E-Dergi

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır.
Harcayacaksın.

Rivayet odur ki, Özdemir Asaf bu şiirin sonuna gizli bir "Dağılacaksın" eklemiş. Zira her okuyuşumun ardından dağılıyor olmama başka bir açıklama getiremiyorum.

Çok denedim ama olmuyor; Ergülen'in şiirlerinde beni iten, mesafe koyan bir şeyler var. Tek bir yıldız verip geçmem gerekiyordu belki ama kendisini ve şiirini seven o kadar çok insana kitabın puanını düşürerek saygısızlık etmek istemediğim için ilk defa okuduğum bir kitabı puansız bırakıyorum. Muhtemelen okuduğum son Ergülen kitabı olarak kalacak

"Türk, öğün, çalış, güven! demiş a,
Çalışan, parasız pulsuz, çalışıyor paralıya
..."

Can Yücel haddim olmayarak zekâsını takdir ettiğim şairlerden biri ama yine haddim olmayarak söylemem gerekiyor ki bu kitapta bir şeyler eksik. Cemâl Süreya'ya ithafen yazdığı şiire bayıldığımı da antrparantez belirtmek isterim.

Hayata bakış açımın değişmesinde hatırı sayılır ölçüde pay sahibidir Ömer Hayyam. Ne zaman varoluş sancıları çeksem, dünyevi dertlerden uzaklaşmak istesem satırları arasına bırakırım kendimi.

Ben yoksam bu güller, serviler yok
Kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok
Sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok
Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.

İyi ki bu gök kubbede yer kaplamış Hayyam.

1200 sayfalık hacmine ve yer yer aktarılan uzun olay betimlemelerine rağmen bir sonraki sayfada neler olacağını daimi bir merak içinde bekleyerek okudum. Fakat bir King hayranı olarak pek çoklarının iddia ettiğinin aksine "yazılmış en iyi King eseri" diyemiyorum maalesef. Çok fazla ana karakter olmasına ve her bir karakterin öyküsü çok çok iyi yazılmış olmasına karşın neredeyse hiçbir karakter ile bağ kuramadım okurken. Öyle ki hayatlarını kaybeden karakterler ilgili satırlarda kaldılar benim için. Yine de aceleye getirilmiş finali dışında genel itibarıyla beğendiğim bir kitap oldu.