E-Dergi

2024ün hit kitabı.Sosyal mesyada ve ünlü kitap yorumcularının sayfalarında sık gördüğüm için kitabı aldım.
Yazarın olağan hisleri ve sosyal çevrenin düşüncelerinin birey üstündeki etkilerini anlatma biçimi insanı kitabın içine çekiyor. Birey olarak duygu ve düşüncelerimizin sosyal çevremiz tarafından çok da edilgen biçimde şekillenmediğini, insanın aslında etki görmeden bile değiştirdiği fikrini hikaye içinde çok güzel yansıtıyor. Karakterlerden İvan biraz otistik biraz dahi ve diğerlerinden daha analitik düşünüyor. özellikle bu karakterin duygularını analiz edişi ve diğerlerinin duyguları teşhissizce sadece yaşayıp geçmesi, Ivan’ın soruları karşısında cevap vermede zorluk yaşamaları yazarın bu basit hikayeyi şenlendirme biçimi olmuş bence. Bu bakımdan takip edilmesi gereken bir yazar.
Yorumları okurken rastladığım bir başka bilgi de,Kitap sadece Birleşik krallıkta 1 milyonun üstünde sattığı.

Tatar Çölü’nde Giovanni Drogo, sınırdaki kalede, kuzeyden gelecek vahşi bir kavmin saldırısını, “Tatarlar”ın istilasını, tarihçilerin kaydetmeye değer muhteşem bir savaşı, insanlığın hafızasında kalacak bir çarpışmayı bekler.

Ancak saldırı ertelenir, Tatarlar gelmez; her şey, kalede bulunanların (ve zamanla Drogo’nun da) kabul ettiği bir fikirden ibarettir – “felaket getirecek olayların karanlık bir önsezisi.” Bu önsezi, onlara bir yaşam amacı veya bir tür dünyevi kurtuluş sunarak varlıklarını meşrulaştırmak içindir. Ancak boşuna bekleyiş, hayata asla olumlu bir anlam kazandırmaz.
Arzu nesnesi olarak hiç gerçekleşmeyecek bir olayı bekleyişi seçmek ve yılları harcamak, ölüm döşeğinde dahi, apaçık ortada olan gerçeği reddetmemize sebep olur. Gelecek güzel günleri bekleyerek yaşanan bir ömür…

Türünün güzel örneklerinden. Konu akıcı biçimde ilerliyor. Edebi açıdan etkileyici bir roman değil. Tatilde okunabilecek kitaplar listenize ekleyebilirsiniz.

Colombre, sıradan insanların, gündelik yaşamlarının ardındaki derin ve masalsı bir dünyaya açılan kapıları aralayan bir eser.Colombre, Stefano’nun hem en büyük korkusu hem de kaçınılmaz kaderi olarak, ölümden ziyade hayatın anlamını sorgulatan bir metafor haline geliyor. Bu hikaye, Buzzati’nin diğer eserlerinde de gördüğümüz gibi, gerçekle hayal arasındaki ince çizgiyi başarıyla yansıtıyor. Buzzati hayali yaratıkları okuyucunun zihninde gerçeğe dönüştürüyor.
Buzzati’nin dili oldukça yalın ve akıcı; bu sadelik, anlatılan hikayelerin derinliğini ve etkisini hiçbir şekilde azaltmıyor. Tam tersine, onun bu sade dili, okuyucunun hikayelerdeki metaforları ve derin anlamları daha kolay yakalamasına olanak tanıyor.
Kitabın belki de en etkileyici yanı, Buzzati’nin basit gibi görünen hikayelerin altına derin felsefi anlamlar yerleştirme becerisi.Bu nedenle, Colombre yalnızca bir öykü kitabı olarak değil, aynı zamanda insan doğası üzerine bir meditasyon olarak da değerlendirilebilir.

Gabo bu kitap için “Bu kitap işe yaramaz, yok edilmesi gerek” demiş. Fakat ailesi, yaşlılığın getirdiği zihinsel yetersizliklerle savaşan Nobelli yazarın bu vasitetine ihanet ederek romanı bir şekilde yayımlamış. “Hafıza hem hammaddem hem de aracım.O yoksa hiçbir şey yok” diyen Mârquez, eminim hayatının başka bir döneminde, bu kısa hikayeyi büyülü anlatımı ve derin zihniyle efsaneleşen başka türlü bir romana çevirebilirdi. Yine de bu ihanetten memnun kaldım. Belki bu tam olgunlaşmayan roman, gelecekte yapay zeka yardımıyla tastamam bir Marquez romanına dönüşür. olmaz demeyelim.
Romanda baş kahramanın anneyle olan ilişkisi, bu bağın onu nasıl bir arayışa taşıdığı tam olarak anlaşılamıyor. Yine de sonunun elden geldiğince toparlanmış olduğunu düşündüm.