E-Dergi

Gogol'ü sevmemek imkânsız! Burun'u kaç defa okudum; her seferinde aynı duyguyu tekrar yaşadım. Her dem taze, her dem mutluluk kaynağı. Gerçek ve gerçeküstü arasındaki duvar Gogol'de sanki yokmuş gibi gözüküyor. Kafka'da olmayan "mizah" duygusu Gogol'de ne kadar da yerli yerinde ve ayarında....

Bulgakov'un Türkçe'ye kazandırılması gereken onca eseri dururken, "Hayatımızın Bir Günü" çok mu lâzımdı bilmem! Sevmiyorum derlemeleri/seçkileri. Allah'tan 111 sayfaydı da çabuk bitiverdi... Kitabın kapak tasarımı ve çevirisi mükemmeldi.

Can Kısa Klasikler'e meraklı olanların kaçırmaması gereken kitaplardan.. çok da akılda kalacak hikâyeler değil bence!

Evlere şenlik bi' roman... Ziya Paşa'ya "Onlar ki lâf ile verirler âleme nizâmât/Her türlü teseyyüb bulunur hânelerinde" dedirten cinsinden -sözüm ona geleneksel Osmanlı ailesi... Hüseyin Rahmi, böyle bi' ailenin Batılılaşma macerasını daha doğrusu trajikomik hikâyesini anlatmaya çalışıyor. Dili tahammül edilemeyecek kadar ağdalı. Ancak meraklısının sabırla okuyabileceği bi' "roman".. Sürekli karşılıklı konuşmalardan, zaman zaman da Meftun'un sonu gelmeyecekmiş gibi gözüken nutuklarından oluşuyor... Romanın ahlâk sahibi tek "kahraman"ı büyüknine; o da saflıkla ahmaklık arasında gidip geliyor... Titizlikle hazırlanmış baskıda vâris (mirasçı) kelimesi -nedense- varis (ayakta oluşan damar genişlemesi) biçiminde yazılmış... Kapaktaki "föterli şahıs"a hayran olmamak mümkün değil (!)

Mahur Beste'yi severek okumaya çalıştım; başaramadım . Benim için kitabın tek güzel yanı "Garip Bir İhtilâlci"de bahsedilen mason Sabri Efendi'nin Giresun'lu oluşuydu. Huzur'un bölümlerinden birisi olarak da okunabilir; niye olmasın? Tanbpınar'ın Behçet Bey'e yazdığı "mektup" herşeyi anla(t)maya yetiyor da artıyor bile...