E-Dergi

"Masal yıkılmalı hakikat hakim olmalı" demişti yıllar önce Şair. Masal yerle bir olunca ürkütücü ama gerçek uçurumumuz bizi, ayağımızı (aklımızın tahta bacağını) kendine doğru sürçmemize cezbediyor. Entelektüel cesaret masalların cafcaflı kabuğunu parçalıyor. Benliğin teneke bağlı kuyruğundan kurtulan varlığımız amma da hafifliyor. İplikler pazara çıkıyor ama alıcı bulamıyor. Düşünce (felsefe) ile hayatı düşündüğünü zanneden palyaçoların aleyhine buluşturuyor yazarımız.

Böyle bir düşünürün Türkiye ' de ortaya çıkacağına hiç ihtimal vermediğim bir zamanda kitabını okudum ve fikrî ümitlerim yeniden canlandı. İnşallah çekememezlik ve bayağılık kurbanı olmadan kıymeti bilinir. Felsefeyi hayatla buluşturan böyle biri bırak Türkiye' yi avrupada bile yok bence. Pierre Hadot falan hikaye. Hele metafiziğe olan hakimiyeti felsefeyi öyle bir canlandırıyor ki "deha bu" diyor insan.

Okuduğum ilk ciddi kitap buydu. Kitabı okudum ve İsmet Özel 'in kitaplarını en az beşer kez okudum. Okumayı öğrendim. Onun için İsmet Özel dışında sadece yerli yazar olarak Rasim Özdenören' i okuyabildim.

Sembolün arketipinden bağımsız harcıalem bir benzetme yada toplumsal bir uylaşım olmadığı, aksine varlığın kendisine içkin bir hakikat olduğunu bütün vahyî geleneklerdeki ortak kaynaktan süzülen yorumlarla önümüze seren Guenon'un makalelerinden oluşan muhteşem eser.

Kitap yeni ruhçuluğun tehlikeli zavallılıklarını ortaya koyarken hakiki metafizikteki varlık mertebelerini eşine az rastlanır bir açıklıkla beyan ediyor. Ayrıca bilimin görkemli kısırlığını gözümüzün önüne seriyor.