E-Dergi

Kaç tane detayı tahlil etmiş ve katile nasıl hak verdiniz?

En yakının ile konuşamamak sizin sorununuz.

Yıllar önce yarısına kadar okumuştum, bomboş bir kitaptı.

Son zamanlarda okuduğum hiçbir kitabı tamamlayamıyordum. Nedense beğenmiyorum hiç birisini. Veronika Ölmek İstiyor'lar, Kırmızı Pazartesi'ler falan elimden kaydı gitti.
Sonra şu çok övülen Shakespeare ile tanışmak istedim. Beni kapıda Romeo ve Juliet karşıladı.
Büyük bir zevkli okudum.

Öncelikle Nazım Hikmet aklıma geldi okurken. Shakespeare, öyküsünü şiirsel bir dille yazmış.
Tiyatral bir metin.
Her satırda inanılmaz bir hayal gücü ve kelime zenginliği var. Üstüne üstlük, bir de satırları kafiyelemiş. Okudukça bunu bir insan tek başına nasıl yazabilir, nasıl bir beynin ürünüdür diye düşündüm.

Ayşe Kulin'in dediğinin altına imzamı atarım; "Shakespeare, edebiyatın babasıdır."

Bu denli zengin içeriğine rağmen daldan dala atlanmış, dallar uzarken durup dururken diğer dalları budamış ya da bazı dalları gereksiz yere uzatmış kitap.

Konu bakımından Tutunamayanlar'ı andırıyor. Ölmüş gitmiş adamın ardından öldüğü günün portresi çiziliyor. Konu anlatımı dağınık. Şehirde ki hiç kimse bu adamın neden öldürüleceğini bilmiyor ve kimse de öldürülmemesi bir şey yapmıyor. Bunu, ölecek olan adamın sevilmemesine bağlamak, toplumun duyarsızlaşmasına bağlamaktan yeğdir.

Yazarın ileri düzey gözlem gücü var. Birikimi de iyi ama konuyu çok dağıtmış. Çok dikkatli okumazsanız konudan kopabilirsiniz. Okuduğunuz sayfayı bırakın, birden 3 sayfa geriden başlayın, ilk defa okuyor gibi olursunuz çünkü okurken uyuşmuşsunuz ama farkında değilsiniz.
Ciddi anlamda sabır gerektiriyor okumak. Dili akıcı olmasına rağmen insanın kafasını karıştırıp, uyutabiliyor, sürekli konunun kalan parçalarını aklınızda birleştirmeye çalışıyorsunuz.