E-Dergi

üç ayrı ödül töreninde yaptığı konuşmalarında Pamuk kendi yazarlık tecrübesini/komplekslerini/sıkıntılarını/keyfini evirip çevirerek tek kişilik bir gösteri yapıyor. (zaten bütün ödül töreni konuşmaları da aşağı-yukarı böyledir.)
ülkenin vatandaşlarına sunabildiği en iyi imkanlarda yaşamış, yetişmiş, yararlanmış olan Pamuk'un yine de yaşadıklarından, "kenarda olmak"tan yakınması acaba arasında kaldığı her iki dünyaya (doğu/batı) da ait olamamasından mı diye düşünesi geliyor insanın.

"anı" olduğu kuşku götürür ama hakikaten "cool" kitap.

alınası, okunası, bakılası ve saklanası bir kitap. yani hem anlatımı, hem baskısı, hem görselleri güzel hem de kaynak niteliğinde bir kitap

Maolouf'un epey önce okuduğum "Afrikalı Leo" su kadar etkileyici gelmese de dünyadaki tüm düzenlerin derinden sarsıldığı bir dönemin, insanların gündelik hayatlarını nasıl temelinden değiştirdiğini göstermesi açısından fena değildi. tozun dumana katıldığı bir fonun arkasında dikkatimi en çok çeken asaletin ve yüksek beklentilerin insanı nasıl kırılgan yapabildiğinin resmedilmesiydi.
bir de hayatın küçük sandığımız ayrıntılarında bazen "hayır" bazen de "evet" diyememenin geleceğimizi nasıl kökünden değiştirdiğini sonradan farketmenin acısı var bu kitapta. önce acı; sonra da bu acıyı kabullenmenin getirdiği teslimiyet: Kadere rıza

hayat boyu devam eden model ihtiyacını en güzel karşılayacak tür anı ve biyografi kitapları. hele de bu anılar yaşadığınız döneme yakınsa ve güvenilir bir imbikten damıtılarak aktarılmışsa tadına doyum olmuyor. bu kitapta bahsedilen kişilerin ortak özelliği bence adanmışlık.