E-Dergi

Zola’nın okuduğum üçüncü kitabı. Meyhane ve Nana’dan sonra, daha kısa ama yine çok manalı bir yazım. 19. yüzyılda insanların toplumun farklı kesimlerinde nasıl yaşadıklarına ve öldüklerine dair basit hikayeler kaleme almış. Gerçekle yüz yüze gelindiğinde ölümün en melankolik yanı, terk edilenlerin üzüntüsü oluyor doğrusu. Tabi yas durumları insanların vicdan, merhamet ve karakterlerine göre değişiyor.

Hikayeler, farklı sosyal sınıflardan insanların ölümü ve sevdiklerinin bu konudaki hislerini anlatıyor. Kiminin acısını veya panik halini, kiminin tabiatının çirkinliğini ve büyüklüğünü anlatırken, kimininse yalan ve içten gözyaşlarını anlatıyor. Zola, bir dramanın ötesinde, her şeyi olduğu gibi basit ve aşırı olağan aktarmış. Esaslı, pek çok hakikate tercüman olacak kadar kararında, keyifli bir klasik.

Heinrich, sorgulanması için ne tuhaf bir kurgu yaratmış. Ahlaki davranışların doğuştan mı? yoksa sonradan öğrenilebilir şeyler mi? olduğunu sorgulatan bir kurgu. Tuhaf bir değerlendirmem var kurgu konusunda sevdim mi bilemedim ama nasıl bittiğini de anlayamadığım kadar dikkat kesildim. Okunmaya değer bir kitap.

II.Dünya Savaşı, ırkçılık, sömürü ve bir dolu şiddet içindeki bir zamanda bunlardan habersiz küçük kızın yaşam mücadelesi. Yanlış yerde, yanlış ülkede ama doğru bir evde doğan siyahi kız, Ada. Ada karakteri, patronlarına olan sarsılmaz sadakatinin ve şehrin kenar mahallelerinde yaşamasına neden olan naifliğini gördüğümüz çok karşılaşmadığımız bir karakter. Ve emin olun hikayesi burada yazdıklarımdan çok fazla, derin, ilham verici. Cesareti, sıkıntılar karşısındaki gücü aynı zamanda beyaz kültürle temasında edindiği tüm bilgisi, kendisini şahsen bulmasına yardımcı olan silahlar oluyor onun için. Bu kitap iki dünya, iki kültür, iki hayata bakış arasında çarpıcı bir karşıtlığı gösteriyor ve Ada bu iki kültüre köprü kuran harika bir güç oluyor. Bir hayat dersi gibi okumaktan çok keyif aldım ve herkesin okumasını dilerim.

Moya, cehennemi anımsatan hesaplaşmalara, yozlaşmaya ve baskıya maruz kalan yaşamlara, yaşamın doğasında var olan istikrarsızlıklar ve kırılganlığa dikkat çekmek istemiş. Bunu öyle tuhaf ve eğlenceli şekilde anlatıyor ki politik, polisiye, mitolojik bir çok daldan enstantane sunmanın yanında vermek istediği mesajları müthiş absürt bir mizahla karıştırıyor. Oldukça keyifli konusu, merak uyandırıp okumaya devam etmeyi sağlayacak garip bir kitap. Basit bir üslupla yazılmış siyasi bir alegori de denebilir. Basit dediğime bakmayın aslında ilgi çekiciliği bu vurucu hikayenin su gibi akan üslubu sanıyorum. Keyifli bir okumaydı

Bazı insanların samimiyetsizliği o kadar samimi ki. Kitapta da modern dünyanın kirli yüzlerine, toplumsal problemlerimize ve çalışma hayatımızda hepimizin ara sıra denk geldiği mobbinglere rastlıyoruz. Laurent Quıntreau, bizleri bir şirketin yönetim kurulu toplantısında karşılaştırıyor bu yüzlerle. 11 kurul üyesinin zihinlerini okuyarak tüm kirli çamaşırlarını öğreniyoruz. Kitabı Dante’nin İlahi Komedya’sının modern şekline uyarlanmış gibi. Dokuz kurul üyesi cehennem, bir üye cennet ve bir üye de araf başlığı altında zihniyle dillendiriliyor. Ama ne dillendirilme…