E-Dergi

Batılılaşma sevdamızın trajikomik hikâyesi...Şıpsevdi'deki "nutuk" fasılları bu kez kısa tutulmuş (!) Bolu'lu ustayla Eda kâhyanın Türkçesine rağmen, yazarın ağdalı dili, orijinal metin meraklılarını bile zorlayacak düzeyde... Mösyö Baudelaire'in bizim bildiğimiz Baudelaire'le bi' ilgisi var mı bilemem (!) Romanın sonu tam bi' polisiye roman sonu gibi olmuş....

İkinci hikâyeyi daha çok sevdim... 67 ve 68. sayfalarda İzmir'den bahsedilmesi az şey mi (!) Canet Baba'nın yaşadıklarına ancak Binbir Gece Masalları'nda rastlanır!

Masonluktan bu denli bahsedilen başka bi' edebiyat eseri okumadım bugüne kadar... The Man Who Would Be King (1975) filmini seyredenler için yabancı sayılmasa gerek! kelimelerden şapka işaretinin kaldırılması tartışılabilir de Kur'ân niye "Kuran" biçiminde yazılır (sayfa 26'daki dipnot) anlayan beri gelsin!

Balzac cimrileri ne kadar da güzel anlatıyor... bu seferki cimri aynı zamanda uyurgezer (!) o kısa süren aşk macerası iğreti duruyor... yazarın, Can Kısa Klasikler arasında yayınlanmış "Tefeci Gobseck"iyle beraber okunursa fenâ olmaz herhâlde...

Zweigseverlerin alıştığı üslubun biraz dışında kalsa da okunmayı hak eden bi' kitap... 135. sayfada "Enturquoiser" kelimesinin "bir şeyi Türkçe ifade etmek" anlamına geldiğini okuyunca epey hayret ettim... modernizmin şairinin tren yolunda ölmesi kaderin garip cilvesi olsa gerek!