşık 8 sene Osmanlı topraklarına elçilik vazifesi için gelen Busbecq'in kendi devletine gönderdiği mektuplardan oluşuyor eser. Elçinin geldiği zamanlar Kanuni devrinde olması hasebiyle Şehzade Mustafa olayından, Rüştem Paşa ile aralarında geçen diyaloglara kadar kulak misafiri oluyorsunuz. Ayrıca askerin hallerinden, halkın doğal hayatına da ara ara temaslarını gözlemleme imkanlarınız oluyor mektuplar da. Mektupra üslup çokça dağınık. Tabi bu baskıda da olabilir, bilemiyorum. Neyse efendim, bu vesileyle Allah Teala ecdadımıza gani gani rahmet eyleye, âmin.

Cahit ağabey, on yıllardır edebiyat sahnesinde bulunmasına rağmen yine uzun yıllar boyunca pek de anlaşılamamış bir edebiyatçımızdır. Bunun sebebi ise tamamen kendi iç yapısındaki kapalılık ve karmaşadan kaynaklanır. Bu kapalılık, şiirlerine ve edebî yazılarına da sirayet ettiği için hâlen gizemli bir edebiyatçı olarak anılmaya devam etmektedir.

Lakin bunun yanında, gerek dostlarının şahitlikleri gerekse mektupları ve günlük konuşmalarından gördüğümüz üzere, çok samimi bir Müslümandır. Aslında bu, bir Müslüman için yeterli değil midir? Elbette yeterlidir. Müslüman gönlü, bu dünyada kendisi hakkında böyle bir şahitlik bırakmışsa fazla bir şeye ihtiyaç duymaz.

Biz de bu vesileyle Rabbimizden Cahit ağabeyimize gani gani rahmet diliyoruz. Eseri kaleme alan müellife de sıhhat ve selametler niyaz ederiz.