E-Dergi

Mustafa Armağan'ın "Osmanlı; İnsanlığın Son Adası" adlı kitabını okuduğum zaman aldığım hazzı hiç unutmamıştım. Bu kitap da benim için bu derece değerli. Gerçekten kitabı elimden bırakamadım. Sonuna geldiğim zaman yavaşladım. Bitmesini istemedim. Cumhuriyet gençliğinin beynine enjekte edilmiş birçok önyargı bu kitapla siliniyor. Yakın tarihimiz bile bunun örnekleriyle dolu. Aklımızda kalan, demiratmış sorulara o kadar açıklayıcı ve mantıklı bir şekilde yaklaşmış ki Yavuz Bahadıroğlu kendisine gıpta ettim. Körü körüne Osmanlı'yı savunmak değil bu kitap. Doğruyu yanlışla beraber göstererek Cumhuriyet gençliğine bir kıyaslama ortamı yaratmak istemiş. Özellikle insanımızın Osmanlı insanıyla karşılaştırılması ve ortaya çıkan durumlar gerçekten ibret verici.
Tarihten ya ders alınır ya da onda ibretlik numuneler bulunup çıkartılır. En azından Emre Kongar'ın yaptığı gibi tarihe "tu kaka" şeklinde yaklaşmamak ve ondan ders almak gerektiği kanısındayım. Yavuz Bahadıroğlu'nun kemine sağlık....

Gerçekten ibret verici bir olay. Genç Osman'ın Yeniçeriler tarafından katledilmesi, bir başka Sultan annesinin bu işe ön ayak olması... Bir tarafta devletin bekası için kardeşini katleden içi buruk bir padişah, diğer tarafta oğlunu tahta oturtmak için yeğenini katlettiren bir insan... Osmanlı İmparatorluğu'nun bozulmuş, yozlaşmış kurumları ve zavallı insancıkları da cabası. Sadece bir padişah olmakla da kalmamış aynı zamanda bir edip olabilmiş ve devrinin bütün ilimlerine hakim olan bir Sultan portresi. Ne yazık ki Kanuni tarafından boğdurulan Şehzade Mustafa'nın ardından Osmanlı tarihine geçmiş ikinci hazin vaka... Bunlar olmasıydı şimdi nerde oluduk merak ediyorum. Şehzade Mustafa ya da Genç Osman katledilmeselerdi acaba benim güzel ülkem şimdi ne alemde olurdu? Cevap vermesi hatta olasılıkları düşünmesi bile oldukça zor.

Murat Bardakçı'nın bu eserini ilk baskısından okumuştum. Bu baskısına da yorum yazma ihtiyacı hissettim. Defalarca okunabilecek bir kitap. Osmanlı'nın en mazlum ve en garip padişahı O. Torunlarının Şahbabası.

Sultan Vahdettin aslında vatan haini değildi. O öyle bir fıtratta yaratılmamıştı. O büyük bir amaca hizmet için kendini feda etti. Cumhiriyet kurulacaktı. Eğer ülkede kalsaydı, ortalık karışacak ve saltanat yanlıları onu kullanacaklardı. O vatanı ve milleti için hain damgası yemeğe razı oldu ve vatanını terketti. Halk Padişah gittiği için onu hain olarak addeddi ve Cumhuriyetine yeni kurulan devletine daha sıkı yapıştı.

Şimdi Cumhuriyetimiz sağlam temeller üzerindedir. Bazı irticai tehlikeler olmakla birlikte, artık saltanatı yeniden hortlatacak ortam kalmadığına göre, bu mazlum Padişaha iade-i itibar yapma zamanı gelmiştir. Bu kitap bunun en güzel kanıtıdır. Vatan evlatlerı artık atalarının mirasına tükürmek yerine hatalarıyla, sevaplarıyla onları kabullenmeli ve onlardan ders çıkarmalıdırlar.
Murat Bardakçı'nın kalemine sağlık...

"Yıllardır okumayı düşündüğün kitaplar,
Yıllardır arayıp da bulamadığın kitaplar,
Şu an üzerinde çalıştığın şeyle ilgili kitaplar,
Gerektiğinde elinin altında olsun diye sahip olmak istediğin kitaplar,
Belki de bu yaz okumak için bir kenera ayırabileceğin kitaplar,
Raflarındaki öteki kitapların tamamlayıcısı olarak gereksindiğin kitaplar..."

Sizce bu kitap bu sayılanlardan hangisi olabilir. Belki de hepsi... İnanmıyorsanız alıp okuyun, pişman olmayacaksınız...

"NUTUK"

Her Türk evladının okuması gerekli bu eseri. Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün Ulusal Kurtuluş Şavaşımızı başlatmak için çıktığı Samsun'da başlayan bir destan. Ata'sına ve O'nun fikirlerine ulaşmak isteyenler için birinci dereceden, ilk elden bir kaynak.

Nutuk'u "okudum" demek içinse orijinelinden ya da orijinaline en yakın metinden okumak gerekir bana göre. Sadeleştirlmiş, maddi kaygılarla kısaltıla kısaltıla küçücük hale getirilmiş kitaplardan değil de aslına en yakın olanlardan okunmalıdır. Dili mi ağır. Olsun... Bu Cumhuriyeti kuranlar ne sıkıntılara katlandılar. Sözlüğe bakmak çok mu zor.
Kamer yayınlarına bu iki ciltlik mükemmel eser için teşekkür ederim...