E-Dergi

Taormina ile başlayan, Fehmi K.'nın Acayip Serüvenleri ile devam eden ve Kuyu'da son bulan akışkan ve yapışkan (takdir anlamında söylüyorum bunu) bir anlatım. Kuyu'da "Ey okur, ey sabırsız okur" gibi hitaplar anlatımı epey akıcı kılıyor. Anlatıcının olaya sürekli müdahale etmesi, Tanzimat romanını anımsatmakla beraber, okurun sıkılmasına, anlatının tekdüzeleşmesine engel oluyor.
Bir de Fehmi K.'nın, Mehlika Sultan şiirini; "Fehmi K. oğlana âşık yedi vech" (vech: bayan hizmetçi, ayrıca bu dizenin Yahya Kemal'deki orijinal hâli "Mehlika Sultan'a âşık yedi genç"tir) olarak tehzil etmesi gülerken hayran olunmayacak bir şey değildi.

Mona Rosa'dan öte İsmet Emre hocamızın hakkında bir makale neşrettiği Balkon şiirinden ötesini bilmediğim Sezai Karakoç ile bir tanışma oldu benim için bu kitap. Modern dünyanın apartmanlarıyla, bireyi özgür bir mahkûma dönüştüren yaşayışıyla yıldızları bir türlü barışmayan Karakoç'u bu defa çıplak gözle gördüm diyebilirim. 70'li yıllarda yayınlanan şiirleriyle oluşturduğu bu eser, Karakoç'u tanımamızda bir nüfus cüzdanı kadar etkili:

Salkımlar salkımların üstüne devrilmiş...

Klasik edebiyatımızın erken kaybedilen akademisyeni merhum Çavuşoğlu hocanın makalelerinden oluşan yapıtı. Divan Şiirini Sevdiren Adam İskender PALA'nın hocası olan yazarımız, klasik şiirimize (Divan edebiyatı) yapılan eleştrileri mantıklı gerekçeler göstererek cevaplar vermekte. Dil devriminin değil; kültürel değişimin Divan şiiriyle aramızdaki bağları kestiğini belirtmekte Çavuşoğlu. Ve bu görüşünü destekler mahiyette birçok beyit şerhine yer vermiş makalelerinde. Eserin diğer bir güzel yanı, Çavuşoğlu hoca, Ali Nihad Tarlan ve Mahir İz hocalarla olan anılarını anlatmış eserin son bölümünde. Bir de Tarık Buğra'nın romanlarını ve hikâyelerini, Tanpınar'ın Beş Şehir'ini eski Türk edebiyatı hocası zaviyesinden değerlendirmiş.

Akay, Posta gazetesindeki köşesinde yazdıklarını kitap haline getirip daha bir kalıcı olmalarını sağlıyor. Bu eserine de bir okur mektubuyla (mail) başlamış yazar. Gazetedeki köşe yazılarından birini tesadüfen okuyan birinin içten dileklerle yazdığı bir mail. Hani çalışmalarını çok beğendiğiniz birine güven veren türden bir tebrik yazısı. Gerisi mi? İnanın okuduğunuza pişman olmayacaksınız...

Livaneli çok farklı karakterlerle tanıştırdı bizi. Çok uç olan Roxy ile almanya'ya, gerçek bir İstanbul hanfendisi olan Leyla ile son örneklerini -bence- bu romanda gördüğümüz- konak hayatına götürdü beni. Üstelik biz başarılı erkeklerin zaafı olan güzel kadınların eline düşme -İntibah'ta Ali Bey ile Mehpeyker arasındaki ilişkinin muhaffef ve meşru olanı- durumunu çok güzel örneklemişti. Sonuç mu? Ali Yekta Bey, senin yerinde olsam aynısını yapar-mıydı-m..?