E-Dergi

Kitap bir nevi Gezi Manifestosu gibi...
Birisi çıkıp ta dese ki, geziyi anlatan en iyi kitap dese doğrudur derim. Klasik Ahmet Ümit kitabı. Gündemden ayrılmamış maşallah ama yine kitapta karanlıkta kalmış bazı noktalar var... Titiz Tarık'ı kiralayan kimdi...?
O 3 hergelenin ölümü apayrı bir üzüntü kaynağı oldu benim için. Ahmet Ümit'in 2. kitabını okumuş oldum ve beğendim.

Bu kitabı Sınav filminde beni etkileyen bir replik üzerine okumaya karar verdim. Filmi izleyen herkes az çok bilir o repliği. Kitap iyiydi fakat sonu arzuladığım gibi bitmedi. Yazar yani Dosto, öykü kafasıyla görmüş gibi başka bir hikayenin başına geçiyoruz der gibisinden bir ifade kullanmış.
Kitap hem yeraltı edebiyatına, hem psikolojik-felsefi romana hem de kişisel gelişim kategorisine girebilir.
Ha, Dostoyevski günümüzde yaşasaydı ne olurdu diyenler Ahmet Ümit'i okusun derim.
Kalın sağlıcakla.

Bir Özdemir Asaf hayranı olarak söylüyorum ki tamamen hayal kırıklığıydı.Hikâyelerin hikaye ile alakası yok.sadece özlü sözler için okunabilir.değilse zaman kaybı.

Ahmet Ümit'in ilk kitabını okudum. Tabii okumadan önce neredeyse bütün röportajlarını, programlarını izledim, dinledim. Kimin yemeğini yiyeceğimiz daha doğrusu aşçımızı öğrenmek istedim.
Kitaba gelince;Yazarımızda Dostoyevski'nin etkisini gördüm yer yer. Karakterlerinin birisinin isminin de Celile olması tesadüf değildir zannedersem :)
Yer yer yazım yanlışları olmakla beraber bazı soruların cevabını bulamadım maalesef.
Ama genel olarak beklentilerimin üstünde bir kitaptı.

Ey bu kitabı okuyacak olan arkadaş, benim yorumlarım ayrıntılı ya da açıklayıcı olur. Şimdi beni iyi dinle.
Kitapta kişisel gelişim kitaplarına, modernizme veryansın etmiş. 2 yıl içerisinde 1000'e yakın kişisel gelişim kitabı okumuş ve hepsine red olarak da bu kitabı yazmış. en kısa anlatımıyla o kitaplar sizi kandırıyor, zehirliyor demek için bu kitabı yazmış. Kitap çok eleştiri aldı ve bu eleştirilerin çoğunluğu olumlu.
İyi yazmış. Üslubu farklı.Yazar bazı sayfaları kopyala-yapıştır yapmış. Üsluben nadir de olsa hatalara rastlayabiliyoruz yani. Fakat yazdıklarının tamamına doğru diyemeyiz. Doğrusu da var yanlışı da. Bende kişisel gelişim kitapları okudum ama beni yanlış yönlendirmediler. Bütün gelişim kitaplarını aynı kefeye koyamayız. Ama tabii istisnalar kaideyi bozmaz.
Kitapta hiç duymadığım şeyler gördüm, gözümü baya baya açtı. Ara ara arkadaşlarıma da okudum altını çizdiğim yerleri.
Diyeceğim, oku bu kitabı.