E-Dergi

Olay hikayesine alışık olanlar zorlanabilir.

Bu senenin bir klasiği olarak yine okumakta olduğum bir kitabı yarıda bırakıyorum. Yarıda dediysem 100 sayfa kala bıraktım. Bırakmamım sebebi kitabın kötü olması değil. Bana katacak bir şeyi yok. Kısırdöngü içerisinde ilerleyen tartışmaların sonu gelmiyor. Baş karakterle birlikte ben de yoruldum.

Psikolog bir arkadaşım bu kitabı 3 kez okumuş. Ilk seferde çok begenmesine rağmen son iki seferde sıradan bulmuş.

Kitap, belirli bir yaşın altında iseniz gözeneklerinizi açacak nitelikte. Fakat belirli bir birikiminiz varsa size sıradan gelecektir.

Altını çizebilecek birkaç satır dışında bir şey bulamadım.

Bukowski'nin zevkine uyup, vaktimi heder ettiğim bir kitap oldu.
Fante'nin okuduğum ilk ve son kitabı oldu.
Samimi ve sade olmasının dışında hiçbir albenisi olmayan bir kitap olarak kalacak hatıramda benim için.

Yorumlara baksan sanırsın Dünya Klasiği. Anlatımı içten ama yavan. Bir türlü içine çekemedi beni. Bunu beğenenler nasıl beğenmişler, neyine hayran kalmışlar diye düşündüm bir süre.

Bir insan nasıl ünlü yapılır, neden yapılır? Onu ünlü yapanların ondan beklentisi nedir, halk ne bekler bu kişiden?

*
Katı kuralları olan bir tarikatın hayatta kalan son üyesi. Sıradan, vasat birisi olan bu üyenin peygamberleştirilen daha sonra da hiçleştirilen enteresan hikayesi.

*
Dövüş Kulübünden bir tık üsteydi. Aynı anda 2-3 kitap okuyayım dedim ama kurgusu çok karışık olduğu için 3 kitap okumuş gibi hissettim kendimi. Palahniuk, enteresan-değişik şeyler anlatıyor ama iyi anlatamıyor. Bu kitabı normalde başucu kitabı yapabilirdim ama anlatımı zayıf.