E-Dergi

"Türkler, at üstünde zaman geçirmekten yaya yürümekte sıkıntı çekerler idi." diyen Bizanslı tarihçiler, "at, Türk'ün kanadıdır" diyen Kaşgarlı Mahmud'u anımsatıyor bize.

Uluslararası ilişkileri bakımından atalarımızın Bizanslılarla olan dış siyasetinin ayrıntılı ve bilimsel olarak ele alınması bakımından önemli bir yapıtı okumanız için salık veririm.

Dipçe: Bizans belgelerinin tıpkıbasımı da eksenmiş olsaydı harika bir başucu olurdu.

"Türkçe lastik gibidir; nereye çekersen oraya gider" diyenlere karşı; "esnek olan Türkçe değil, imalı konuşanın düşünceleridir" diyen ve bu gibi güncel sorunları yalın bir dille anlatmayı başaran bu iki genç arkadaşımızı okumanızı öneririm.

Kendi başıma çalışarak öğrendim. Şimdi eski metinler üzerinde araştırma yapabilecek durumdayım. İlk baştaki öyküler ise çok tanıdık, bilindik Anadolu ailesinin sıcaklığı.

Yazar elinden geldiğince Türkçe'ye özen göstermiş. Bu açıdan çok memnunum....
Hatta ön-Türkçe yani bilinen ilk Türkçe'den sözcükler bolca var. Birkaç örnek vermek gerekirse;

iduk: adak
avıl: çadır topluluğu
yurt: çadır
arık: çadır bezi
toy: düğün
ruh: tin
alkış: yakarış/dua
erdenay: cebrail

Anca birşey daha, betik sonunda, öykü sonunda sanki betiğin devamı gelecek gibi okurda bir kuşku kalıyor.
Kim bilir, belkide çıkar...

Üstün hocanın, betiğin kimi yerlerlerinde kendinden 3. bir kişiymiş gibi söz etmesine anlam veremedim. Bunun dışında son sayfalarda esen karamsarlık yelini de kavrayamadım.