E-Dergi

üniversite son sınıf öğrencisi genç bir kız ve kafayı taktığı genç oğlan luke. sırılsıklam bir aşkın anlatıcımızdaki yankılarını anlatıyor roman. ama ortada bir roman yok. edebiyat zaten yok. sıradan insanın her şeyi detaylarıyla anlatması sally rooney'nin yarattığı etki sonrasında çok popüler oldu. o zincirin halkalarına eklenmiş sana dünyayı göstermek isterdim. anlatmalara doymuyor ama dişe dokunur bir şey yok. merak duygusu da uyandırmayınca 60 sayfa kadar okuyabildim. bana ne yahu luke denen oğlandan deyip kapattım. arka kapakta "büyük bir yazarı müjdeliyor" yazmasına da çok güldüm.

patricio rago sahaf anılarını yazmış. dükkânına gelen giden kişileri. kitaplıkları görmeye gittiğinde başına gelen olayları. duyduğu hikâyeleri. yirmi beş anekdotluk toplam okuru da peşine takıyor. müthiş bir enerjiyle katılıyorsunuz maceralara. şahitlikten fazlasına teşvik ediyor. yerine geçip yorumluyor belki değiştiriyorsunuz bazı yerleri. kitapçılık nadir kopyalar'daki gibi zaten. çalıştığım süre boyunca hayatlara dokunuyor, karakter koleksiyonu yapıyorum derim hep. hep de farklıdır. kitap fuarında başka kitapçıda başka kitap-cafe'de başka. karşınızdaki değişse de hissiniz, heyecanınız aynıdır. kitaplara ve okurluğa dair tadına doyulmaz bir okuma sunuyor nadir kopyalar. ıskalamayın derim.

sessizliğin ağırlaştırdığı tüm o kederli sözleri yalnızca kendi içine döken bir adamla tanıştırıyor onu sevdiğim zaman. hepimizden bir parça, bir iz taşıyor. paralel iki hikâye ile ilerliyor. yalnızlığı, kırgınlığı, aidiyeti, savaşı, barışı, yersiz yurtsuzluğu, göçmenliği, kitap aşkını, ezgileri ve memleketi aşk sosuyla harmanlayarak okuruyla ortaklaşa bir ağıt yaktırıyor.hikâyelerin finaline dair söylediklerini ve ona paralel olarak bu savı kuvvetlendiren, etkiyi arttıran finali çok sevdim. "hepimiz aynı kederli şarkının versiyonlarını söylüyoruz" diyordu izlediğim dizide. tam da öyle. bizi biz yapan da o kederli şarkılar nihayetinde. ansızın akla takılan o şarkılar gibi onun sevdiğim zamanlar. baki kalan gök kubbede hoş bir sadâ...

bilim ile sarmalanmış bir baba oğul hikâyesi anlatmış powers. duyarlı bir çocuk robin. dünyayı hızla yok ediyor oluşumuza duyduğu öfke patlamaları arasında kaybettiği annesinin kırgınlığını da yaşıyor. satır aralarında dünyayı nasıl tahrip ettiğimizi vurguluyan roman bunu değiştirmek için niye hiç adım atmadığımızı da sorguluyor. evrendeki minicik bir nokta olduğumuzu, her canlıyla akrabalığımızı, biz olmadan da devranın döneceğini anlatmış. ekolojik bilince seslenen nefis bir roman. hayranlık uyandıran bir roman hayranlık. okuyun, okutun. powers ustanın diğer romanlarını da bekliyoruz...

"bir soluksuz tebeşirdir sessiz tarih,
biz dinleyeceğiz,
o anlatacak," diyor yedinci günün karanlığı. on bir öykülük toplam şiir gibi dize dize dizilmiş özgün bir evren yaratısı. usul usul anlatılmış bir son tarih. fantastiğe göz kırpmasına, muğlaklığına ve imgelerine bayıldım. en çok da "olmamış babalar tarihi"ni sevdim.