E-Dergi

İnsanların ne durumda olduklarını yaşadıkları hayata çok dikkat etmelerini ve ellerinde bulunan imkanları çok iyi değerlendirmelerini sağlayacak iyi bir rehber İnsanın yaşadıkları, hayatın insandan neler beklediğini ve dikkat etmesi gerektiğinin anlatan harika bir akıl gücü

Funda Kalaycıoğlu’nun kitabını merakımdan dolayı alıp okudum. Oldukça sürükleyici bir kitap. Bir kadının cumhuriyet dönemindeki hayatını anlatıyor. Ancak ben kitabı okurken olayların cumhuriyet döneminde geçtiği hissini alamadım. Sanki olaylar günümüzde meydana geliyormuş gibi geldi bana. Çok akıcı bir kitap ancak ben tatmin olmadım. Bayan arkadaşların daha çok hoşlanacağını tahmin ediyorum. Herkese selamlar

Bir kitap ne kadar güzel olursa olsun çevrildiğinde bir şeyler kaybediyor. Yeşim Türköz'ün ifadeleri çok net ve hoştu. Büyü dükkanını ve sahibini o kadar güzel betimlemiş ki tam bir masal diyarı gibi konuyu masaldan farklı kılan ise dükkana gelen insanların hayatı, anlattıkları, istekleri, hayal kırıklıkları. Mutlaka okunması, okunduktan sonra da kütüphanede durup arada bir tekrar bakılması gereken, bir solukta okunabilecek bir kitap. Bazen insanlar olarak hayaller kuruyoruz ve hatta olmadıkların da yıkılıyoruz. Gerçekleştiğinde çok mutlu olacağımıza inandığımız bu hayalleri bize sunmak için hayatın alabileceği bedelleri düşündükçe korkmuyor değilim açıkçası.

Daha lisedeyken seyrettiğim ve her seyredişim de ayrı duygulandığım bu eseri aldığım için onur duyuyorum. Hani bıkmadan yaparsınız ya bazı şeyleri, öyle işte. Yine videoya takıyorum belgeseli seyrediyorum ama bu sefer görüntülü olsun değil, gözlerimi yormak istiyorum sadece kulaklarımı geceye verip...
Tek kelimeyle harika bir eser... Ne de olsa ulu önder...

Erdal Abi, sizi tanımadan önce sakin bir hayatım vardı.
Kendi halinde yaşayan etliye sütlüye karışmayan bir heriftim.
İlk üç kitabınızı okudum hayatım değişti nasıl mı?
Toplumsal olaylara duyarsız kalmayacaksınız dediniz, tinercilerden dayak yedim.
İnandığınızı korkusuzca haykıracaksınız dediniz,
sırf muhalefet olsun diye değil ama matematik öğretmenimin eğitime ve öğretime bakış açısını beğenmediğim için, imtihan kağıdını boş vermek ile kalmayıp arkasına da bir sayfa eleştiri yazısı tutuşturdum ve o dersten bütünlemeye kaldım, az kalsın diplomadan oluyordum.
Kaldığım devlet yurdunda aşçıya, kendi evinde çöpe atmadığın ekmekleri neden çöpe atıyorsun dedim, herif salya sümük üzerime saldırdı.
Ama neyse böyle her şey daha güzel.
İnandığımı korkusuzca haykırabiliyorum, varsa bir kural o da benim kurallarım.
İyi ki sizi tanımışım.
Sevgilerle.